Յիսուս Պիղատոսին առջև

1Եւ անոնց բոլոր բազմութիւնը ոտք ելլելով` տարին զանիկա Պիղատոսի. 2Ու սկսան անոր վրայով ամբաստանութիւն ընել և ըսել, Ասիկա գտանք, որ մեր ազգը կը մոլորեցնէր, ու Կայսրին հարկ տալէ կ’արգիլէր, և իրեն համար կ’ըսէր թէ ինք Քրիստոս ու թագաւոր է: 3Իսկ Պիղատոս հարցուց անոր ու ըսաւ, Հրէից թագաւորը դո՞ւն ես. անիկա ալ պատասխան տուաւ անոր ու ըսաւ, Դուն կ’ըսես: 4Այն ատեն Պիղատոս քահանայապետներուն ու ժողովուրդներուն ըսաւ, Ես այս մարդուն վրայ յանցանք մը չեմ գտներ: 5Բայց անոնք ոտք կը կոխէին ու կ’ըսէին թէ Ժողովուրդը իրար կ’անցնէ, ու բոլոր Հրէաստանի մէջ կը սորվեցնէ` Գալիլեայէ սկսած մինչև այս տեղ:

Յիսուս Հերովդէսին առջև

6Եւ Պիղատոս երբ լսեց Գալիլեայի համար, հարցուց թէ այդ մարդը Գալիլեացի՞ է: 7Ու երբ իմացաւ թէ Հերովդէսի իշխանութեան տակէն էր, զանիկա Հերովդէսի ղրկեց, քանզի ան ալ այն օրերը Երուսաղէմ էր: 8Եւ Հերովդէս երբ Յիսուսը տեսաւ, շատ ուրախացաւ, վասն զի ինք շատոնցուընէ կը փափաքէր զանիկա տեսնել. քանզի անոր վրայով շատ բաներ լսած էր, և կը յուսար որ անկէ եղած նշան մը տեսնէ: 9Ու շատ խօսքերով հարցուփորձ կ’ընէր անոր, բայց անիկա բնաւ իրեն պատասխան մը չտուաւ: 10Քահանայապետները ու դպիրներն ալ կեցեր էին, և սաստիկ ամբաստանութիւն կ’ընէին անոր վրայ: 11Իսկ Հերովդէս անարգեց զանիկա իր զօրականներուն հետ, ու ծաղր ընելէն ետև փառաւոր հանդերձներ հագցուց անոր, և նորէն Պիղատոսի ղրկեց: 12Ու այն օրը Պիղատոս ու Հերովդէս իրարու հետ բարեկամ եղան. որովհետև առաջ իրենց մէջտեղ թշնամութիւն կար:

Յիսուս մահուան կը դատապարտուի

13Եւ Պիղատոս քահանայապետները ու իշխանները և ժողովուրդը մէկտեղ կանչեց: 14Եւ ըսաւ անոնց, Այս մարդը առջեւս բերիք ժողովուրդը մոլորեցնողի մը պէս, և ահա ես ձեր առջև քննութիւն ընելով` ատոր համար ձեր ըրած ամբաստանութիւններէն յանցանք մը չգտայ այդ մարդուն վրայ. 15Ոչ ալ Հերովդէս, վասն զի ձեզ անոր ղրկեցի, և ահա ատիկա մահու արժանի գործ մը ըրած չէ: 16Ուրեմն պատիժ մը տամ ատոր ու արձակեմ. 17(Իսկ տօնին ատենը պէտք էր որ մէկը արձակէր անոնց.) 18Եւ բոլոր բազմութիւնը մէկտեղ աղաղակեցին` ըսելով, Վերցուր ատիկա, ու Բարաբբան արձակէ մեզի. 19(Որ քաղաքին մէջ եղած խռովութեան մը և մարդասպանութեան համար բանտը դրուած էր:) 20Եւ Պիղատոս Յիսուսը արձակել ուզելով` նորէն խօսեցաւ անոնց: 21Բայց անոնք կ’աղաղակէին ու կ’ըսէին, Խաչը հանէ ատիկա, խաչը հանէ: 22Եւ ինք երրորդ անգամ ըսաւ անոնց, Բայց ի՞նչ չար գործ ըրած է ատիկա. ես ատոր վրայ մահու արժանի յանցանք մը չգտայ. ուրեմն պատիժ մը տամ ատոր ու արձակեմ: 23Իսկ անոնք մեծաձայն աղաղակներով ոտք կը կոխէին, ու կ’ուզէին որ անիկա խաչուի. և անոնց ու քահանայապետներուն ձայները զօրաւոր եղան: 24Ու Պիղատոս վճռեց որ անոնց խընդիրքը ի գործ դրուի: 25Եւ անոնց ուզած մարդը, որ խռովութեան և մարդասպանութեան համար բանտը դրուած էր, արձակեց անոնց, և Յիսուսը իրենց կամքին յանձնեց:

Յիսուս խաչին վրայ գամուեցաւ

26Ու երբ զանիկա կը տանէին, Սիմոն Կիւրենացի ըսուած մէկը բռնեցին` որ արտէն կու գար, և խաչը անոր վրայ դրին որպէս զի Յիսուսի ետևէն բերէ: 27Ու անոր ետևէն կ’երթար մեծ բազմութիւն ժողովուրդներու, նաև կիներու, որոնք կ’ողբային ու կուլային անոր համար: 28Եւ Յիսուս դարձաւ անոնց ու ըսաւ, Ով Երուսաղէմի աղջիկներ, իմ վրաս մի լաք, հապա ձեր անձերուն վրայ ու ձեր զաւակներուն վրայ լացէք: 29Վասն զի ահա օրեր կու գան, որոնց մէջ պիտի ըսեն, Երանի¯ ամուլներուն, և այն որովայններուն որոնք չծնան, և ծիծերուն որոնք կաթ չտուին: 30Այն ատեն պիտի սկսին ըսել լեռներուն, Մեր վրայ ինկէք, ու բլուրներուն` Մեզ ծածկեցէք: 31Վասն զի եթէ դալար փայտին այսպէս կ’ընեն, հապա չորին ի՞նչ պիտի ըլլայ: 32Ուրիշ երկուք ալ, չարագործներ, բերուեցան անոր հետ սպաննուելու: 33Երբ Գագաթ ըսուած տեղը գացին, հոն խաչը հանեցին զանիկա, և այն չարագործներն ալ, մէկը աջ կողմէն ու միւսը ձախ կողմէն, խաչեցին: 34Եւ ըսաւ Յիսուս, Հայր, թողութիւն տուր ատոնց, վասն զի չեն գիտեր ի°նչ կ’ընեն: Ու անոր հանդերձները բաժնելու ատեննին վիճակ ձգեցին: 35Եւ ժողովուրդը կայներ կը նայէր. իշխաններն ալ անոնց հետ կը նախատէին զանիկա ու կ’ըսէին, Ուրիշները ազատեց, թող ինքզինք ալ ազատէ, եթէ ատիկա է Քրիստոս, Աստուծոյ ընտրեալը: 36Ծաղր կ’ընէին զանիկա զինուորներն ալ, առջևը կու գային քացախ կը մատուցանէին անոր, 37Ու կ’ըսէին, Եթէ դուն ես Հրէից թագաւորը, քու անձդ ազատէ: 38Եւ գիր մը գրուած էր անոր վրայ Յունարէն ու Լատիներէն և Եբրայեցերէն գիրերով, թէ Ասիկա է Հրէից թագաւորը: 39Եւ այն կախուած չարագործներէն մէկը հայհոյութիւն կ’ընէր անոր ու կ’ըսէր, Եթէ դուն Քրիստոսն ես, ազատէ քու անձդ ու մեզ ալ: 40Իսկ միւսը պատասխան տուաւ և զանիկա յանդիմանելով` ըսաւ, Դուն Աստուծմէ չե՞ս վախնար, որովհետև նոյն դատապարտութեան մէջ ես: 41Ու մենք իրաւունքով, քանզի ահա մեր ըրածներուն արժանաւոր հատուցումը կ’առնենք. բայց ասիկա գէշ բան մը չըրաւ: 42Եւ ըսաւ Յիսուսի, Տէր, յիշէ զիս, երբ քու թագաւորութիւնովդ գաս: 43Յիսուս ալ ըսաւ անոր, Ճշմարիտ կ’ըսէմ քեզի, Դուն այսօր ինծի հետ դրախտին մէջ պիտի ըլլաս:

Յիսուսին մահը

44Եւ ժամը վեցին ատեններն էր, ու բոլոր երկրին վրայ խաւար եղաւ մինչև իններորդ ժամը. և արևը խաւարեցաւ, 45Ու տաճարին վարագոյրը մէջտեղէն պատռեցաւ. 46Եւ Յիսուս մեծ ձայնով աղաղակեց ու ըսաւ, Հայր, քու ձեռքդ կ’աւանդեմ իմ հոգիս. ու երբ զայս ըսաւ, հոգի տուաւ: 47Եւ հարիւրապետը եղած բանը տեսնելով` Աստուծոյ փառք տուաւ ու ըսաւ, Իրաւցընէ այս մարդը արդար էր: 48Եւ այս տեսարանը դիտելու համար ժողվուած բոլոր բազմութիւնները եղած բաները տեսնելով` կուրծքերնուն կը զարնէին ու ետ կը դառնային: 49Ամէն իր ճանչուորներն ալ հեռու կայներ էին, նոյնպէս ալ այն կիները` որոնք իր ետևէն եկեր էին Գալիլեայէ, ու կը տեսնէին այս բաները:

Յիսուսին թաղումը

50Եւ ահա մարդ մը Յովսէփ անունով, որ խորհրդական էր, բարի ու արդար մարդ մը, 51(Ասիկա անոնց խորհուրդին ու գործին հաւանութիւն տուած չէր,) Հրեաներուն Արիմաթիա քաղաքէն, որ ինք ալ Աստուծոյ թագաւորութեանը կը սպասէր: 52Ասիկա Պիղատոսի գնաց, ու Յիսուսի մարմինը խնդրեց: 53Եւ զանիկա խաչէն իջեցնելով` կտաւով փաթթեց, ու քարէ փորուած գերեզմանի մը մէջ դրաւ, ուր բնաւ մէկը դրուած չէր: 54Եւ այն օրը ուրբաթ էր, ու շաբաթը պիտի սկսէր: 55Եւ անոր ետևէն գացին այն կիները, որոնք իրեն հետ Գալիլեայէ եկած էին, ու տեսան գերեզմանը, և թէ ի°նչպէս անոր մարմինը հոն դրուեցաւ: 56Եւ դառնալով` խունկեր ու իւղեր պատրաստեցին, և շաբաթ օրը հանգստացան պատուիրանքին համեմատ: