Շնութեան մէջ բռնուած կինը

1Եւ Յիսուս Ձեթենեաց լեռը գնաց։ 2Ու առտունց նորէն տաճարը եկաւ, և բոլոր ժողովուրդը իրեն կու գար, ու ինք նստեր կը սորվեցնէր անոնց։ 3Եւ դպիրները ու փարիսեցիները շնութեան մէջ բռնուած կին մը բերին անոր, ու զանիկա մէջտեղը կայնեցնելով՝ 4Ըսին իրեն, Վարդապետ, այս կինը շնութեան մէջ այս մեղքը գործած ատենը բռնուեցաւ: 5Եւ օրէնքին մէջ Մովսէս մեզի պատուիրեց այսպիսիները քարկոծել, հիմա դուն ի՞նչ կ’ըսես ատոր համար։ 6Զայս կ’ըսէին՝ զանիկա փորձելով, որպէս զի անոր վրայ ամբաստանութիւն ընելու առիթ մը ունենան. բայց Յիսուս դէպ ի վար ծռելով՝ մատովը գետնին վրայ կը գրէր. 7Սակայն երբ վրան ինկան՝ հարցնելով իրեն, վեր նայեցաւ ու ըսաւ անոնց, Ձեզմէ անմեղ եղողըª առաջ անիկա թող քար ձգէ ատոր վրայ։ 8Եւ նորէն դէպ ի վար ծռելով՝ գետնին վրայ կը գրէր։ 9Եւ անոնք զայս լսելով ու իրենց խղճմտանքէն յանդիմանուելով՝ մէկիկ մէկիկ դուրս կ’ելլէին, ծերերէն սկսած մինչև յետինները. և Յիսուս մինակ մնաց, ու կինը մէջտեղը կայնած։ 10Եւ Յիսուս վեր նայելով ու կնոջմէն զատ մէ՛կը չտեսնելով՝ ըսաւ անոր, Ով կին, ո՞ւր են անոնք որ քու վրայովդ ամբաստանութիւն կ’ընէին. մէ՛կը քեզ չդատապարտե՞ց։ 11Եւ անիկա ըսաւ, Ոչ մէկը, Տէր. ու Յիսուս ըսաւ անոր, Ես ալ չեմ դատապարտեր քեզ. գնա ու ասկէ ետև մեղք մի գործեր։

Յիսուս աշխարհի լոյսը

12Արդ Յիսուս նորէն խօսեցաւ անոնց ու ըսաւ, Ես եմ աշխարհի լոյսը. ան որ իմ ետևէս կու գայ, խաւարի մէջ պիտի չքալէ, հապա կենաց լոյսը, պիտի ունենայ։ 13Իսկ փարիսեցիները ըսին անոր, Դուն քու անձիդ համար կը վկայես, քու վկայութիւնդ ճշմարիտ չէ։ 14Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոնց, Թէև ես իմ անձիս համար կը վկայեմ, բայց իմ վկայութիւնս ճշմարիտ է, վասն զի գիտեմ ուրկէ՛ եկայ և ո՛ւր կ’երթամ. բայց դուք չէք գիտեր ուրկէ՛ կու գամ կամ ո՛ւր կ’երթամ։ 15Դուք մարմինին նայելով դատաստան կ’ընէք, ես բնաւ մէկը չեմ դատեր. 16Ու թէև դատելու ալ ըլլամ, իմ դատաստանս ճշմարիտ է. վասն զի ես մինակ չեմ, հապա ես՝ և Հայրը որ զիս ղրկեց։ 17Ու ձեր օրէնքին մէջ ալ գրուած է թէ Երկու մարդու վկայութիւնը ճշմարիտ է: 18Ես եմ որ իմ անձիս համար կը վկայեմ, ու կը վկայէ ինծի համար Հայրն ալ որ զիս ղրկեց: 19Այն ատեն ըսին անոր, Ո՞ւր է քու Հայրդ. Յիսուս պատասխան տուաւ, Ոչ զիս գիտէք՝ և ոչ իմ Հայրս. եթէ զիս գիտնայիք, իմ Հայրս ալ պիտի գիտնայիք: 20Յիսուս այս խօսքերը խօսեցաւ գանձատունը՝ երբ տաճարին մէջ կը սորվեցնէր. ու մէ՛կը չբռնեց զանիկա, վասն զի դեռ անոր ժամանակը հասած չէր:

Չէք կրնար երթալ հոն, ուր ես կ’երթամ

21Եւ Յիսուս նորէն ըսաւ անոնց, Ես կ’երթամ՝ ու զիս պիտի փնտռէք, և ձեր մեղքերուն մէջ պիտի մեռնիք. ուր ես կ’երթամ, դուք չէք կրնար գալ: 22Ասոր վրայ Հրեաները կ’ըսէին, Միթէ իքնզինք պիտի մեռցնէ՞, որ կ’ըսէ թէ Ուր ես կ’երթամ, դուք չէք կրնար գալ: 23Եւ ըսաւ անոնց, Դուք վարէն էք, ես վերէն եմ. դուք այս աշխարհէն էք, ես այս աշխարհէն չեմ. 24Անոր համար ձեզի ըսի թէ Ձեր մեղքերուն մէջ պիտի մեռնիք, վասն զի եթէ չհաւատաք թէ ես եմ, ձեր մեղքերուն մէջ պիտի մեռնիք: 25Այն ատեն ըսին անոր, Դուն ո՞վ ես. և Յիսուս ըսաւ անոնց, Ինչ որ սկիզբէն ձեզի կը խօսիմ: 26Շատ բաներ ունիմ ձեզի համար խօսելու և դատելու. բայց ան որ զիս ղրկեց՝ ճշմարիտ է, և ես ինչ որ իրմէ լսեցի, զանիկա կը խօսիմ աշխարհի մէջ: 27Անոնք չիմացան թէ Հօրը համար կը զրուցէր իրենց: 28Իսկ Յիսուս ըսաւ անոնց, Երբ Որդին մարդոց բարձրացնէք, այն ատեն պիտի գիտնաք թէ ես եմ, ու ինքիրմէս բան մը չեմ ըներ, հապա Հայրս ինչպէս ինծի սորվեցուց՝ այնպէս կը խօսիմ. 29Եւ զիս ղրկողը ինծի հետ է. Հայրը զիս մինակ չթողուց, վասն զի ես միշտ անոր հաճելի եղած բաները կ’ընեմ:

Ազատ մարդիկ և գերիներ

30Երբ ասոնք խօսեցաւ, շատ մարդիկ իրեն հաւատացին: 31Այն ատեն Յիսուս իրեն հաւատացող Հրեաներուն ըսաւ, Եթէ դուք իմ խօսքիս մէջ կենաք, ճշմարտապէս իմ աշակերտներս կ’ըլլաք. 32Եւ ճշմարտութիւնը պիտի գիտնաք, ու այն ճշմարտութիւնը ձեզ պիտի ազատէ: 33Պատասխան տուին իրեն, Մենք Աբրահամի սերունդ ենք, ու երբէք մէկո՛ւն չծառայեցինք. դուն ի՞նչպէս կ’ըսես թէ Ազատ պիտի ըլլաք: 34Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի թէ Ամէն ով որ մեղք կը գործէ, անիկա մեղքի ծառայ է: 35Եւ ծառան տանը մէջ յաւիտեան չմնար, բայց որդին յաւիտեան կը մնայ: 36Ուստի եթէ Որդին ձեզ ազատ ընէ, ճշմարտապէս ազատ պիտի ըլլաք: 37Գիտեմ որ Աբրահամի սերունդ էք, բայց կը փնտռէք զիս մեռցնել, վասն զի իմ խօսքս ձեր ներսիդին տեղ չունի: 38Ես ինչ որ տեսայ իմ Հօրս քով՝ զայն կը խօսիմ, և դուք ալ ինչ որ տեսաք ձեր հօրը քով՝ զայն կ’ընէք: 39Պատասխան տուին ու ըսին անոր, Մեր Հայրը Աբրահամ է. ըսաւ անոնց Յիսուս, Եթէ Աբրահամի որդիներ ըլլայիք, Աբրահամի գործերը պիտի գործէիք: 40Բայց հիմա կը փնտռէք սպաննել զիս, այնպիսի մարդ մը՝ որ ձեզի ճմարտութիւն խօսեցայ, զոր Աստուծմէ լսեցի. Աբրահամ այդ բանը չըրաւ: 41Դուք ձեր հօրը գործերը կ՛ընէք. այն ատեն ըսին անոր, Մենք պոռնկութենէ չենք ծնած, մենք մէկ Հայր ունինք, որ է Աստուած: 42Յիսուս ըսաւ անոնց, Եթէ Աստուած Ձեր Հայրը ըլլար, պիտի սիրէիք զիս. վասն զի ես Աստուծմէ ելայ ու եկայ. և ոչ թէ ես ինքնիրմէս եկայ, հապա անիկա զիս ղրկեց: 43Ի՞նչու դուք իմ զրուցուածքս չէք հասկնար. անոր համար որ չէք կրնար իմ խօսքս մտիկ ընել: 44Դուք ձեր հօրմէն սատանայէ էք, ու ձեր Հօրը բաղձանքը կ’ուզէք ընել. անիկա սկիզբէն հետէ մարդասպան էր, և ճըշմարտութեան մէջ չկեցաւ, վասն զի անոր ներսիդին ճշմարտութիւն չկայ. երբ անիկա ստութիւն խօսի, բուն իրեններէն կը խօսի, քանզի անիկա ստախօս է և անոր հայրը: 45Բայց որովհետև ես ճշմարտութիւն կը խօսիմ, ինծի չէք հաւատար։ 46Ձեզմէ ո՞վ կրնայ զիս յանդիմանել մեղքի համար. իսկ եթէ ես ճշմարտութիւն կը խօսիմ, ինչո՞ւ ինծի չէք հաւատար։ 47Ան որ Աստուծմէ է, Աստուծոյ խօսքերը մտիկ կ’ընէ. դուք անոր համար մտիկ չէք ըներ, որ Աստուծմէ չէք։

Յիսուս և Աբրահամ

48Պատասխան տուին Հրեաները ու ըսին անոր, Աղէկ չենք ըսեր մենք թէ դուն Սամարացի ես, ու դև կայ քու ներսդ։ 49Յիսուս պատասխան տուաւ և ըսաւ, Իմ ներսս դև չկայ, հապա ես իմ Հայրս կը պատուեմ, և դուք զիս կ’անարգէք։ 50Իսկ ես իմ փառքս չեմ փնտռեր. կայ մեկը որ կը փնտռէ ու կը դատէ։ 51Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Եթէ մէկը իմ խօսքս պահէ, յաւիտեան մահ պիտի չտեսնէ։ 52Այն ատեն Հրեաները ըսին անոր, Հիմա գիտցանք որ քու ներսդ դև կայ. Աբրահամ մեռաւ, ու մարգարէները, և դուն կ’ըսես, Եթէ մէկը իմ խօսքս պահէ, յաւիտեան մահուան համը պիտի չառնէ։ 53Միթէ դուն աւելի՞ մեծ ես մեր հօրմէն Աբրահամէ, որ մեռաւ, ու մարգարէներն ալ մեռան. դուն քեզ ո՞վ կ’ընես։ 54Յիսուս պատասխան տուաւ, Եթէ ես ինքզինքս փառաւորեմ, իմ փառքս բան մը չէ. իմ Հայրս է որ զիս կը փառաւորէ, որու համար դուք կ’ըսէք թէ Մեր Աստուածն է: 55Եւ զանիկա չէք ճանչնար, բայց ես գիտեմ զանիկա. ու եթէ ըսեմ թԷ զանիկա չեմ գիտեր, ձեզի պէս ստախօս պիտի ըլլամ. հապա ես գիտեմ զանիկա, և անոր խօսքը կը պահեմ։ 56Ձեր հայրը Աբրահամ ցանկացաւ իմ օրս տեսնել, ու տեսաւ և ուրախացաւ։ 57Իսկ Հրեաները ըսին անոր, Դուն տակաւին յիսուն տարեկան չես, Աբրահա՞մն ալ տեսար։ 58Յիսուս ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Աբրահամի ըլլալէն առաջ եմ ես։ 59Այն ատեն քարեր վերցուցին որպէս զի անոր վրայ նետեն, բայց Յիսուս ծածկուեցաւ անոնց աչքերէն, և անոնց մէջէն անցնելով՝ տաճարէն դուրս ելաւ, ու այսպէս գնաց։