Չորցած ձեռքով մարդը

1Եւ նորէն ժողովարանը մտաւ, ու հոն մարդ մը կար՝ որուն ձեռքը չորցած էր։ 2Եւ իրեն կը սպասէին թէ արդեօք շաբաթ օրը զանիկա պիտի բժշկէ՛, որպէս զի իր վրայով ամբաստանութիւն ընեն։ 3Եւ ինք ձեռքը չորցած մարդուն ըսաւ, Ելիր մէջտեղը կայնէ ։ 4Ու ըսաւ անոնց, Շաբաթ օրը բարի՞ք ընել արժան է՝ թէ չարիք ընել, հոգի մը ապրեցնե՞լ՝ թէ մեռցնել. բայց անոնք լուռ կեցան։ 5Եւ Յիսուս բարկութեամբ շուրջանակի անոնց վրայ նայելով՝ անոնց սիրտերուն կուրութեանը համար տրտմած, ըսաւ այն մարդուն, Ձեռքդ երկընցուր. ան ալ երկնցուց, և անոր ձեռքը ողջացաւ։ 6Ու փարիսեցիները Հերովդեսեաններուն հետ մէկտեղ շուտ մը դուրս ելլելով, անոր դէմ խորհուրդ կ’ընէին թէ ի՛նչպէս կորսնցնեն զանիկա։

Բազմութիւն մը լճին քով

7Բայց Յիսուս իր աշակերտներովը ծովեզերքը գնաց. և շատ բազմութիւն անոր ետևէն գացին Գալիլեայէ ու Հրէաստանէ, 8Եւ Երուսաղէմէ ու Եդովմէ և Յորդանանու անդիի կողմէն. ու անոնք որ Տիւրոսի ու Սիդոնի շրջակայ տեղերէն էին, շատ բազմութիւն, երբ լսեցին ինչ որ կ’ընէր, իրեն եկան։ 9Եւ իր աշակերտներուն ըսաւ որ նաւակ մը պատրաստ կենայ իրեն համար՝ ժողովուրդին բազմութեանը պատճառաւ, որպէս զի զինք չնեղեն։ 10Քանզի շատերը բժշկեց, այնպէս որ ցաւ ունեցողները վրան կը դիզուէին որպէս զի իրեն դպչին։ 11Եւ պիղծ ոգիները երբ զինք կը տեսնէին, կ’իյնային իր առջև, կը կանչուըռտէին ու կ’ըսէին, 12Դուն ես Աստուծոյ Որդին. և ինք սաստիկ կը յանդիմանէր զանոնք, որ զինք չյայտնեն։

Յիսուս տասներկու առաքեալները կ’ընտրէ

13Եւ լեռը ելլելով՝ իր ուզածները իրեն կանչեց, ու գացին անոր քով։ 14Եւ տասուերկու հոգի որոշեց, որպէս զի իրեն հետ ըլլան, և որպէս զի զանոնք ղրկէ քարոզել, 15Ու իշխանութիւն ունենալ ցաւերը բժշկելու և դևերը հանելու։ 16Եւ Սիմոնի անունը Պետրոս դրաւ. 17Եւ Զեբեդեան Յակոբոսի ու Յակոբոսի եղբօրը Յովհաննէսի՝ անոնց անունները Բաներեգէս դրաւ, որ ըսել է Որդիք որոտման. 18Եւ Անդրէասը, ու Փիլիպպոսը, և Բարթողոմէոսը, ու Մատթէոսը, և Թովմասը, ու Ալփէոսեան Յակոբոսը, և Թադէոսը, ու Սիմոն Կանանացին, 19Եւ Յուդա Իսկարիովտացին, որ նաև մատնեց զանիկա։

Յիսուս և Բէեղզեբուղը

20Տուն մը եկան, և նորէն ժողովուրդը ժողվուեցաւ, այնպէս որ հաց ուտելու ալ ժամանակ չկրցան գտնել։ 21Ու երբ իրենները լսեցին, ելան որ զինք բռնեն, քանզի կ’ըսէին թէ Խելռած է։ 22i> Եւ այն դպիրները որոնք Երուսաղէմէ իջեր էին, կ’ըսէին թէ Ասոր ներսիդին Բէեղզեբուղ կայ, և դևերուն իշխանովը դևերը կը հանէ։ 23Եւ իրեն կանչելով զանոնք՝ առակներով կ’ըսէր անոնց, Ի՞նչպէս կրնայ սատանայ սատանայ հանել։ 24Ու եթէ թագաւորութիւն մը իրեն դէմ բաժնուի, այն թագաւորութիւնը չկրնար կենալ։ 25Եւ եթէ տուն մը իրեն դէմ բաժնուի, այն տունը չկրնար կենալ։ 26Ու եթէ սատանայ իրեն դէմ ելաւ ու բաժնուած է, անիկա չկրնար կենալ, հապա անոր վերջը հասած է։ 27Մէկը չկրնար զօրաւոր մարդու մը տունը մտնելով՝ անոր կարասիները յափշտակել, եթէ առաջ այն զօրաւոր մարդը չկապէ, ու ետքը անոր տունը կողոպտէ։ 28Ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի որ Ամէն մեղքերը պիտի ներուին մարդոց որդիներուն, և հայհոյութիւնները՝ որչափ որ հայհոյեն. 29Բայց ով որ Հոգւոյն Սրբոյ դէմ հայհոյէ, յաւիտեան թողութիւն պիտի չունենայ, հապա յաւիտենական դատաստանի պարտաւոր պիտի ըլլայ։ 30Վասն զի կ’ըսէին թէ Պիղծ ոգի կայ անոր ներսիդին։

Յիսուսի մայրն ու եղբայրները

31Ետքը անոր մայրը ու եղբայրները եկան, ու դուրսը կայնելով՝ մարդ ղրկեցին ու կը կանչէին զանիկա։ 32Եւ ժողովուրդը անոր բոլորտիքը նստեր էր, ու իրեն ըսին թէ Ահա քու մայրդ ու եղբայրներդ դուրսը կայներ են և քեզ կ’ուզեն։ 33Եւ անիկա պատասխան տուաւ անոնց ու ըսաւ, Ո՞վ է իմ մայրս կամ եղբայրներս։ 34Ու իր բոլորտիքը նստողներուն նայելով՝ ըսաւ, Ահա իմ մայրս ու իմ եղբայրներս. 35Վասն զի ով որ Աստուծոյ կամքը կը կատարէ, անիկա է իմ եղբայրս և քոյրս ու մայրս։