Եղիուսին խօսքը

1Այն ատեն այս երեք մարդիկը Յոբի պատասխան տալէն դադարեցան, վասն զի անիկա իր աչքերուն առջև արդար կ’երևնար: 2Եւ Արամի ազգատոհմէն Բուզացի Բարաքիէլի որդւոյն Եղիուսի բարկութիւնը բորբոքեցաւ. անոր բարկութիւնը Յոբի դէմ բորբոքեցաւ, վասն զի Աստուծմէ աւելի ինքզինք կ’արդարացնէր: 3Նաև իր բարկութիւնը բորբոքեցաւ անոր երեք բարեկամներուն դէմ, որովհետև պատասխան չգտան, ու տակաւին Յոբը յանցաւոր հանեցին: 4Ու Եղիուս Յոբի խօսքերուն լմննալուն սպասեր էր, որովհետև անոնք իրմէ ծեր էին: 5Բայց երբ Եղիուս տեսաւ որ այն երեք մարդոց բերանը ա՛լ պատասխան չմնաց, իր բարկութիւնը բորբոքեցաւ: 6Այն ատեն Բուզացի Բարաքիէլի որդին Եղիուս պատասխան տալով` ըսաւ, Ես տարիքով փոքր եմ, ու դուք շատ ծեր էք, Անոր համար ետ կեցայ, ու գիտցածս ձեզի յայտնելու վախցայ. 7Ըսի թէ Երկար կեանքը* թող խօսի, Ու տարիներուն շատութիւնը թող իմաստութիւնը գիտցնէ. 8Բայց մարդուն ներսիդին հոգի կայ, Ու ամենակարողին շունչը անոնց հանճար կու տայ: 9Երբեմն մեծերը իմաստուն չեն, Ու ծերերը դատաստան չեն հասկնար: 10Անոր համար ըսի, Ինծի մտիկ ըրէ, Որպէս զի ես ալ իմ գիտցածս զրուցեմ: 11Ահա ես ձեր խօսքերուն սպասեցի, Ձեր փաստերուն ականջ դրի, Մինչև որ դուք խօսքերը քննեցիք: 12Ես ձեզի աղէկ ուշադրութիւն ըրի, Եւ ահա ձեզմէ մէկը չկայ, որ Յոբը յանդիմանէ, Ու անոր խօսքերուն պատասխան տայ: 13Չըլլայ որ ըսէք թէ Իմաստութիւն գտանք. Աստուած է որ զանիկա կը յաղթէ, և ոչ թէ մարդ: 14Անիկա իր խօսքերը ինծի դէմ չպատրաստեց, Ես ալ ձեր խօսքերուն համեմատ անոր պատասխան պիտի չտամ: 15Անոնք ապշեցան, ալ պատասխան չտուին, Անոնց խօսքերը հատան: 16Ու ես սպասեցի, մինչև որ ալ բան մը չըսին, Մունճ կեցան ու ալ չկրկնեցին: 17Ես ալ իմ կարգիս պատասխան տամ, Ես ալ իմ գիտցածս զրուցեմ: 18Վասն զի խօսքերով լեցուն եմ, Իմ ներսիդիս եղած հոգին զիս կը ստիպէ: 19Ահա որովայնս չբացուած գինիի պէս է. Նոր տիկերու պէս պատռելու վրայ է: 20Զրուցեմ որպէս զի շունչ առնեմ, Շրթունքներս բանամ ու պատասխան տամ: 21Աղէ, մէկո՛ւն աչառութիւն չընեմ. Ու մարդո՛ւ մը շողոքորթութիւն չընեմ. 22Քանզի չեմ գիտեր շողոքորթութիւն ընել Զիս Ստեղծողը շուտով զիս պիտի վերցնէր: