Յովսէփ և Պետափրէսի կինը

1Ու Յովսէփը Եգիպտոս իջեցուցին. և Փարաւոնի ներքինին, Եգիպտացի Պետափրէս դահճապետը, ծախու առաւ զանիկա Իսմայելացիներուն ձեռքէն, որոնք զանիկա հոն իջեցուցին: 2Եւ Տէրը Յովսէփի հետ էր, ու անիկա յաջողակ մարդ մըն էր. ու իր Եգիպտացի տէրոջը տունն էր անիկա: 3Եւ անոր տէրը տեսաւ որ Տէրը անոր հետ է. և թէ ինչ որ ընէր, Տէրը կը յաջողէր անոր ձեռքով: 4Եւ Յովսէփ շնորհք գտաւ անոր առջև ու կը ծառայէր անոր, որ իր տանը վրայ վերակացու ըրաւ զանիկա, և իր բոլոր ունեցածը անոր ձեռքը յանձնեց: 5Ու եղաւ որ զանիկա իր տանը ու իր բոլոր ունեցածին վրայ վերակացու ըրած ժամանակէն՝ Տէրը Եգիպտացիին տունը օրհնեց Յովսէփի համար. և թէ՛տանը մէջ և թէ՛ դաշտին մէջ անոր բոլոր ունեցածին վրայ Տէրոջը օրհնութիւնը եղաւ: 6Եւ իր բոլոր ունեցածը Յովսէփի ձեռքը թողուց. ու ինչ որ կար անոր քով՝ չէր գիտեր, իր կերած հացէն զատ: Եւ Յովսէփ գեղեցիկ էր դէմքով ու գեղեցիկ՝ տեսքով: 7Եւ եղաւ որ այս բաներէն ետքը՝ անոր տէրոջը կինը աչք տնկեց Յովսէփի վրայ, ու ըսաւ, Պառկէ ինծի հետ: 8Բայց անիկա չհաճեցաւ, ու իր տէրոջը կնոջ ըսաւ, Ահա իմ տէրս տանը մէջ իմ քովս ինչ որ կայ՝ չգիտեր. և իր բոլոր ունեցածը իմ ձեռքս յանձնեց. 9Այս տանը մէջ ինծմէ մեծը չկայ. ու բա՛ն մը ինծմէ չարգիլեց՝ քեզմէ զատ, վասն զի դուն անոր կինն ես. ուրեմն ես ի՜նչպէս այս մեծ չարութիւնը ընեմ, ու Աստուծոյ դէմ մեղանչեմ: 10Եւ քանի որ անիկա օրէ օր Յովսէփի կը զրուցէր, անիկա մտիկ չէր ըներ անոր՝ որ հետը պառկի կամ հետը ըլլայ: 11Ու եղաւ որ օր մը իր գործին համար տուն եկաւ, և հոն տանը մէջ տանը մարդոցմէն մէ՛կը չկար: 12Ու տիկինը բռնեց անոր հանդերձէն՝ ըսելով, Պառկէ ինծի հետ. և անիկա իր հանդերձը անոր ձեռքը թողուց, ու փախաւ դուրս ելաւ: 13Ու երբ տեսաւ որ անիկա իր հանդերձը անոր ձեռքը թողուց ու դուրս փախաւ, 14Իր տանը մարդիկը կանչեց, և զրուցեց անոնց՝ ըսելով, Նայեցէք, մեզի Եբրայեցի մը բերաւ մեզ խայտառակ ընելու համար. անիկա ինծի եկաւ՝ ինծի հետ պառկելու համար, ու ես բարձր ձայնով պոռացի. 15Ու երբ լսեց իմ բարձր ձայնով պոռալս, իր հանդերձը քովս թողուց, և փախաւ դուրս ելաւ: 16Ու մինչև որ անոր տէրը տուն եկաւ, անոր հանդերձը իր քով, պահեց: 17Եւ խոսեցաւ անոր այս խօսքերուն պէս՝ ըսելով, Այն Եբրայեցի ծառան, զոր դուն մեզի բերիր, զիս խայտառակ ընելու համար եկաւ ինծի: 18Ու երբ իմ ձայնս վերցուցի ու պոռացի, իր հանդերձը քովս թողուց ու դուրս փախաւ: 19Եւ եղաւ որ երբ անոր տէրը լսեց իր կնոջ խօսքերը զորոնք զրուցեց իրեն՝ ըսելով, Քու ծառադ ինծի այս պէս ըրաւ, իր բարկութիւնը բորբոքեցաւ: 20Եւ Յովսէփի տէրը առաւ զանիկա ու բանտը դրաւ, այն տեղը, ուր թագաւորին բանտարկեալները կապուած էին. և հոն բանտին մէջ մնաց: 21Բայց Տէրը Յովսէփի հետ էր, ու ողորմութիւն ցուցուց անոր. և բանտապետին առջև շնորհք գտնել տուաւ անոր: 22Ու բանտապետը Յովսէփի ձեռքը յանձնեց բանտին մէջ եղած բոլոր բանտարկեալները. և հոն ամէն գործը տեսնողը անիկա էր: 23Բանտապետը անոր ձեռքը եղած մէ՛կ բանին չէր նայեր. վասն զի Տէրը անոր հետ էր, և անոր ամէն ըրածները Տէրը կը յաջողէր: