Բարուք տաճարին մէջ տոմսը կը կարդայ

1Ու եղաւ որ Յուդայի թագաւորին, Յովսիայի որդւոյն Յովակիմի, չորրորդ տարին Տէրոջը կողմանէ այս խօսքը եղաւ Երեմիայի` ըսելով, 2Քեզի գիրքի տոմս մը առ, ու անոր վրայ գրէ այն բոլոր խօսքերը զորոնք քեզի հետ խօսելու սկսած օրէս Յովսիայի օրերէն մինչև այսօր Իսրայէլի վրայով ու Յուդայի վրայով և բոլոր ազգերուն վրայով խօսեցայ: 3Կարելի է որ Յուդայի տունը լսէ այն բոլոր չարիքը զոր ես կը մտածեմ անոնց ընել, որպէս զի ամէն մարդ իր չար ճամբայէն դառնայ, և ես անոնց անօրէնութիւնը ու մեղքը ներեմ: 4Ու Երեմիա Ներիայի որդին Բարուքը կանչեց. և Բարուք Երեմիայի բերնէն Տէրոջը անոր ըսած բոլոր խօսքերը այն գիրքի տոմսին վրայ գրեց: 5Ու Երեմիա Բարուքի պատուիրեց ու ըսաւ, Ես այս տեղ արգիլուած եմ, Տէրոջը տունը երթալու կարող չեմ. 6Ուստի դուն երթաս, ու ծոմապահութեան օրը Տէրոջը տանը մէջ ժողովուրդին ականջներուն իմ բերնէս գրած տոմսէդ Տէրոջը խօսքերը կարդաս, ու նաև իրենց քաղաքներէն եկող բոլոր Յուդայի ականջներուն զանոնք կարդաս: 7Թերևս Տէրոջը առջև իյնալով աղօթք ընեն*, և ամէն մարդ իր չար ճամբայէն դառնայ. քանզի մեծ է այն բարկութիւնը ու սրտմտութիւնը զոր Տէրը այս ժողովուրդին համար խօսեցաւ: 8Ու Ներիայի որդին Բարուք Երեմիա մարգարէին բոլոր իրեն հրամայածին պէս ըսաւ, և ան գիրքէն Տէրոջը խօսքերը կարդաց Տէրոջը տանը մէջ: 9Ու եղաւ որ Յուդայի թագաւորին, Յովսիայի որդւոյն Յովակիմի, հինգերորդ տարին, իններորդ ամիսը, բոլոր Երուսաղէմի ժողովուրդին, ու Յուդայի քաղաքներէն Երուսաղէմ եկող բոլոր ժողովուրդին, Տէրոջը առջև ծոմապահութիւն քարոզեցին: 10Եւ Բարուք Սափան դպիրին որդւոյն Գամարիայի սենեակը, Տէրոջը տանը նոր դրանը մուտքը, վերի գաւիթին մէջ բոլոր ժողովուրդին ականջներուն այն գիրքէն Երեմիայի խօսքերը կարդաց:

Տոմսը պաշտօնեաներուն կը կարդացուի

11Եւ Սափանի որդւոյն Գամարիայի որդին Միքիա երբ գիրքէն Տէրոջը բոլոր խօսքերը լսեց, 12Թագաւորին տունը դպիրին սենեակը իջաւ. և ահա բոլոր իշխանները, Եղիսամա դպիրը, ու Սեմայիայի որդին Դաղայիա, ու Աքոբորի որդին Եղնաթան, և Սափանի որդին Գամարիա, ու Անանիայի որդին Սեդեկիա, և բոլոր իշխանները հոն նստեր էին: 13Ու Միքիա անոնց պատմեց այն բոլոր խօսքերը զանոնք լսեր էր` երբ Բարուք ժողովուրդին ականջներուն այն գիրքէն կը կարդար: 14Եւ բոլոր իշխանները Քուսիի որդւոյն Սեղեմիայի որդւոյն Նաթանիայի որդին Յուդին Բարուքի ղրկեցին` ըսելով, Ժողովուրդին ականջներուն կարդացած տոմսդ ձեռքդ առ ու հոս երկուր. ուստի Ներիայի որդին Բարուք տոմսը ձեռքը առաւ ու անոնց գնաց: 15Եւ անոնք ըսին անոր, Կ’աղաչենք, նստէ ու մեր ականջներուն ալ կարդա զանիկա: Եւ Բարուք անոնց ականջներուն կարդաց: 16Ու երբ այն բոլոր խօսքերը լսեցին, վախով իրարու կը նայէին. ու Բարուքի ըսին, Անշուշտ այդ բոլոր խօսքերը թագաւորին պիտի պատմենք: 17Եւ Բարուքի հարցուցին ու ըսին, Շնորհք ըրէ, պատմէ մեզի թէ ի՛նչպէս գրեցիր այդ խօսքերը անոր բերնէն: 18Եւ Բարուք անոնց ըսաւ, Այս խօսքերուն ամէնը անիկա ինծի բերնով արտասանեց, ու ես զանոնք մելանով այս գիրքին մէջ գրեցի. 19Այն ատեն իշխանները Բարուքի ըսին, Գնա պահուըտէ թէ՛ դուն և թէ՛ Երեմիա, և ուր ըլլալնիդ մարդ չգիտնայ:

Թագաւորը տոմսը կը վառէ

20Ու անոնք սրահը թագաւորին մտան, բայց տոմսը Եղիսամա դպիրին սենեակին մէջ պահեր էին, և այս բոլոր խօսքերը թագաւորին ականջներուն պատմեցին: 21Եւ թագաւորը ղրկեց Յուդին որ այն տոմսը առնէ, ու զանիկա Եղիսամա դպիրին սենեակէն առաւ. և Յուդի զանիկա թագաւորին ականջներուն ու թագաւորին քով կայնող բոլոր իշխաններուն ականջներուն կարդաց: 22Եւ իններորդ ամիսը ըլլալով` թագաւորը ձմերատանը մէջ նստած էր, ու առջևը վառած կրակարան կար: 23Ու երբ Յուդի երեք կամ չորս երես կարդաց, զանիկա զմելինով կտրեց ու կրակարանի կրակին մէջ նետեց, մինչև որ բոլոր տոմսը կրակարանի կրակին մէջ հատաւ: 24Եւ թագաւորը ու անոր բոլոր ծառաները, որոնք այս բոլոր խօսքերը կը լսէին, չվախցան, ոչ ալ հանդերձնին պատռեցին. 25Թէպէտև Եղնաթան, Դաղայիա ու Գամարիա թագաւորին աղաչեցին որ տոմսը չայրէ, բայց անոնց մտիկ չըրաւ: 26Եւ թագաւորը` թագաւորի որդւոյն Յերամէլի ու Եզրիէլի որդւոյն Սարայիայի ու Աբդիէլի որդւոյն Սեղեմիայի հրամայեց, որ Բարուք դպիրը ու Երեմիա մարգարէն բռնեն. բայց Տէրը զանոնք պահեց:

Երեմիա ուրիշ տոմս մը կը գրէ

27Եւ թագաւորը այն տոմսը ու Երեմիայի բերնէն Բարուքի գրած խօսքերը այրելէն ետքը` Տէրոջը խօսքը եղաւ Երեմիայի` ըսելով, 28Նորէն գնա, քեզի ուրիշ տոմս մը առ, ու անոր վրայ գրէ այն բոլոր առաջուան խօսքերը` որոնք Յուդայի Յովակիմ թագաւորին այրած առաջուան տոմսին մէջ կային: 29Եւ Յուդայի Յովակիմ թագաւորին ըսես, Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Դուն այդ տոմսը այրեցիր, ըսելով թէ Ինչո՞ւ համար անոր վրայ գրեցիր թէ Բաբելոնի թագաւորը անպատճառ պիտի գայ ու այս երկիրը պիտի աւրէ, և անկէ մարդը ու անասունը պիտի վերցնէ: 30Անոր համար Տէրը Յուդայի Յովակիմ թագաւորին վրայով այսպէս կ’ըսէ. Անիկա Դաւիթի աթոռին վրայ նստող մարդ պիտի չունենայ. և անոր մեռելը ցորեկը տաքի մէջ ու գիշերը ցուրտի մէջ պիտի ձգուի: 31Ու անոր և անոր սերունդին ու անոր ծառաներուն այցելութիւն պիտի ընեմ իրենց անօրէնութեանը համար. և անոնց վրայ ու Երուսաղէմի բնակիչներուն վրայ ու Յուդայի մարդոցը վրայ պիտի բերեմ այն ամէն չարիքը զոր անոնց խօսեցայ, և անոնք մտիկ չըրին: 32Ու Երեմիա ուրիշ տոմս մը առաւ, ու զանիկա Ներիայի որդւոյն Բարուք դպիրին տուաւ. և անիկա անոր վրայ Երեմիայի բերնէն` Յուդայի Յովակիմ թագաւորին կրակով այրած գիրքին բոլոր խօսքերը գրեց. ու անոնց վրայ անոնց պէս ուրիշ շատ խօսքեր աւելցան: