1Պօղոս, առաքեալ եղած, ոչ թէ մարդոցմէ ու ոչ թէ մարդու ձեռքով, հապա Յիսուս Քրիստոսի ձեռքով, և Հօր Աստուծոյ՝ որ զանիկա մեռելներէն յարուց, 2Եւ բոլոր եղբայրները որոնք ինծի հետ են, Գաղատիոյ եկեղեցիներուդ․ 3Շնորհք և խաղաղութիւն ձեզի Հօր Աստուծմէ ու մեր Տէր Յիսուս Քրիստոսէ, 4Որ իր անձը տուաւ մեր մեղքերուն համար, որպէս զի մեզ փրկէ հիմակուան չար աշխարհէն՝ Աստուծոյ ու մեր Հօրը կամքին համեմատ, 5Որու փառք յաւիտեանս յաւիտենից։ Ամէն։

Մէկ Աւետարան

6Կը զարմանամ որ այդպէս շուտով ուրիշ աւետարանի կը փոխուիք անկէ՝ որ ձեզ øրիստոսի շնորհքին կանչեց․ 7Որ չկայ ուրիշ աւետարան, միայն թէ կան ոմանք՝ որոնք ձեզ կը խռովեցնեն, ու կ’ուզեն Քրիստոսի աւետարանը խանգարել։ 8Բայց եթէ մենք կամ երկինքէն հրեշտակ մը գայ, աւետարանէ ձեզի անկէ ուրիշ՝ զոր մենք աւետարանեցինք ձեզի, նզովեալ ըլլայ։ 9Ինչպէս առաջ ըսինք, հիմա ալ նորէն կ’ըսեմ, Եթէ մէկը ձեր ընդունածէն ուրիշ աւետարան քարոզելու ըլլայ ձեզի, նզովեալ ըլլայ։ 10Քանզի հիմա մարդի՞կ կը հաճեցնեմ թէ զԱստուած. կամ մարդո՞ց հաճելի ըլլալ կը փնտռեմ. քանզի եթէ ես տակաւին մարդոց հաճելի ըլլայի, ալ Քրիսոտսի ծառայ չէի ըլլար։

Պօղոս ի՞նչ առաքեալ եղաւ

11Կը ծանուցանեմ ձեզի, եղբայրներ, այն աւետարանը որ ինծմէ քարոզուեցաւ, թէ անիկա մարդու բան չէ։ 12Որովհետև ես ալ մարդէ չառի զանիկա, և մէկէ՛ն ալ չսորվեցայ, հապա Յիսուս Քրիստոսի յայտնութենէն։ 13Վասն զի լսած էք դուք իմ առաջուան ժամանակի վարմունքս Հրէութեան մէջ, ի՛նչպէս չափէ դուրս կը հալածէի Աստուծոյ եկեղեցին, ու կը կործանէի զանիկա․ 14Եւ իմ հայրենի աւանդութիւններուս խիստ նախանձաւոր ըլլալով՝ իմ ազգիս մէջ եղած շատ հասակակիցներէս աւելի յառաջադէմ էի Հրէութեան մէջ։ 15Բայց երբ ուզեց Աստուած, (որ որոշեց զիս իմ մօրս որովայնէն, և իր շնորհքովը զիս կանչեց։) 16Ինծի իր Որդին յայտնել, որպէս զի զանիկա հեթանոսներուն մէջ քարոզեմ, մեկէն ի մէկ բան մը չիմացուցի մարմինին ու արիւնին։ 17Ոչ ալ Երուսաղէմ ելայ ինծմէ առաջ առաքեալ եղողներուն քով, հապա Արաբիա գացի, ու նորէն Դամասկոս դարձայ։ 18Ետքը երեք տարիէն ետև Երուսաղէմ ելայ Պետրոսը տեսնելու, և տասնըհինգ օր անոր քով կեցայ․ 19Սակայն առաքեալներէն ուրիշ մէկը չտեսայ, բայց միայն Յակոբոս, Տէրոջը եղբայրը։ 20Բայց զայս որ կը գրեմ ձեզի՝ ահա Աստուծոյ առջև կը հաստատեմ, որ սուտ չեմ զրուցեր։ 21Անկէ ետքը եկայ Սիւրիայի ու Կիլիկիայի կողմերը․ 22Եւ զիս դէմ առ դէմ չէին ճանչնար այն եկեղեցիները՝ որոնք Հրէաստանի մէջ էին Քրիստոսով: 23Միայն թէ անոնք լսած էին թէ Ան որ ատենօք մեզ կը հալածէր, հիմա ինք այն հաւատքը կը քարոզէ՝ զոր ատեն մը կը կործանէր․ 24Ու ինծմով զԱստուած կը փառաւորէին։