Յիսուս հինգհազարը կը կերակրէ

1Այս բաներէն ետքը Յիսուս Գալիլեայի, այսինքն Տիբերիայի, ծովուն անդիի կողմը գնաց. 2Եւ անոր ետևէն շատ ժողովուրդ կ’երթար, վասն զի կը տեսնէին այն հրաշքները զորոնք հիւանդներուն վրայ կ’ընէր: 3Եւ Յիսուս լեռը ելաւ, ու հոն նստաւ իր աշակերտներուն հետ մէկտեղ: 4Եւ Հրէից զատկի տօնը մօտ էր: 5Յիսուս երբ իր աչքերը վեր վերցուց ու տեսաւ որ շատ ժողովուրդ կու գար իրեն, ըսաւ Փիլիպպոսի, Ուրկէ՞ հաց ծախու առնենք որպէս զի ատոնք ուտեն: 6(Եւ զայս կ’ըսէր զանիկա փորձելու համար, քանզի ինք գիտէր ի՛նչ պիտի ընէր:) 7Փիլիպպոս պատասխան տուաւ անոր, Երկու հարիւր դահեկանի հաց ատոնց հերիք չէ, որ ամէն մէկը քիչ մը առնէ: 8Իր աշակերտներէն մէկը, Սիմոն Պետրոսի եղբայրը Անդրէաս, ըսաւ իրեն, 9Հոս պատանի մը կայ, որ հինգ գարեղէն հաց ու երկու ձուկ ունի, բայց անոնք ի՞նչ պիտի ըլլան այդչափ մարդոց: 10Իսկ Յիսուս ըսաւ, Նստեցուցէք այդ մարդիկը. և այն տեղ շատ խոտ կար, ու մարդիկը նստան թուով հինգ հազարի չափ: 11Եւ Յիսուս հացերը առաւ ու գոհացաւ, և աշակերտներուն բաժնեց, աշակերտներն ալ նստողներուն, նոյնպէս ալ ձուկերէն՝ որչափ որ ուզեցին: 12Ու երբ կշտացան, ըսաւ իր աշակերտներուն, Ժողվեցէք աւելցած կտորուանքները, որպէս զի բան մը չկորսուի: 13Ուստի ժողվեցին, և տասուերկու կողով լեցուցին այն հինգ գարեղէն հացերէն մնացած կտորուանքները, որոնք ուտողներէն աւելցան: 14Իսկ մարդիկը երբ Յիսուսի ըրած հրաշքը տեսան, կ’ըսէին թէ Ասիկա է ճշմարտապէս այն մարգարէն որ աշխարհ պիտի գար: 15Եւ Յիսուս գիտնալով որ պիտի գան զինք յափշտակեն, որպէս զի զինք թագաւոր ընեն, նորէն մինակ լեռը գնաց:

Յիսուս ջուրին վրայէն կը քալէ

16Ու երբ իրիկուն եղաւ, իր աշակերտները ծովեզերքը իջան: 17Եւ նաւը մտնելով ծովուն անդիի կողմը Կափառնայում կ’երթային և արդէն մութը կոխեր էր, ու Յիսուս դեռ իրենց եկած չէր. 18Ծովն ալ հովին սաստիկ փչելէն տակնուվրայ կ’ըլլար: 19Ու երբ թի քաշելով քսանըհինգ կամ երեսուն ասպարէզի չափ գացին, տեսան Յիսուսը որ ծովուն վրայէն քալելով՝ նաւուն կը մօտենար, ու վախցան: 20Բայց ինք ըսաւ անոնց, Ես եմ, մի վախնաք: 21Այն ատեն ուզեցին զանիկա նաւը առնել. և շուտ մը նաւը այն երկիրը հասաւ՝ ուր կերթային:

Ժողովուրդը Յիսուսը կը փնտռէ

22Հետևեալ օրը ժողովուրդը որ ծովուն անդիի կողմն էր, և տեսեր էր որ ուրիշ նաւակ չկար հոն այն մէկէն զատ՝ որուն մէջ անոր աշակերտները մտեր էին, և որ Յիսուս իր աշակերտներուն հետ նաւակը մտած չէր, հապա միայն անոր աշակերտները գացեր էին. 23(Բայց Տիբերիայէ ուրիշ նաւակներ եկան այն տեղին մօտ՝ ուր Տէրոջը գոհանալովը հացը կերեր էին.) 24Այն ատեն ժողովուրդը տեսնելով թէ ոչ Յիսուս հոն է, ոչ ալ անոր աշակերտները, իրենք ալ նաւերը մտան ու եկան Կափառնայում՝ Յիսուսը փնտռելու:

Յիսուս կենաց հացը

25Ու երբ զանիկա ծովուն անդիի կողմը գտան, ըսին անոր, Ռաբբի, ե՞րբ եկար դուն հոս: 26Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց և ըսաւ, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Դուք զիս կը փնտռէք՝ ոչ թէ անոր համար որ հրաշքներ տեսաք, հապա անոր համար որ հացերէն կերաք ու կշտացաք: 27Գացէք, գործեցէք, ոչ թէ կորստական կերակուրին համար, հապա այն կերակուրին համար որ յաւիտենական կեանքի մէջ կը մնայ, զոր Որդին մարդոյ ձեզի պիտի տայ. վասն զի Հայրն Աստուած զանիկա կնքեց: 28Այն ատեն ըսին անոր, Ի՞նչ ընենք որպէս զի Աստուծոյ գործերը գործենք: 29Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոնց, Այս է Աստուծոյ գործը, որ անոր ղրկածին հաւատաք: 30Ըսին անոր, Բայց դուն ի՞նչ նշան կ’ընես որ տեսնենք ու քեզի հաւատանք. ի՞նչ կը գործես: 31Մեր հայրերը անապատին մէջ մանանան կերան. ինչպէս գրուած է, Երկինքէն հաց տուաւ անոնց որպէս զի ուտեն: 32Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի թէ Մովսէս չտուաւ ձեզի երկնաւոր հացը, բայց իմ Հայրս կու տայ ձեզի ճշմարիտ երկնաւոր հացը: 33Վասն զի Աստուծմէ տրուած հացը այն է որ երկինքէն կ’իջնէ, ու աշխարհի կեանք կու տայ: 34Ուստի ըսին անոր, Տէր, ամէն ատեն այդ հացը մեզի տուր: 35Եւ Յիսուս ըսաւ անոնց, Ես եմ կենաց հացը. ան որ ինծի կու գայ, երբէք պիտի չանօթենայ, և ան որ ինծի կը հաւատայ, պիտի չծարաւի: 36Բայց ես ձեզի ըսի որ դուք զիս տեսաք ալ, ու չէք հաւատար: 37Այն ամէնը զոր Հայրը ինծի կու տայ, ինծի պիտի գայ, և ան որ ինծի կու գայ, բնաւ դուրս պիտի չհանեմ: 38Վասն զի ես երկինքէն իջայ՝ ոչ թէ իմ կամքս ընելու, հապա անոր կամքը՝ որ զիս ղրկեց: 39Եւ զիս ղրկող Հօրը կամքը այս է որ այն ամէնը զոր ինք ինծի տուաւ, չկորսնցնեմ անկէ, հապա անոր յարութիւն առնել տամ վերջին օրը: 40Քանզի զիս ղրկողին կամքը այս է, որ այն ամէնը որ կը տեսնէ Որդին և կը հաւատայ անոր, յաւիտենական կեանք ունենայ. ես ալ անոր յարութիւն առնել տամ վերջին օրը: 41Ուստի Հրեաները տրտունջ կ’ընէին իրեն համար, վասն զի ըսաւ թէ Ես եմ երկինքէն իջած հացը. 42Եւ կ’ըսէին, Ասիկա Յովսէփի որդին Յիսուս չէ՞, որուն հայրը ու մայրը մենք կը ճանչնանք. ուրեմն ի՞նչպէս կ’ըսէ ասիկա թէ Ես երկինքէն իջայ: 43Պատասխան տուաւ Յիսուս ու ըսաւ անոնց, Տրտունջ մի ընէք ձեր մէջ: 44Մէկը չկրնար ինծի գալ, եթէ զիս ղրկող Հայրը զանիկա չքաշէ, ու ես անոր յարութիւն առնել պիտի տամ վերջին օրը: 45Մարգարէներուն մէջ գրուած է, Եւ ամէնն ալ Աստուծմէ սորված պիտի ըլլան. այն ամէնը որ Հօրմէն կը լսէ ու կը սորվի, ինծի կու գայ: 46Ոչ թէ մէկը Հայրը տեսած է, եթէ ոչ ան՝ որ Աստուծմէ է, անիկա Հայրը տեսած է: 47Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի թէ Ան որ ինծի կը հաւատայ, յաւիտենական կեանք ունի: 48Ես եմ կենաց հացը: 49Ձեր հայրերը անապատին մէջ մանանան կերան ու մեռան: 50Այս է այն հացը որ երկինքէն կ’իջնէ, որպէս զի եթէ մէկը ասկէ ուտէ, չմեռնի: 51Ես եմ կենդանի հացը որ երկինքէն իջայ. 52Եթէ մէկը այս հացէն ուտէ, յաւիտեան պիտի ապրի. և այն հացը զոր ես պիտի տամ, իմ մարմինս է, զոր ես պիտի տամ աշխարհի կեանքին համար: 53Ասոր վրայ Հրեաները իրարու հետ կը վիճէին ու կ’ըսէին. Ի՞նչպէս կրնայ ասիկա իր մարմինը մեզի տալ ուտելու: 54Իսկ Յիսուս ըսաւ անոնց, Ճշմարիտ ճշմարիտ կ’ըսեմ ձեզի, Եթէ Որդւոյ մարդոյ մարմինը չուտէք և անոր արիւնը չխմէք, ձեր անձերուն մէջ կեանք չէք ունենար: 55Ով որ իմ մարմինս ուտէ և իմ արիւնս խմէ, յաւիտենական կեանք կ’ունենայ, ու ես անոր յարութիւն առնել պիտի տամ վերջին օրը: 56Վասն զի իմ մարմինս ճշմարիտ կերակուր է, և իմ արիւնս ճշմարիտ ըմպելիք է: 57Ան որ իմ մարմինս կ’ուտէ և իմ արիւնս կը խմէ, անիկա իմ ներսիդիս կը բնակի ու ես անոր ներսիդին: 58Ինչպէս կենդանի Հայրը զիս ղրկեց, ու ես կենդանի եմ Հօրը ձեռքով, այսպէս ալ ան որ զիս կ’ուտէ, ինք ալ իմ ձեռքովս կենդանի կը մնայ: 59Այս է ան հացը որ երկինքէն իջած է. ոչ թէ ինչպէս հայրերնիդ մանանան կերան ու մեռան. ով որ այս հացը ուտէ, յաւիտեան պիտի ապրի: 60Այս բաները զրուցեց ժողովարանին մէջ՝ երբ Կափառնայումի մէջ կը սորվեցնէր:

Յաւիտենական կեանքի խօսքերը

61Ու աշակերտներէն շատերը երբ լսեցին՝ ըսին, Խիստ է այդ խօսքը, ո՞վ կրնայ ատոր մտիկ ընել: 62Յիսուս երբ ինքնիրեն հասկցաւ որ իր աշակերտները այն բանին համար տրտունջ կ’ընեն, ըսաւ անոնց, Աïիկա ձեզ կը գայթակղեցնէ՞: 63Հապա ի՞նչ պիտի խորհիք, եթէ տեսնէք Որդին մարդոյ որ ելլէ ուր առաջ էր: 64Հոգին է կենդանի ընողը, մարմինը շահ մը չըներ. այն խօսքերը զորոնք ես ձեզի կը խօսիմ, հոգի ու կեանք են: 65Բայց ձեր մէջէն կան ոմանք որ չեն հաւատար. վասն զի Յիսուս սկիզբէն գիտէր թէ ո՛վ են անոնք որ չեն հաւատար, և ո՛վ է ան որ զինք պիտի մատնէ: 66Ու կ’ըսէր, Ասոր համար ձեզի ըսի որ մէ՛կը չկրնար ինծի գալ, եթէ իմ Հօրմէս տրուած չըլլայ անոր: 67Այս պատճառաւ իր աշակերտներէն շատերը ետ գացին, և ալ իրեն հետ չէին պտըտեր: 68Այն ատեն Յիսուս տասուերկուքին ըսաւ, Միթէ դուք ալ կ’ուզէ՞ք երթալ: 69Սիմոն Պետրոս պատասխան տուաւ անոր, Տէր, որո՞ւ պիտի երթանք, դուն յաւիտենական կեանքի խօսքեր ունիս: 70Եւ մենք հաւատացինք ու գիտցանք թէ դուն ես Քրիստոսը Աստուծոյ Որդին: 71Յիսուս պատասխան տուաւ անոնց, Ես ձեզ տասուերկուքդ չընտրեցի՞, ու ձեզմէ ալ մէկը սատանայ է: 72Զայս կ’ըսէր Իսկարիովտացի Սիմոնեան Յուդայի համար, վասն զի անիկա էր որ զինք պիտի մատնէր, ու տասուերկուքէն մէկն էր: