Յիսուսին հեղինակութեան հարցը

1Ու եղաւ որ այն օրերէն մէկը, երբ տաճարին մէջ ժողովուրդին կը սորվեցնէր և աւետարանը կը քարոզէր, քահանայապետները ու դպիրներրը ծերերուն հետ մէկտեղ վրայ հասան, 2Եւ անոր հետ խօսեցան` ըսելով, Զրուցէ մեզի, ի՞նչ իշխանութիւնով կ’ընես այդ բաները, կամ ո՞վ է այդ իշխանութիւնը քեզի տուողը: 3Պատասխան տուաւ ու ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի բան մը հարցնեմ, և ըսէք ինծի. 4Յովհաննէսի մկրտութիւնը երկինքէ՞ն էր թէ մարդոցմէ: 5Եւ անոնք իրենց մէջ խորհեցան ու ըսին, 6Եթէ ըսենք` Երկինքէն, պիտի ըսէ, Հապա ինչո՞ւ չհաւատացիք անոր. իսկ եթէ ըսենք` Մարդոցմէ, բոլոր ժողովուրդը մեզ պիտի քարկոծեն, վասն զի հաստատ համոզուած են թէ Յովհաննէս մարգարէ էր: 7Եւ պատասխան տուին թէ չեն գիտեր ուրկէ° էր: 8Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Ես ալ ձեզի չեմ ըսեր թէ ի°նչ իշխանութիւնով կ’ընեմ այս բաները:

Այգիին մշակներուն առակը

9Սկսաւ այս առակը զրուցել ժողովուրդին. Մարդ մը այգի տնկեց և զանիկա մշակներու յանձնեց, ու ինք օտար երկիր երթալով` շատ ժամանակ մնաց: 10Եւ ատենին ծառայ մը ղրկեց մշակներուն, որպէս զի այգիին պտուղէն անոր տան. իսկ մշակները ծեծեցին զանիկա ու պարապ ճամբեցին: 11Եւ ուրիշ ծառայ մըն ալ ղրկեց. իսկ անոնք զանիկա ալ ծեծեցին, անարգեցին ու պարապ ճամբեցին: 12Ու երրորդ մըն ալ ղրկեց. իսկ անոնք զանիկա ալ վիրաւորեցին ու դուրս հանեցին: 13Այն ատեն այգիին տէրը ըսաւ, Ի՞նչ ընեմ. իմ սիրելի որդիս ղրկեմ, թերևս զանիկա տեսնելով ամչնան. 14Բայց մշակները երբ տեսան զանիկա, իրարու հետ խորհուրդ ըրին` ըսելով, Ասիկա է ժառանգը, եկէք զանիկա սպանենք, որպէս զի ժառանգութիւնը մերը ըլլայ: 15Եւ զանիկա այգիէն դուրս հանեցին ու սպանեցին. ուստի այգիին տէրը ի՞նչ պիտի ընէր անոնց. 16Պիտի գայ ու կորսնցնէ այն մշակները, և այգին ուրիշներու պիտի տայ: 17Երբ զայս լսեցին, ըսին, Քա°ւ լիցի: Եւ ինք անոնց նայելով` ըսաւ, Հապա ի՞նչ է այս գրուածը, թէ Այն քարը զոր շինողները մերժեցին, անիկա անկիւնի գլուխը եղաւ: 18Ամէն ով որ այն քարին վրայ իյնայ, պիտի կոտրտի, և որու վրայ որ իյնայ, պիտի փսորէ զանիկա: 19Եւ քահանայապետները ու դպիրները կը փնտռէին թէ ի°նչպէս նոյն ժամուն ձեռք զարնեն անոր, բայց ժողովուրդէն վախցան. քանզի իմացան որ այն առակը իրենց համար ըսաւ:

Տուրք վճարելու հարցը

20Ու ետքը յարմար ատենի սպասելով, ղրկեցին քանի մը խաբեբայ մարդիկ, որոնք կեղծաւորութեամբ ինքզինքնին արդար կը ձևացնէին, որպէս զի զանիկա խօսքով բռնեն` տէրութեան և կուսակալին իշխանութեանը զանիկա մատնելու: 21Ու անոր հարցուցին` ըսելով, Վարդապետ, գիտենք որ շիտակ կը խօսիս ու կը սորվեցնես, և աչառութիւն չես ըներ, հապա ճշմարտութեամբ Աստուծոյ ճամբան կը սորվեցնես: 22Մեզի արժա՞ն է Կայսրին տուրք տալ թէ ոչ: 23Եւ անոնց խորամանկութիւնը հասկնալով` ըսաւ անոնց, Ինչո՞ւ զիս կը փորձէք: 24Ցուցուցէք ինծի դահեկան մը: Որո՞ւն պատկերը ու գիրը ունի վրան: Պատասխան տուին ու ըսին, Կայսրինը: 25Եւ ինք ըսաւ անոնց, Ուրեմն զայն որ Կայսրինն է` Կայսրին տուէք, և զայն որ Աստուծոյ է` Աստուծոյ տուէք: 26Եւ չկրցան զանիկա խօսքով մը բռնել ժողովուրդին առջև, ու զարմանալով անոր պատասխանին վրայ` լուռ կեցան:

Յարութեան հարցը

27Եւ սադուկեցիներէն ոմանք եկան, (որոնք հակառակութիւն կ’ընեն թէ յարութիւն չկայ,) և անոր հարցուցին` 28Ըսելով, Վարդապետ, Մովսէս մեզի գրեց, Եթէ մէկուն եղբայրը կին ունենալով մեռնելու ըլլայ, ու մեռած ատենը զաւակ չունենայ, անոր եղբայրը առնէ այն կինը և իր եղբօրը զաւակ հանէ: 29Արդ եօթը եղբայրներ կային. ու առաջինը կին մը առնելով` զաւակ չունեցած մեռաւ: 30Երկրորդն ալ առաւ այն կինը և ինք ալ մեռաւ առանց զաւակի: 31Երրորդն ալ առաւ զանիկա. նմանապէս եօթն ալ, ու զաւակ չձգեցին ու մեռան: 32Անէնէն ետքը կինն ալ մեռաւ: 33Ուրեմն յարութեան ատենը անոնցմէ որո՞ւն կինը պիտի ըլլայ, վասն զի եօթն ալ զանիկա կին ունեցան: 34Եւ Յիսուս պատասխան տալով անոնց` ըսաւ, Այս աշխարհին որդիները կին կ’առնեն ու էրկան կը տրուին: 35Բայց անոնք որ արժանի պիտի ըլլան այն աշխարհին հասնելու ու մեռելներէն յարութիւն առնելուն, ոչ կին կ’առնեն և ոչ էրկան կը տրուին. 36Որովհետեւ ա°լ չեն կրնար մեռնիլ. քանզի հրեշտակներուն հաւասար են ու Աստուծոյ որդիներ են, վասն զի յարութեան որդիներ են: 37Բայց մեռելներուն յարութիւն առնելը Մովսէս ալ իմացուց մորենիին պատմութեանը մէջ, երբ կը կոչէր Տէրը` Աբրահամի Աստուածը, ու Իսահակի Աստուածը, և Յակոբի Աստուածը: 38Ու Աստուած մեռելներուն Աստուածը չէ, հապա կենդանիներուն, վասն զի ամէնը անոր կենդանի են: 39Եւ դպիրներէն մէկ քանին պատասխան տուին ու ըսին, Վարդապետ, աղէկ ըսիր: 40Ու ա°լ մէկը համարձակութիւն չէր ըներ անոր բան մը հարցնելու:

Մեսիային հարցը

41Եւ ըսաւ անոնց, Ի՞նչպէս կ’ըսեն թէ Քրիստոս Դաւիթի որդին է. 42Եւ ինք Դաւիթ Սաղմոսներուն գիրքին մէջ կ’ըսէ, Տէրը իմ Տէրոջս ըսաւ, Նստէ իմ աջ կողմս, 43Մինչև քու թշնամիներդ ոտքերուդ պատուանդան ընեմ: 44Ուրեմն Դաւիթ որ զանիկա Տէր կը կոչէ, ի՞նչպէս անիկա անոր որդին կ’ըլլայ:

Յիսուս դպիրներէն կը զգուշացնէ

45Եւ բոլոր ժողովուրդին առջև ըսաւ իր աշակերտներուն, 46Զգուշացէք դպիրներէն, որոնք կ’ուզեն փառաւոր հանդերձներով պտըտիլ, և շուկաներուն մէջ բարևներ կը սիրեն. ու ժողովարաններուն մէջ` առաջին աթոռները, և ընթրիքներու մէջ` առաջին բազմոցները: 47Որոնք որբեւարիներուն տուները կ’ուտեն, ու մարդոց երեւնալու համար աղօթքը կ’երկընցնեն. ասոնք աւելի դատապարտութիւն պիտի ընդունին: