Գառնուկը և իր ժողովուրդը

1Եւ տեսայ, և ահա Գառնուկը կայներ էր Սիօն լեռանը վրայ, ու անոր հետ հարիւր քառասունըչորս հազարը, որոնք ունէին [անոր անունը և] անոր Հօրը անունը իրենց ճակատներուն վրայ գրուած: 2Ու երկինքէն ձայն մը լսեցի` շատ ջուրերու ձայնի պէս ու մեծ որոտումի ձայնի մը պէս, ու լսած ձայնս քնարահարներուն իրենց քնարները զարնելու ձայնին կը նմանէր: 3Եւ նոր երգ կ’երգէին աթոռին առջև ու չորս կենդանիներուն ու երէցներուն առջև. և մէ°կը չէր կրնար այն երգը սորվիլ բաց ի այն հարիւր քառասունըչորս հազարէն, որոնք երկրէ գնուած էին: 4Ասոնք անոնք են որ կիներու հետ չխառնակեցան, քանզի կոյս են. ասոնք Գառնուկին ետևէն կ’երթան` ուր որ ան երթայ. ասոնք մարդոց մէջէն գնուեցան Աստուծոյ ու Գառնուկին երախայրի ըլլալու. 5Եւ անոնց բերանը սուտ չգտնուեցաւ, վասն զի անբիծ են:

Երեք հրեշտակները

6Եւ ուրիշ հրեշտակ մը տեսայ, որ կը թռչէր երկինքի մէջ, և ունէր յաւիտենական աւետիսը` քարոզելու բոլոր ազգերուն ու ցեղերուն և լեզուներուն ու ժողովուրդներուն որոնք երկրի վրայ կը բնակին. 7Եւ մեծ ձայնով կ’ըսէր, Աստուծմէ վախցէք ու փառք տուէք անոր, վասն զի անոր դատաստանին ժամը եկաւ. ու երկրպագութիւն ըրէք անոր` որ ստեղծեց երկինքը ու երկիրը և ծովը ու ջուրերուն աղբիւրները: 8Եւ անոր ետևէն ուրիշ հրեշտակ մը եկաւ ու ըսաւ, Ինկաւ, ինկաւ մեծ Բաբելոն, վասն զի բոլոր ազգերը արբեցուց իր կատաղի պոռնկութեանը գինիէն: 9Եւ անոնց ետևէն երրորդ հրեշտակ մըն ալ եկաւ, ու մեծ ձայնով մը ըսաւ, Ով որ գազանին ու անոր պատկերին երկրպագութիւն կ’ընէ, և դրոշմը իր ճակատին վրայ կամ իր ձեռքին վրայ կ’ընդունի, 10Անիկա Աստուծոյ սրտմտութեան գինիէն պիտի խմէ, որ անխառն լեցուած է անոր բարկութեանը գաւաթին մէջ, և կրակով ու ծծումբով պիտի տանջուի սուրբ հրեշտակներուն առջեւ ու Գառնուկին առջեւ: 11Եւ անոնց տանջանքին ծուխը կ’ելլէ յաւիտեանս յաւիտենից. և ցորեկ ու գիշեր հանգստութիւն չունին անոնք` որ գազանին ու անոր պատկերին երկրպագութիւն կ’ընեն, և անոր անուանը դրոշմը կ’ընդունին: 12Հոս է սուրբերուն համբերութիւնը, որոնք Աստուծոյ պատուիրանքները ու Յիսուսի հաւատքը կը պահեն: 13Ու երկինքէն ձայն մը լսեցի` որ կ’ըսէր. Գրէ. Այսուհետև երանելի են այն մեռելները` որոնք Տէրոջմով կը ննջեն. այո, կ’ըսէ Հոգին, որ իրենց աշխատութենէն հանգչին. ու իրենց գործերը իրենց ետեւէն կ’երթան: 14Եւ տեսայ, և ահա ճերմակ ամպ մը, ու այն ամպին վրայ մէկը նստեր էր Որդւոյ մարդոյ նման. և իր գլուխը ոսկիէ պսակ մը` ու իր ձեռքը սուր մանգաղ մը ունէր: 15Եւ տաճարէն ուրիշ հրեշտակ մը կ’ելլէր, որ ամպին վրայ նստողին մեծ ձայնով կ’աղաղակէր ու կ’ըսէր Երկնցուր քու մանգաղդ ու հնձէ. վասն զի հնձելու ժամանակը եկաւ, վասն զի երկրի հունձքը հասունցած է: 16Եւ ան որ ամպին վրայ կը նստէր, իր մանգաղը երկրի վրայ երկնցուց, ու երկիր հնձուեցաւ: 17Ու երկինքին մէջի տաճարէն ուրիշ հրեշտակ մը ելաւ, և ասիկա ալ սուր մանգաղ մը ունէր: 18Ու սեղանէն ուրիշ հրեշտակ մը ելաւ, որ կրակի վրայ իշխանութիւն ունէր, ու մեծ ձայնով կանչեց անոր` որ սուր մանգաղը ունէր, ու ըսաւ, Երկնցուր քու սուր մանգաղդ, ու երկրի այգիին ողկոյզները կթէ, վասն զի անոր խաղողները հասունցած են: 19Եւ այն հրեշտակը իր մանգաղը երկրի վրայ երկընցուց, ու երկրի այգիին խաղողները կթեց, ու Աստուծոյ բարկութեան մեծ հնձանին մէջ ձգեց: 20Եւ հնձանը քաղաքին դուրսը կոխուեցաւ. ու հնձանէն արիւն կ’ելլէր, որ մինչև ձիերուն սանձերը ու հազար վեց հարիւր ասպարէզ կը հասնէր: