Նոր երկինք ու նոր երկիր

1Եւ նոր երկինք մը ու նոր երկիր մը տեսայ. վասն զի առաջին երկինքը ու առաջին երկիրը անցան, և ա°լ ծով չկար: 2Եւ սուրբ քաղաքը, նոր Երուսաղէմը, տեսայ, որ երկինքէն Աստուծմէ կ’իջնէր, իր էրկանը համար զարդարուած հարսի մը պէս պատրաստուած: 3Ու երկինքէն մեծ ձայն մը լսեցի` որ կ’ըսէր, Ահա Աստուծոյ խորանը մարդոց մէջ, ու անիկա անոնց հետ պիտի բնակի. և անոնք անոր ժողովուրդը պիտի ըլլան, և Աստուած ինք անոնց հետ պիտի ըլլայ իբրև անոնց Աստուածը. 4Եւ ինք անոնց աչքերէն բոլոր արցունքները պիտի սրբէ, և ա°լ մահ պիտի չըլլայ, ոչ սուգ և ոչ աղաղակ և ոչ ցաւ պիտի ըլլայ ասկէ ետև. վասն զի առաջուան բաները անցան: 5Եւ ան որ աթոռին վրայ կը նստէր` ըսաւ, Ահա ամէն բաները նոր կ’ընեմ. ու ըսաւ ինծի, Գրէ, վասն զի այս խօսքերը ճշմարիտ ու հաւատարիմ են: 6Նաև ըսաւ ինծի, Եղաւ. ես եմ Ալֆա և Օմէղա, Սկիզբը ու Վերջը. ես ծարաւին ձրի պիտի տամ կենաց ջուրին աղբիւրէն: 7Ան որ կը յաղթէ, ամէն բաները պիտի ժառանգէ. ու ես անոր Աստուած պիտի ըլլամ, ան ալ ինծի որդի պիտի ըլլայ: 8Բայց վախկոտներուն, ու անհաւատներուն, և պիղծերուն, ու մարդասպաններուն, ու պոռնիկներուն, և կախարդներուն, ու կռապաշտներուն, և բոլոր ստախօսներուն բաժինը կրակով ու ծծումբով վառած լիճին մէջ պիտի ըլլայ, որ է երկրորդ մահը:

Նոր Երուսաղէմը

9Եւ եօթը վերջին հարուածներով լեցուն եօթը սկաւառակները ունեցող եօթը հրեշտակներէն մէկը ինծի եկաւ, և ինծի հետ խօսեցաւ ու ըսաւ, Եկուր ցուցնեմ քեզի հարսը, Գառնուկին կինը: 10Եւ հոգիով մեծ ու բարձր լեռան մը վրայ տարաւ զիս, և ցուցուց ինծի սուրբ Երուսաղէմ քաղաքը, որ երկինքէն Աստուծմէ կ’իջնէր. 11Ու Աստուծոյ փառքը ունէր, և անոր լուսաւորութիւնը խիստ պատուական քարի նման էր, ակնվանիի երևութով յասպիս քարի պէս: 12Եւ անոր պարիսպը մեծ ու բարձր էր, և տասուերկու դռներ ունէր, ու դռներուն վրայ տասուերկու հրեշտակներ կային, և դռներուն վրայ անուններ գրուած էին` այսինքն Իսրայէլի որդիներուն տասուերկու ցեղերուն անունները: 13Արևելեան կողմէն երեք դուռ, ու հիւսիսային կողմէն երեք դուռ, և հարաւային կողմէն երեք դուռ, ու արևմտեան կողմէն երեք դուռ: 14Եւ քաղաքին պարիսպը տասուերկու հիմեր ունէր. ու անոնց վրայ Գառնուկին տասուերկու առաքեալներուն [տասուերկու] անունները գրուած էին: 15Եւ ինծի հետ խօսողը ձեռքը ոսկիէ եղէգ մը ունէր, որպէս զի անով քաղաքը և անոր դռները ու անոր պարիսպները չափէ: 16Եւ քաղաքը քառակուսի էր, ու անոր երկայնութիւնը լայնութեանը չափ էր. և քաղաքը նոյն եղէգով տասուերկու հազար ասպարէզ չափեց, անոր երկայնութիւնը ու լայնութիւնը և բարձրութիւնը հաւասար էին: 17Եւ անոր պարիսպը հարիւր քառասունըչորս կանգուն չափեց, մարդու չափով, այսինքն հրեշտակին չափովը: 18Եւ անոր պարսպին շինուածքը յասպիս քարէ էր, ու քաղաքը զուտ ոսկի էր մաքուր ապակիի նման: 19Եւ քաղաքին պարսպին հիմերը ամէն տեսակ պատուական քարերով զարդարուած էին. առաջին հիմը յասպիս էր, երկրորդը` շափիւղայ, երրորդը` քաղկեդոն, չորրորդը` զմրուխտ: 20Հինգերորդը` եղնգնաքար, վեցերորդը` սարդիոն, եօթներորդը` ոսկեքար, ութերորդը` բիւրեղ, իններորդը` տպազիոն, տասներորդը` քրիսոպրասոս, մետասաներորդը` յակինթ, երկոտասաներորդը` ամեթովս: 21Եւ տասուերկու դռները տասուերկու մարգարիտ էին, ամէն մէկ դուռը մէյմէկ ամբողջ մարգարիտէ էր. ու քաղաքին հրապարակը մաքուր ոսկի էր թափանցիկ ապակիի նման: 22Եւ անոր մէջ տաճար չտեսայ, վասն զի Տէր Աստուած Ամենակալն ու Գառնուկը անոր տաճարն են: 23Եւ քաղաքը արևի ու լուսնի պէտք չունի, որ զանիկա լուսաւորեն, վասն զի Աստուծոյ փառքը զանիկա կը լուսաւորէ, ու անոր ճրագը Գառնուկն է: 24Եւ [փրկուած] ազգերը անոր լուսովը պիտի քալեն, ու երկրի թագաւորները իրենց փառքը ու պատիւը անոր մէջ պիտի բերեն: 25Եւ անոր դռները ցորեկը պիտի չգոցուին. (վասն զի հոն գիշեր պիտի չըլլայ.) 26Եւ ազգերուն փառքը ու պատիւը անոր մէջ պիտի բերեն: 27Եւ հոն բնաւ անմաքրութիւն մը պիտի չմտնէ, ոչ ալ պղծութիւն ու ստութիւն գործող մը, հապա միայն անոնք` որ Գառնուկին կենաց գիրքին մէջ գրուած են: