Ջրհեղեղը

1Եւ Տէրը ըսաւ Նոյի, Դուն քու բոլոր տունովդ տապանը մտիր. վասն զի այս դարուն մարդոց մէջ քեզ իմ առջևս արդար տեսայ: 2Ամէն մաքուր անասուններէն քեզի եօթնական հատ առնես, արու և էգ, իսկ անմաքուր անասուններէն երկերկու հատ՝ արու և էգ: 3Երկինքի թռչուններէն ալ եօթնական հատ առնես, արու և էգ, բոլոր երկրի վրայ անոնց սերունդը ողջ պահելու համար: 4Վասն զի եօթը օրէն ետքը երկրի վրայ քառասուն օր ու քառասուն գիշեր անձրև պիտի բերեմ, և ամէն էակը զոր ըրի, երկրի վրայէն պիտի ջնջեմ: 5Եւ Նոյ Տէրոջը բոլոր իրեն պատուիրածին պէս ըրաւ: 6Եւ ջրհեղեղին երկրի վրայ եղած ատենը Նոյ վեց հարիւր տարեկան էր: 7Եւ Նոյ ու իր որդիները և իր կինը ու իր որդիներուն կիները իրեն հետ՝ ջրհեղեղին ջուրերուն պատճառաւ տապանը մտան: 8Մաքուր անասուններէն ու անմաքուր անասուններէն, և թռչուններէն ու երկրի վրայ ամէն սողացողներէն՝ 9Զոյգ զոյգ արու և էգ տապանին մէջ Նոյի գացին, ինչպէս Աստուած Նոյի պատուիրած էր: 10Եւ եղաւ որ եօթը օրէն ետքը ջրհեղեղին ջուրերը երկրի վրայ եկան: 11Նոյի կեանքին վեց հարիւրերորդ տարին, երկրորդ ամիսը, ամսուն տասնըեօթներորդ օրը, նոյն օրը մեծ անդունդին բոլոր աղբիւրները ճեղքուեցան, ու երկինքի պատուհանները բացուեցան. 12Ու երկրի վրայ քառասուն օր ու քառասուն գիշեր անձրև եկաւ: 13Ճիշդ նոյն օրը Նոյ և Նոյի որդիները, Սէմ ու Քամ և Յաբեթ, և Նոյի կինը, ու անոր որդիներուն երեք կիները անոնց հետ տապանը մտան: 14Անոնք, ու բոլոր գազանները իրենց տեսակին պէս, և բոլոր ընտանի անասունները իրենց տեսակին պէս, ու երկրի վրայ սողացող բոլոր սողունները իրենց տեսակին պէս, և բոլոր թռչունները իրենց տեսակին պէս, ամէն տեսակ թևաւոր թռչուն. 15Կենդանութեան շունչ ունեցող ամէն մարմինէն երկերկու հատ Նոյի քով տապանը մտան: 16Եւ տապանը մտնողները արու և էգ մտան ամէն մարմինէն, ինչպէս Աստուած անոր պատուիրեր էր. և Տէրը անոր ետևէն տապանը գոցեց: 17Ու երկրի վրայ քառասուն օր ջրհեղեղ եղաւ. և ջուրերը շատցան ու տապանը վերցուցին, և անիկա երկրէ բարձրացաւ: 18Եւ ջուրերը զօրացան ու խիստ շատցան երկրի վրայ. ու տապանը ջուրերուն երեսին վրայ կը պտըտէր: 19Եւ ջուրերը երկրի վրայ խիստ շատ զօրացան, ու բոլոր երկինքին տակ եղող ամէն բարձր լեռները ծածկուեցան: 20Ջուրերը տասնհինգ կանգուն վեր բարձրացան, և լեռները ծածկուեցան: 21Ու երկրի վրայ շարժող ամէն մարմին, թէ՛ թռչուն, թէ՛ անասուն, թէ՛ գազան և թէ՛ երկրի վրայ սողացող ամէն սողուն և ամէն մարդ մեռան: 22Ցամաքի վրայ եղող ամէնը՝ որ ռնգունքներուն մէջ կենդանութեան շունչ ունէր, ամէնն ալ մեռան: 23Ու երկրի երեսին վրայ եղող ամէն էակ ջնջուեցաւ, մարդէն մինչև անասունը, սողունէն մինչև երկինքի թռչունը. անոնք երկրէ ջնջուեցան. ու միայն Նոյ մնաց և իրեն հետ տապանին մէջ եղողները: 24Եւ ջուրերը երկրի վրայ հարիւր յիսուն օր բարձրացած մնացին*: