Երկու վկաներ

1Եւ ինծի եղէգ մը տրուեցաւ գաւազանի պէս, և հրեշտակը կայներ էր ու կ’ըսէր, Ելիր ու չափէ Աստուծոյ տաճարը ու սեղանը, և անոր մէջ երկրպագութիւն ընողները: 2Ու գաւիթը որ տաճարին դուրսն է, ձգէ և մի չափեր, վասն զի անիկա հեթանոսներուն տրուած է, ու անոնք սուրբ քաղաքը պիտի կոխկռտեն քառասունուերկու ամիս: 3Եւ իմ երկու վկաներուս զօրութիւն պիտի տամ, և անոնք քուրձ հագած հազար երկու հարիւր ու վաթսուն օր մարգարէութիւն պիտի ընեն: 4Ասոնք այն երկու ձիթենիները ու երկու աշտանակներն են, որոնք երկրի Տէրոջը առջև կը կենան: 5Եւ եթէ մէկը ուզէ անոնց վնաս ընել, անոնց բերաններէն կրակ կ’ելլէ, ու իրենց թշնամիները կ’ուտէ. և եթէ մէկը ուզէ անոնց վնաս ընել, պէտք է որ անիկա այսպէս սպաննուի. 6Ասոնք իշխանութիւն ունին երկինքը գոցելու, որպէս զի իրենց մարգարէութեան օրերը անձրև չգայ, ու ջուրերուն վրայ իշխանութիւն ունին` զանոնք արիւն դարձնելու, և ամէն կերպ պատուհասներով երկիրը զարնելու` քանի անգամ որ ուզեն: 7Ու երբ իրենց վկայութիւնը կատարեն, այն ատեն անդունդէն ելլող գազանը անոնց հետ պատերազմ պիտի ընէ, և անոնց պիտի յաղթէ ու պիտի սպաննէ զանոնք: 8Եւ անոնց դիերը ինկած պիտի մնան այն մեծ քաղաքին հրապարակին մէջ, որ հոգևորապէս կ’ըսուի Սոդոմ ու Եգիպտոս, ուր մեր Տէրն ալ խաչուեցաւ: 9Եւ ժողովուրդներէն ու ցեղերէն և լեզուներէն ու ազգերէն պիտի տեսնեն անոնց դիերը երեք ու կէս օր. ու թող պիտի չտան անոնց դիերը գերեզմաններու մէջ թաղել: 10Եւ անոնք որ երկրի վրայ կը բնակին, ուրախ պիտի ըլլան ու խնդան անոնց վրայ, մինչև անգամ իրարու ընծաներ պիտի ղրկեն. վասն զի այս երկու մարգարէները երկրի բնակիչները չարչարեցին: 11Եւ երեք ու կէս օրէն ետև Աստուծմէ կենդանութեան հոգի մտաւ անոնց մէջ, ու իրենց ոտքերուն վրայ կայնեցան. և զանոնք տեսնողներուն վրայ մեծ վախ ինկաւ: 12Ու երկինքէն մեծ ձայն մը լսեցին, որ կ’ըսէր անոնց, Վեր ելէք, հոս եկէք. և անոնք ամպով երկինք վերացան, ու անոնց թշնամիները զանոնք տեսան: 13Եւ նոյն ժամուն մեծ երկրաշարժ մը եղաւ, ու քաղաքին տասներորդ մասը կործանեցաւ, և այն երկրաշարժէն եօթը հազար մարդիկ մեռան, ու մնացածները վախով լեցուեցան ու փառք տուին երկնից Աստուծոյն: 14Երկրորդ վայը անցաւ. ահա երրորդ վայը շուտով կու գայ:

Եօթներորդ փողը

15Ու եօթներորդ հրեշտակը փողը հնչեցուց. ու երկինքի մէջ մեծ ձայներ եղան որ կ’ըսէին, Աշխարհի թագաւորութիւնները մեր Տէրոջը ու իր Օծեալինը եղան, և ինք պիտի թագաւորէ յաւիտեանս յաւիտենից: 16Եւ քսանըչորս երէցները որոնք իրենց աթոռներուն վրայ նստած էին Աստուծոյ առջև, իրենց երեսներուն վրայ ինկան և Աստուծոյ երկրպագութիւն ըրին` ըսելով, 17Քեզի գոհութիւն կը մատուցանենք, Ամենակալ Տէր Աստուած, որ ես և որ էիր, որ քու մեծ զօրութիւնդ առիր ու թագաւորեցիր: 18Եւ ազգերը բարկացան. ու քու բարկութիւնդ եկաւ, և մեռելներուն ժամանակը` որպէս զի դատուին, ու վարձքդ տաս քու ծառաներուդ, մարգարէներուն, և սուրբերուն ու քու անունէդ վախցողներուն, պզտիկներուն ու մեծերուն, և երկրի ապականիչները ապականես: 19Ու երկինքի մէջ Աստուծոյ տաճարը բացուեցաւ, և անոր ուխտին տապանակը իր տաճարին մէջ երևցաւ. ու եղան փայլակներ ու ձայներ և որոտումներ ու երկրաշարժ և խոշոր կարկուտ: