Մադիանացիներուն վերջնական պարտութիւնը

1Ու Եփրեմեանք անոր ըսին, Այս մեզի ըրած բանդ ի՞նչ պիտի ըլլայ, որ Մադիամու դէմ պատերազմելու գացիր, և մեզ չկանչեցիր. ու անոր հետ սաստիկ վէճ ըրին: 2Եւ անիկա անոնց ըսաւ, Ես հիմա ձեզի պէս ի՞նչ բան ըրի. Եփրեմի ճռաքաղութիւնը Աբիեզերի այգեկութէն լաւագոյն չէ՞ արդեօք: 3Աստուած Մադիամու իշխանները, Օրէբը ու Զէբը, ձեր ձեռքը տուաւ. ես ձեզի պէս ի՞նչ բան կրցայ ընել: Այս խօսքը ըսածին պէս` անոր վրայով անոնց սիրտը հանդարտեցաւ: 4Եւ Գեդէօն Յորդանան եկաւ, ու ինք և իրեն հետ եղող երեք հարիւր մարդիկը անցան. Թէպէտև նուաղած էին, բայց թշնամին կը հալածէին: 5Ու Սոկքովթի մարդոցը ըսաւ, Շնորհք ըրէք, ետեւէս եկող ժողովուրդին հացի նկանակներ տուէք, քանզի նուաղած են. ու ես Մադիամու թագաւորներուն, Զեբէէի ու Սաղմանայի, ետեւէն ինկեր կը հալածեմ: 6Եւ Սոկքովթի իշխանները ըսին, Միթէ Զեբէէի ու Սաղմանայի ձեռքը արդէն քու ձեռքիդ մէ՞ջ է, որ մենք քու զօրքիդ հաց տանք: 7Ու Գեդէօն ըսաւ, Ուրեմն երբ Տէրը Զեբէէն ու Սաղմանան իմ ձեռքս տայ, ձեր մարմինները անապատին փուշերովը ու տատասկներովը պիտի ծեծեմ: 8Եւ անկէ Փանուէլ ելաւ, ու անոնց ալ այնպէս ըսաւ. բայց Փանուէլի մարդիկը Սոկքովթի մարդոցը տուած պատասխանին պէս պատասխան տուին: 9Ու Փանուէլի մարդոցն ալ խօսեցաւ` ըսելով, Երբ խաղաղութեամբ դառնամ, այդ աշտարակը պիտի փլցնեմ: 10Ու Զեբէէ ու Սաղմանա և անոնց հետ անոնց բանակը ու արեւելքի բնակիչներուն բոլոր բանակէն մնացած զօրքը, ամէնը տասնըհինգ հազարի չափ մարդ, Կարկարի մէջ էին. ու ինկած մեռածները հարիւր քսան հազար սուսերամերկ մարդիկ էին: 11Եւ Գեդէօն Նոբահի ու Յօգբէհայի արեւելեան կողմէն վրանաբնակներուն ճամբովը ելաւ, ու բանակը զարկաւ, քանզի բանակը անհոգ կը կենար: 12Եւ Զեբէէ ու Սաղմանա փախան. ու Գեդէօն անոնց ետեւէն իյնալով, Մադիամու երկու թագաւորները, Զեբէէն ու Սաղմանան, բռնեց, ու բոլոր բանակը տակնուվրայ ըրաւ: 13Եւ Յովասի որդին Գեդէօն արեւը չելած պատերազմէն ետ դարձաւ. 14Ու Սոկքովթի մարդոցմէն երիտասարդ մը բռնեց, և անոր հարցուց. ու անիկա Սոկքովթի իշխանները ու ծերերը, եօթանասունըեօթը մարդ, գրեց տուաւ անոր: 15Եւ Գեդէօն Սոկքովթի բնակիչներուն եկաւ, ու ըսաւ, Ահա Զեբէէ ու Սաղմանա, որոնց համար զիս նախատեցիք` ըսելով, Միթէ Զեբէէի ու Սաղմանայի ձեռքը արդէն քու ձեռքիդ մէ՞ջ է, որ մենք քու նուաղած մարդոցդ հաց տանք: 16Ուստի քաղաքին ծերերը առաւ, և անապատէն փուշեր ու տատասկներ քաղեց, և անոնցմով Սոկքովթի մարդիկը պատժեց: 17Ու Փանուէլի աշտարակը փլցուց, և քաղաքին մարդիկը կոտրեց: 18Եւ Զեբէէի ու Սաղմանայի ըսաւ, Թաբօրի մէջ մեռցուցած մարդիկնիդ ի՞նչպէս մարդիկ էին: Ու անոնք ըսին, Ինչպէս ես դուն, անոնք ալ այնպէս էին. ամէն մէկը թագաւորի տղու կը նմանէր: 19Եւ անիկա ըսաւ, Անոնք իմ եղբայրներս, մօրս տղաքներն, էին: Կենդանի է Տէր, եթէ դուք զանոնք ողջ թողուիք, ես ձեզ չէի մեռցներ: 20Ու իր անդրանիկ տղուն Յեթերի ըսաւ, Ելիր, ասոնք մեռցուր: Բայց պատանին իր սուրը չքաշեց. քանզի մանկահասակ ըլլալով վախցաւ: 21Ուստի Զեբէէ ու Սաղմանա ըսին, Դուն ելիր որ մեզ զարնես, քանզի մարդուս ոյժը իր հասակին համեմատ կ’ըլլայ. և Գեդէօն ոտք ելաւ, ու Զեբէէն և Սաղմանան մեռցուց. և անոնց ուղտերուն պարանոցին վրայ եղած մահիկները առաւ: 22Եւ Իսրայէլի մարդիկը Գեդէօնի ըսին, Մեր վրայ թագաւորէ դուն ու քու որդիդ և քու որդւոյդ որդին, որովհետև մեզ Մադիամու ձեռքէն ազատեցիր: 23Ու Գեդէօն անոնց ըսաւ, Ես ձեր վրայ չեմ թագաւորեր, ոչ ալ իմ որդիս ձեր վրայ պիտի թագաւորէ. ձեր թագաւորը Տէրը ըլլայ: 24Ետքը Գեդէօն անոնց ըսաւ, Ձեզմէ բան մը պիտի խնդրեմ. ամէն մարդ իր աւարին օղերը ինծի տայ. (քանզի անոնք Իսմայելացի ըլլալով ոսկի օղեր ունէին:) 25Ու անոնք ըսին, Բոլոր սրտով կու տանք. ուստի լաթ մը փռեցին, ու ամէն մարդ իր աւարին օղերը հոն ձգեց: 26Եւ այն իր ուզած ոսկի օղերուն կշիռքը հազար եօթը հարիւր սիկղ ոսկի եղաւ, մահիկներէն, գինտերէն ու Մադիամու թագաւորներուն վրայի ծիրանի պատմուճաններէն, և անոնց ուղտերուն պարանոցին վրայ եղած մանեակներէն զատ: 27Ու Գեդէօն անոնցմով եփուտ մը շինեց, և իր Եփրա քաղաքին մէջ դրաւ, ու բոլոր Իսրայէլ հոն անոր ետեւէն երթալով պոռնկեցաւ. և Գեդէօնի ու անոր տանը որոգայթ եղաւ: 28Այսպէս Մադիամ Իսրայէլի որդիներուն առջև նուաճեցաւ, և այնուհետև չկրցաւ գլուխ վերցնել. ու Գեդէօնի օրերը երկիրը քառասուն տարի հանգստացաւ:

Գեդէօնին մահը

29Եւ Յովասի որդին Յերոբաաղ գնաց, ու իր տանը մէջ նստաւ: 30Եւ Գեդէօն եօթանասուն տղայ ունէր իր երանքէն ելած, քանզի շատ կիներ ունէր: 31Ու Սիւքէմի մէջ ունեցած հարճն ալ անոր տղայ մը ծնաւ, և անոր անունը Աբիմելէք դրաւ: 32Ու Յովասի որդին Գեդէօն բարի ծերութեամբ մեռաւ, և Աբիեզերեանց Եփրային մէջ իր հօրը Յովասի գերեզմանը թաղուեցաւ: 33Եւ Գեդէօն մեռածին պէս` Իսրայէլի որդիները դարձան ու Բահաղիմի ետեւէն երթալով պոռնկեցան, ու Բահաղ-բերիթը իրենց աստուած ըրին: 34Եւ Իսրայէլի որդիները չյիշեցին իրենց Տէր Աստուածը, որ զիրենք ազատեր էր իրենց բոլորտիքը եղած ամէն թշնամիներուն ձեռքէն: 35Ու Յերոբաաղի (այսինքն Գեդէօնի) տանը, անոր Իսրայէլի ըրած բոլոր բարութեանը համեմատ, գթութիւն չըրին: