Ավետարան ըստ Մարկոսի
11
Յաղթական մուտքը Երուսաղէմ
1Ու երբ Երուսաղէմի մօտեցան, Բեթփագէ ու Բեթանիա դէպ ի Ձիթենեաց լեռը, Յիսուս իր աշակերտներէն երկուքը ղրկեց, 2Եւ ըսաւ անոնց, Գացէք այդ ձեր դիմացի գեղը, և անոր մէջ մտնելնուդ պէս՝ պիտի գտնէք կապուած աւանակ մը, որուն վրայ մարդ մը նստած չէ. արձակեցէք զանիկա ու բերէք. 3Եւ եթէ մէկը ըսէ ձեզի թէ Այդ ի՞նչ կ’ընէք, ըսէք թէ Տէրոջը պէտք է. և շուտ մը հոս պիտի ղրկէ զանիկա։ 4Գացին և գտան աւանակը դուրսը փողոցին մէջ դրանը քով կապուած, ու արձակեցին զանիկա։ 5Եւ հոն կայնողներէն ոմանք ըսին անոնց, Ի՞նչ կ’ընէք որ կ’արձակէք այդ աւանակը։ 6Եւ անոնք ըսին անոնց ինչպէս Յիսուս պատուիրեր էր, ու իրենց թող տուին։ 7Եւ աւանակը Յիսուսի բերին, ու անոր վրայ իրենց հանդերձները դրին, ու նստաւ անոր վրայ։ 8Եւ շատերը իրենց հանդերձները ճամբուն վրայ փռեցին, և ուրիշները ծառերէն ճիւղեր կը կտրէին ու ճամուն վրայ կը տարածէին։ 9Եւ առջևէն ու ետևէն գացողները կ’աղաղակէին ու կ’ըսէին. Ովսաննա, Օրհնեալ է ան որ Տէրոջը անունովը կու գայ. 10Օրհնեալ է մեր Դաւիթ հօրը թագաւորութիւնը որ կու գայ. Ովսաննա ի բարձունս։ 11Եւ Հիսուս մտաւ Երուսաղէմ ու տաճարը, և չորս կողմը ամէն բաները աչքէ անցուց. և արդէն ժամանակը իրիկուն ըլլալով՝ Բեթանիա ելաւ տասուերկուքին հետ մէկտեղ։
Յիսուս թզենին կ’անիծէ
12Ու հետևեալ օրը երբ Բեթանիայէ կ’ելլէին, անօթեցաւ. 13Եւ հեռուանց տերևալից թզենի մը տեսնելով՝ եկաւ որ թերևս անոր վրայ բան մը գտնէ. ու երբ անոր քով գնաց, տերևներէն զատ բան մը չգտաւ, վասն զի դեռ թուզի ատեն չէր. 14Եւ պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոր, Ասկէ ետև մէկը քեզմէ պտուղ չուտէ յաւիտեան. և իր աշակերտները լսեցին։
Յիսուս տաճարը կ’երթայ
15Ու եկան Երուսաղէմ. և Յիսուս տաճարը մտնելով՝ սկսաւ դուրս հանել զանոնք որ տաճարին մէջ կը ծախէին ու կը գնէին. և ստակ փոխողներուն սեղանները ու աղաւնիի ծախողներուն աթոռները կործանեց. 16Եւ թող չէր տար որ մէկը տաճարին մէջէն աման մը անցնէ։ 17Եւ կը սորվեցնէր ու կ’ըսէր անոնց, Գրուած չէ՞ որ Իմ տունս աղօթքի տուն պիտի կոչուի բոլոր ազգերուն. բայց դուք ատիկա աւազակներու այր ըրիք։ 18Եւ դպիրները ու քահանայապետները զայս լսելով՝ կը փնտռէին թէ ի՛նչպէս կորսնցնեն զանիկա, քանզի անկէ կը վախնային. վասն զի բոլոր ժողովուրդը զարմացեր էր անոր վարդապետութեանը վրայ։ 19Ու երբ իրիկուն եղաւ, քաղաքէն դուրս ելաւ։
Թզենիին դասը
20Եւ առտուանց երբ անկէ կ’անցնէին, թզենին տեսան արմատէն չորցած։ 21Ու Պետրոսի միտքը եկաւ ու ըսաւ անոր, Ռաբբի, ահա թզենին զոր անիծեցիր՝ չորցեր է։ 22Եւ Յիսուս պատասխան տալով՝ ըսաւ անոնց, Աստուծոյ հաւատք ունեցէք. 23Քանզի ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Ով որ այս լեռանը ըսէ, Ելիր ու ծովը ինկիր, և իր սրտին մէջ չերկմտի, հապա հաւատայ թէ ի՛նչ որ ըսէ կ’ըլլայ, պիտի ըլլայ անոր ի՛նչ որ ըսէ։ 24Ասոր համար կ’ըսեմ ձեզի, Ի՛նչ բան որ աղօթքով կը խնդրէք, հաւատացէք թէ պիտի առնէք, և պիտի ըլլայ ձեզի։ 25Ու երբ աղօթքի կը կայնիք, ներեցէք եթէ մէկուն դէմ բան մը ունիք, որպէս զի ձեր Հայրն ալ որ երկինքն է, ներէ ձեզի ձեր յանցանքները։ 26Իսկ եթէ դուք չէք ներեր, ձեր Հայրն ալ որ երկինքն է, պիտի չներէ ձեր յանցանքները:
Յիսուսի հեղինակութեան հարցը
27Եւ նորէն Երուսաղէմ եկան. ու երբ տաճարին մէջ կը պտըտէր, քահանայապետները և դպիրները ու ծերերը անոր եկան, 28Ու ըսին անոր, Ի՞նչ իշխանութիւնով կ’ընես այդ բաները, և ո՞վ տուաւ քեզի այդ իշխանութիւնը, որ այդ բաները ընես։ 29Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի բան մը հարցնեմ, ու եթէ ինծի պատասխան տաք, ես ալ ձեզի պիտի ըսեմ թէ ի՛նչ իշխանութիւնով կ’ընեմ այս բաները։ 30Յովհաննէսի մկրտութիւնը երկինքէ՞ն էր՝ թէ մարդոցմէ. պատասխան տուէք ինծի։ 31Եւ անոնք իրենց մէջ կը խորհէին ու կ’ըսէին, Եթէ ըսենք՝ Երկինքնէն, պիտի ըսէ, Հապա ինչո՞ւ չհաւատացիք անոր. 32Իսկ եթէ ըսենք՝ Մարդոցմէ, ժողովուրդէն կը վախնային, վասն զի ամէնը գիտէին Յովհաննէսը թէ ճշմարտապէս մարգարէ էր։ 33Եւ պատասխան տալով՝ ըսին Յիսուսի, Չենք գիտեր. և Յիսուս պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի չեմ ըսեր թէ ի՛նչ իշխանութիւնով կ’ընեմ այս բաները։