Ավետարան ըստ Հովհաննէսի
7
Յիսուս և իր եղբայրները
1Եւ այս բաներէն ետև Յիսուս Գալիլեայի մէջ կը պտըտէր, քանզի չէր ուզեր Հրէաստանի մէջ պտըտիլ, վասն զի Հրեաները զինք սպաննել կ’ուզէին: 2Եւ Հրեաներուն տաղաւարահարաց տօնը մօտ էր: 3Ուստի իր եղբայրները ըսին իրեն, Ելիր ասկէ ու Հրէաստան գնա, որպէս զի քու աշակերտներդ ալ տեսնեն քու գործերդ զորոնք կ’ընես. 4Վասն զի մէկը չկայ որ ծածկաբար բան մը ընէ, և ինք յայտնի ըլլալ ուզէ. եթէ դուն այդ բաները կ’ընես, ինքզինքդ աշխարհի յայտնէ: 5Քանզի իր եղբայրներն ալ չէին հաւատար իրեն: 6Իսկ Յիսուս ըսաւ անոնց, Իմ ժամանակս դեռ հասած չէ, բայց ձեր ժամանակը միշտ պատրաստ է: 7Աշխարհ ձեզ չկրնար ատել, բայց զիս կ’ատէ, վասն զի ես անոր վրայով կը վկայեմ թէ իր գործերը չար են: 8Դուք ելէք այս տօնին. ես [դեռ] չեմ ելլեր այս տօնին. վասն զի իմ ժամանակս դեռ լցուած չէ: 9Զայս ըսելով անոնց՝ ինք Գալիլեա մնաց: 10Բայց երբ իր եղբայրները ելան, ետքը ինք ալ ելաւ տօնին, ոչ թէ յայտնի՝ հապա գաղտուկ կերպով մը:
Յիսուս տաղաւարահարաց տօնին
11Եւ Հրեաները տօնին ատենը կը փնտռէին զինք, ու կ’ըսէին, Ո՞ւր է անիկա: 12Եւ ժողովուրդին մէջ շատ շշնջիւն կար անոր վրայով. ոմանք կ’ըսէին թէ Աղէկ մարդ է. ուրիշները կ’ըսէին, Ոչ, հապա ժողովուրդը կը մոլորեցնէ: 13Սակայն մէկը անոր վրայով համարձակ չէր խօսեր Հրեաներուն վախէն: 14Իսկ երբ տօնը կէս եղաւ, Յիսուս տաճարը ելաւ ու կը սորվեցնէր, 15Եւ Հրեաները կը զարմանային ու կ’ըսէին, Ի՞նչպէս ասիկա գիրքերը գիտէ, որ սորված չէ: 16Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց ու ըսաւ, Իմ վարդապետութիւնս իմս չէ, հապա զիս ղրկողինն է: 17Եթէ մէկը կ’ուզէ անոր կամք ընել, պիտի գիտնայ այս վարդապետութեան համար թէ արդեօք Աստուծմէ՞ է՝ թէ ես ինքիրմէս կը խօսիմ: 18Ան որ ինքիրմէ կը խօսի, իր անձին փառքը կը փնտռէ, բայց ան, ոñ զինք ղրկողին փառքը կը փնտռէ, անիկա ճշմարիտ է, և անոր քով անիրաւութիւն չկայ: 19Մովսէս չտուա՞ւ ձեզի օրէնքը, ու ձեզմէ մէ՛կն ալ չպահեր օրէնքը: 20Ինչո՞ւ կը փնտռէք զիս սպաննել. պատասխան տուաւ ժողովուրդը ու ըսաւ, Դև կայ քու ներսդ. ո՞վ քեզ կը փնտռէ սպաննել: 21Պատասխան տուաւ Յիսուս և ըսաւ անոնց, Գործ մը գործեցի, ու ամէնդ ալ զարմացեր էք: 22Արդ Մովսէս ձեզի թլփատութիւնը տուաւ, (որ ոչ թէ Մովսէսէ էր՝ հապա նախնիքներէն,) ու շաբաթ օրը մարդ կը թլփատէք: 23Եթէ շաբաթ օրը մարդ թլփատութիւն կ’առնէ՝ որպէս զի Մովսէսի օրէնքը չքակուի, ինծի կը բարկանա՞ք որ ես շաբաթ օրը ամբողջ մարդ մը բժշկեցի: 24Աչքի երևցածին պէս դատաստան մի ընէք, հապա արդար դատաստան ըրէք:
Ի՞նքն է մեսիան
25Այն ատեն Երուսաղեմացիներէն ոմանք կ’ըսէին, Ասիկա ան չէ՞ զոր կը փնտռեն սպաննել: 26Եւ ահա յայտնի կը խօսի, ու բան մը չեն ըսեր անոր. միթէ իշխանները գիտցա՞ծ են թէ ասիկա ճշմարտապէս Քրիստոսն է: 27Սակայն մենք ասիկա գիտենք ուրկէ՛ է. բայց Քրիստոս երբ գայ, մէկը չգիտեր ուրկէ՛ է: 28Եւ Յիսուս քանի որ կը սորվեցնէր, տաճարին մէջ, աղաղակեց՝ ըսելով, Զիս ալ գիտէք, և ուրկէ ըլլալս ալ գիտէք. ու ես ինքիրմէս եկած չեմ, հապա ան որ զիս ղրկեց՝ ճշմարիտ է, զոր դուք չէք գիտեր: 29Բայց ես գիտեմ զանիկա, վասն զի ես անկէ եմ, և անիկա զիս ղրկեց: 30Ուստի կը փտռէին զինք բռնել, բայց մէ՛կն ալ իրեն ձեռք չզարկաւ, վասն զի իր ժամանակը դեռ հասած չէր: 31Ու ժողովուրդէն շատ մարդիկ հաւատացին իրեն, և կ’ըսէին, Քրիստոս երբ գայ, ասոնցմէ աւելի նշաննե՞ր պիտի ընէ, որչափ ասիկա կ’ընէ:
Սպասաւոñներ ղրկուեցան Յիսուսը ձերբակալելու
32Փարիսեցիները լսեցին ժողովուրդին այս շշնջիւնը անոր վրայով. ու փարիսեցիները և քահանայապետները սպասաւորներ ղրկեցին, որպէս զի զանիկա բռնեն: 33Իսկ Յիսուս ըսաւ, Քիչ մը ժամանակ ալ ձեզի հետ եմ, ու կ’երթամ անոր որ զիս ղրկեց: 34Զիս պիտի փնտռէք ու պիտի չգտնէք, և իմ եղած տեղս դուք չէք կրնար գալ: 35Այն ատեն Հրեաները ըսին իրարու, Ո՞ւր պիտի երթայ ատիկա, որ մենք զինք պիտի չգտնենք. միթէ հեթանոսներուն մէջ ցիրուցան եղածներո՞ւն պիտի երթայ, և հեթանոսներո՞ւն պիտի սորվեցնէ: 36Ի՞նչ է այն խօսքը զոր զրուցեց, Զիս պիտի փնտռէք ու պիտի չգտնէք, և իմ եղած տեղս դուք չէք կրնար գալ:
Կենդանի ջուրի գետեր
37Տօնին վերջին մեծ օրը Յիսուս կայներ էր, կ’աղաղակէր ու կ’ըսէր, Եթէ մէկը ծարաւ է, թող ինծի գայ ու խմէ: 38Ան որ ինծի կը հաւատայ, ինչպէս գիրքը կ’ըսէ, անոր փորէն կենդանի ջուրի գետեր պիտի բղխեն: 39Զայս ըսաւ Հոգիին համար զոր իրեն հաւատացողները պիտի առնէին, վասն զի Սուրբ Հոգին տրուած չէր տակաւին, քանզի Յիսուս դեռ փառաւորուած չէր:
Բաժանում ժողովուրդին մէջ
40Ժողովուրդէն շատ մարդիկ երբ այս խօսքը լսեցին՝ կ’ըսէին, Իրաւցընէ ասիկա է մարգարէն: 41Ուրիշները կ’ըսէին, Ասիկա է Քրիստոսը. ուրիշներն ալ կ’ըսէին, Միթէ Քրիստոսը Գալիլեայէ՞ կու գայ: 42Չէ՞ որ գիրքը կ’ըսէ թէ Քրիստոս Դաւիթի սերունդէն ու Դաւիթի եղած գեղէն Բեթլէհէմէ կու գայ. 43Ուստի ժողովուրդին մէջ երկպառակութիւն եղաւ անոր համար: 44Եւ անոնցմէ ոմանք ուզեցին բռնել զանիկա, բայց մէ՛կը անոր ձեռք չզարկաւ:
Հրեայ հեղինակութիւններու անհաւատութիւնը
45Ու սպասաւորները նորէն եկան քահանայապետներուն և փարիսեցիներուն. ու ասոնք ըսին անոնց, Ինչո՞ւ զանիկա հոս չբերիք: 46Պատասխան տուին սպասաւորները, Երբէք մէ՛կը այս մարդուն պէս խօսած չէ: 47Այն ատեն փարիսեցիները պատասխան տուին անոնց և ըսին, Միթէ դո՞ւք ալ մոլորեցաք: 48Իշխաններէն կամ փարիսեցիներէն մէկը հաւատա՞ց անոր. 49Բայց այս ռամիկ ժողովուրդը՝ որ օրէնքը չեն գիտեր, նզովուած են: 50Նիկոդեմոս ըսաւ անոնց, (որ առաջուընէ գիշեր ատեն իրեն եկեր էր, և անոնցմէ մէկն էր,) 51Միթէ մեր օրէնքը մարդ կը դատէ՞, եթէ առաջ անկէ բան մը չլսէ, և չգիտնայ թէ ի՛նչ կ’ընէ: 52Պատասխան տուին ու ըսին անոր, Միթէ դո՞ւն ալ Գալիլեայէ ես. քննէ ու նայէ որ Գալիլեայէ մարգարէ չելլեր: 53Եւ ամէն մէկը իր տունը գնաց: