Դինա կը բռնաբարուի

1Եւ Լիայի Յակոբի ծնած աղջիկը Դինա այն երկրին աղջիկները տեսնելու ելաւ: 2Ու այն երկրին իշխանը Խեւացի Եմովրի որդին Սիւքէմ տեսաւ զանիկա, և առաւ ու պառկեցաւ անոր հետ ու պղծեց զանիկա: 3Եւ անոր հոգին Յակոբի Դինա աղջկանը յարեցաւ. ու սիրեց աղջիկը, և աղջկան քաղցրութեամբ խօսեցաւ: 4Ու Սիւքէմ իր հօրը Եմովրի զրուցեց՝ ըսելով, Այս աղջիկը ինծի կին առ: 5Եւ Յակոբ լսեց որ անիկա իր Դինա աղջիկը պղծեց. բայց իր որդիները իր հօտերուն հետ դաշտն էին, ու մինչև անոնց գալը Յակոբ լուռ կեցաւ: 6Եւ Սիւքէմի հայրը Եմովր գնաց Յակոբի, որպէս զի անոր հետ խօսի: 7Եւ Յակոբի որդիները լսածնուն պէս՝ դաշտէն եկան. և մարդիկը դժուարեցան ու խիստ բարկացան. քանզի Յակոբի աղջկանը հետ պառկելով՝ Իսրայէլի մէջ անզգամութիւն ըրաւ, որ այսպէս ըլլալու չէր: 8Ու Եմովր խօսեցաւ անոնց հետ՝ ըսելով, Իմ Սիւքէմ որդւոյս հոգին ձեր աղջկան սիրահարեցաւ. կ՚աղաչեմ ձեզի, զանիկա անոր կնութեան տուէք, 9Եւ մեզի հետ խնամութիւն ըրէք. ձեր աղջիկները մեզի տուէք ու մեր աղջիկները ձեզի առէք. 10Եւ մեզի հետ բնակեցէք ու այս երկիրը ձեր առջև պիտի ըլլայ. անոր մէջ բնակեցէք ու առուտուր ըրէք, և անոր մէջ կալուածներ ստացէք: 11Ու Սիւքէմ ըսաւ աղջկան հօրը ու անոր եղբայրներուն, Թող ձեր առջև շնորհք գտնեմ, և ինչ որ ինծի ըսէք, կու տամ: 12Խնդրեցէք ինծմէ խիստ շատ օժիտ ու ընծայ, ու ինծի ըսածնուդ պէս պիտի տամ. միայն թէ աղջիկը ինծի տուէք՝ կին ըլլալու համար: 13Եւ Յակոբի որդիները խաբէութեամբ պատասխան տուին Սիւքէմի ու անոր հօրը Եմովրի, ու ըսին, (քանզի անիկա իրենց Դինա քոյրը պղծեց,) 14Եւ ըսին անոնց, Մենք այս բանը չենք կրնար ընել, որ մեր քոյրը անթլփատ մարդու մը տանք. վասն զի այդ մեզի ամօթ բան մըն է. 15Բայց միայն ասով կը հաճինք ձեզի, եթէ ձեզմէ ամէն արուն թլփատուելով՝ մեզի պէս ըլլաք, 16Այն ատեն մեր աղջիկները ձեզի կու տանք, և ձեր աղջիկները մեզի կ՚առնենք, ու ձեզի հետ կը բնակինք, ու ձեզի հետ մէկ ժողովուրդ կ՚ըլլանք: 17Բայց եթէ մեզի մտիկ չընելով՝ չթլփատուիք, այն ատեն մենք մեր աղջիկը կ՚առնենք ու կ՚երթանք: 18Եւ անոնց խօսքը հաճելի եղաւ Եմովրի ու Եմովրի որդւոյն Սիւքէմի: 19Եւ այն պատանին այս բանը ընելու չուշացաւ, քանզի Յակոբի աղջկանը զմայլած էր. և իր հօրը տանը մէջ եղողներուն ամէնէն պատուականն էր անիկա: 20Ու Եմովր և անոր որդին Սիւքէմ իրենց քաղաքին դուռը եկան, ու իրենց քաղաքին մարդոցը հետ խօսեցան՝ ըսելով, 21Այս մարդիկը խաղաղութեամբ կը վարուին մեզի հետ. ուստի թող այս երկրին մէջ բնակին, ու անոր մէջ առուտուր ընեն, քանզի ահա երկիրը ընդարձակ է անոնց առջև. եկէք, անոնց աղջիկները մեզի կիներ առնենք և մեր աղջիկները անոնց տանք: 22Բայց այն մարդիկը մեզի հետ բնակելու, մէկ ժողովուրդ ըլլալու համար միայն այս բանով կը հաճին մեզի, որ անոնց թլփատուելուն պէս, մեր ամէն արուն թլփատուի. 23Անոնց հօտերը ու անոնց ստացուածքը և ամէն անասունները մերը չե՞ն ըլլար. միայն թէ մենք անոնց հաճինք, որ մեզի հետ բնակին: 24Ու Եմովրի և անոր որդւոյն Սիւքէմի մտիկ ըրին այն ամէնը՝ որ անոր քաղաքին դռնէն դուրս կ՚ելլէին. և ամէն արու որ անոր քաղաքին դռնէն դուրս կ’ելլէր, թլփատուեցաւ: 25Ու եղաւ որ երրորդ օրը երբ անոնք ցաւի մէջ էին, Յակոբի երկու որդիները, Շմաւոն ու Ղեւի, Դինայի եղբայրները, ամէն մէկը իր սուրը առաւ, և համարձակ քաղաքը մտան ու սպաննեցին ամէն արուն. 26Եւ Եմովրը և անոր որդին Սիւքէմը սուրի բերնէ անցուցին. և Սիւքէմի տունէն առին Դինան ու դուրս ելան, 27Եւ Յակոբի որդիները սպաննուածներուն վրայ եկան, ու քաղաքը կողոպտեցին իրենց քոյրը պղծելնուն համար. 28Անոնց հօտերը ու անոնց արջառները ու էշերը և քաղաքին մէջ եղածը ու դաշտին մէջ եղածը առին. 29Եւ անոնց բոլոր ստացուածքը ու անոնց բոլոր տղաքները ու կիները գերի առին, և տուներուն մէջ բոլոր գտնուածը կողոպտեցին: 30Եւ Յակոբ ըսաւ Շմաւոնի ու Ղեւիի, Զիս այս երկրին բնակիչներուն, Քանանացւոց ու Փերեզացւոց, մէջ ատելի ընելով՝ զիս փորձանքի մէջ ձգեցիք. և ինծի հետ քիչ մարդիկ ըլլալով՝ անոնք իմ վրաս պիտի հաւաքուին ու զիս պիտի զարնեն, և ես ու իմ տունս պիտի կորսուինք: 31Ու անոնք ըսին, Հապա մեր քոյրը բոզի պէս գործածել պէ՞տք էր անոր: