Յարութիւնը

1Ու մէկշաբթի օրը առտուանց շատ կանուխ գերեզմանը եկան, ու բերին այն խունկերը զորոնք պատրաստեր էին, և ուրիշ կիներ ալ անոնց հետ: 2Ու քարը գերեզմանէն մէկդի գլորուած գտան: 3Եւ ներս մտնելով` Տէր Յիսուսի մարմինը հոն չգտան: 4Ու եղաւ որ երբ անոնք այս բանին համար տարակուսանքի մէջ էին, ահա երկու մարդիկ լուսափայլ հանդերձներով հասան անոնց: 5Ու երբ վախով լեցուած` երեսնին դէպի ի գետինը ծռեցին, այն մարդիկը ըսին անոնց, Ինչո՞ւ համար ողջը մեռելներուն հետ կը փնտռէք. 6Հոս չէ ան, հապա յարութիւն առաւ. միտքերնիդ բերէք ի°նչպէս խօսեցաւ ձեզի երբ դեռ Գալիլեայի մէջ էր: 7Ըսելով թէ Որդին մարդոյ պէտք է որ մեղաւոր մարդոց ձեռքը մատնուի ու խաչը ելլէ, ու երրորդ օրը յարութիւն առնէ: 8Եւ միտքերնին բերին անոր խօսքերը: 9Ու գերեզմանէն դառնալով` այս ամէն բաները պատմեցին տասնըմէկին ու բոլոր ուրիշներուն: 10Եւ էին Մարիամ Մագդաղենացի ու Յովհաննա և Յակոբոսի մայրը Մարիամ, ու անոնց հետ ուրիշներ ալ, որոնք այս բաները առաքեալներուն պատմեցին: 11Եւ անոնց առջև ցնորական խօսքեր երևցաւ անոնց զրուցածը, ու չէին հաւատար անոնց: 12Բայց Պետրոս ելաւ վազեց դէպ ի գերեզմանը, ու ծռելով նայեցաւ և տեսաւ որ միայն կտաւները կը կենային. ու գնաց` իր մտքին մէջ զարմանալով այն եղածին վրայ:

Էմմաուսի ճամբուն վրայ

13Եւ ահա անոնցմէ երկուքը նոյն օրը գեղ մը կ’երթային, որ Երուսաղէմէ վաթսուն ասպարէզ հեռու էր, և անոր անունը Էմմաւուս էր: 14Եւ անոնք կը խօսէին իրարու հետ այս բոլոր եղած անցքերուն վրայով: 15Ու եղաւ որ երբ անոնք կը խօսակցէին ու խորհրդածութիւն կ’ընէին, Յիսուս ինք ալ մօտենալով անոնց հետ կ’երթար: 16Բայց անոնց աչքերը բըռնուած էին, որպէս զի զինք չճանչնան: 17Եւ ըսաւ անոնց, Ի՞նչ են այդ խօսքերը` որ քալելով իրարու հետ կը խօսակցիք, ու տրտմած ալ էք: 18Պատասխան տուաւ անոնցմէ մէկը, որուն անունը Կղէովպաս էր, ու ըսաւ անոր, Դո՞ւն միայն Երուսաղէմի մէջ կը կենաս, ու չես գիտեր թէ ինչե°ր եղան հոն այս օրերս: 19Եւ ինք ըսաւ անոնց, Ի՞նչ. անոնք ալ ըսին իրեն, Նազովրեցի Յիսուսի համար, որ Աստուծոյ և բոլոր ժողովուրդին առջև գործով ու խօսքով զօրաւոր մարգարէ մը եղաւ. 20Ի°նչպէս քահանայապետները ու մեր իշխանները մահուան դատաստանի մատնեցին զանիկա և խաչը հանեցին: 21Իսկ մենք կը յուսայինք թէ անիկա էր որ Իսրայէլը պիտի ազատէր. և այս ամէնուն վրայ այս երրորդ օրն է որ այս բաները եղան: 22Նաև մեր մէջէն մէկ քանի կիներ ալ մեզ զարմացուցին, որոնք առտուանց կանուխ գերեզմանը գացին, 23Ու անոր մարմինը չգտնելով` եկան ու ըսին թէ հրեշտակներու տեսիլք ալ տեսան, որոնք ըսեր են թէ անիկա ողջ է: 24Եւ մերիններէն մէկ քանիներն ալ գերեզմանը գացին ու այնպէս գտան, ինչպէս այն կիները զրուցեցին, միայն թէ զինք չտեսան: 25Ան ալ ըսաւ անոնց, Ով անմիտներ ու թուլասիրտներ, հաւատալու այն բոլոր բաներուն, զորոնք մարգարէները խօսեցան. 26Չէ՞ որ Քրիստոսի պէտք էր այս չարչարանքները կրել, և իր փառքը մտնել: 27Ու սկսելով Մովսէսէ և բոլոր մարգարէներէն, կը մէկնէր անոնց, ինչ որ իրեն համար բոլոր գիրքերուն մէջ գրուած էր: 28Երբ մօտեցան այն գեղին` ուր կ’երթային, ինք ալ կը ցուցնէր որպէս թէ աւելի հեռու տեղ մը պիտի երթար: 29Բայց ստիպեցին զինք ու ըսին, Մեր քով կեցիր, վասն զի իրիկունը մօտ է և օրը իջած է. և մտաւ անոնց հետ կենալու: 30Ու եղաւ որ երբ ինք անոնց հետ սեղան նստաւ, հաց առաւ, օրհնեց, ու կտրելով տուաւ անոնց: 31Այն ատեն անոնց աչքերը բացուեցան ու զինք ճանչցան, և ինք անոնցմէ աներևոյթ եղաւ: 32Ու իրարու կ’ըսէին, Չէ՞ որ սիրտերնիս մեր ներսիդին կը բորբոքէր, երբ ինք մեզի հետ կը խօսէր ճամբուն մէջ, և գիրքերը կը մեկնէր մեզի:

Յիսուս կ’երևի իր աշակերտներուն

33Ու ելան նույն ժամուն Երուսաղէմ դարձան, ու մէկտեղ ժողվուած գտան տասնըմէկը ու անոնց հետ եղողները, 34Որոնք կ’ըսէին թէ Իրաւցընէ Տէրը յարութիւն առաւ, ու Սիմոնի երևցաւ: 35Եւ իրենք պատմեցին ինչ որ ճամբուն վրայ եղաւ, և թէ ինչպէս ինքզինք իրենց ճանչցուց հացը կտրած ատենը: 36Եւ քանի որ այս բաները կը խօսէին, Յիսուս ինք կայնեցաւ անոնց մէջտեղը ու ըսաւ անոնց, Խաղաղութիւն ձեզի: 37Բայց անոնք զարհուրելով կը վախնային, ու կը կարծէին թէ ոգի մը կը տեսնեն: 38Եւ ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ խռոված էք, և ինչո՞ւ սիրտերնուդ մէջ խորհուրդներ կ’ելլեն: 39Տեսէք ձեռքերս ու ոտքերս, որ ես ինքնս եմ. շօշափեցէք զիս ու տեսէք, վասն զի ոգին մարմին և ոսկորներ չունենար, ինչպէս զիս կը տեսնէք որ ունիմ: 40Եւ զայս ըսելով` ձեռքերը ու ոտքերը ցուցուց անոնց: 41Ու երբ տակաւին իրենց ուրախութենէն չէին հաւատար, և զարմանքի մէջ էին, ըսաւ անոնց, Ուտելիք մը ունի՞ք հոս: 42Անոնք ալ կտոր մը խորոված ձուկ ու մեղրախորիսխ տուին իրեն: 43Եւ առաւ կերաւ անոնց առջև: 44Եւ ըսաւ անոնց, Ասոնք են այն խօսքերը զորոնք ձեզի խօսեցայ երբ դեռ ձեզի հետ էի, թէ Պէտք է որ կատարուին այն ամէնը` որոնք Մովսէսի օրէնքին մէջ ու մարգարէներուն մէջ և սաղմոսներուն մէջ ինծի համար գրուած են: 45Այն ատեն անոնց միտքը բացաւ որպէս զի գիրքերը հասկնան. 46Եւ ըսաւ անոնց թէ Այսպէս գրուած է, և այսպէս պէսք էր Քրիստոսի չարչարուիլ, ու երրորդ օրը մեռելներէն յարութիւն առնել. 47Եւ անոր անունովը ապաշխարութիւն ու մեղքերու թողութիւն քարոզուիլ բոլոր ազգերու մէջ` Երուսաղէմէ սկսած: 48Ու դուք էք այս բաներուն վկաները: 49Եւ ահա ես իմ Հօրս խոստմունքը ձեր վրայ կը ղրկեմ. բայց դուք Երուսաղէմ քաղաքիս մէջ նստեցէք, մինչեւ վերէն զօրութիւն առնէք ձեր վրայ:

Յիսուս համբարձաւ

50Եւ զանոնք մինչև Բեթանիա հանեց, ու իր ձեռքերը վեր վերցնելով օրհնեց զանոնք: 51Եւ եղաւ որ երբ զանոնք կ’օրհնէր, զատուեցաւ անոնցմէ ու վեր կ’ելլէր երկինք: 52Անոնք ալ երկրպագութիւն ընելով անոր` մեծ ուրախութեամբ Երուսաղէմ դարձան. 53Եւ ամէն ատեն տաճարին մէջ էին, ու կը գովաբանէին և կ’օրհնէին զԱստուած: Ամէն: