Ժանգոտած կաթսան

1Եւ իններորդ տարին տասներորդ ամիսը, ամսուն տասներորդ օրը, Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 2Որդի մարդոյ, դուն քեզի այս օրուան անունը՝ բուն այս օրը գրէ. Բաբելոնի թագաւորը բուն այս օրը Երուսաղէմի մօտեցաւ. 3Եւ այն ապստամբներուն տանը առակ խօսիս, ու անոնց ըսես, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Կաթսան դիր. զանիկա դիր ու մէջն ալ ջուր լեցուր: 4Անոր կտորները, ամէն աղէկ կտորները, ազդրը և ուսը, անոր մէջ ժողվէ, ու զանիկա ընտիր ոսկորներով լեցուր: 5Ոչխարներուն ընտիրները առ ու ոսկորներն ալ տակը դիզէ, զանիկա խիստ շատ եռացուր, այնպէս որ մէջի ոսկորներն ալ եփին: 6Անոր համար Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Վա՜յ արիւնահեղ քաղաքին, այն կաթսային, որուն ժանգը իր մէջ է, ու ժանգը մէջէն ելած չէ. զանիկա իր մէջի կտորներովը հանէ, անոր վրայ վիճակ չձգուի: 7Վասն զի անոր արիւնը իր մէջ է. զանիկա չոր ապառաժի վրայ դրաւ, զանիկա գետնի վրայ չթափեց որ զանիկա հողով ծածկէ: 8Իմ սրտմտութիւնս հանելու ու վրէժ առնելու համար՝ անոր արիւնը չոր ապառաժի վրայ դրի որպէս զի չծածկուի: 9Անոր համար Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Վա՜յ արիւնահեղ քաղաքին, ես ալ կրակին դէզը պիտի մեծցնեմ: 10Փայտերը շատցուր կրակը բռնկցուր՝ որպէս զի միսը հալի համեմներ ալ դիր, ու ոսկորները այրին: 11Ետքը պարապ կաթսան կայծերուն վրայ դիր, որպէս զի պղինձը տաքնայ ու այրի, ու մէջի պղծութիւնը հալի ու ժանգը հատնի: 12Անիկա աշխատութիւնով զիս յոգնեցուց, ու անոր շատ ժանգը իրմէ չելաւ, անոր ժանգը կրակով չելաւ: 13Քու անմաքրութեանդ մէջ պղծագործութիւն կայ. որովհետև քեզ մաքրելու աշխատեցայ, ու դուն չմաքրուեցար, այսուհետև քու անմաքրութենէդ պիտի չմաքրուիս, մինչև որ իմ բարկութիւնս քու վրադ չիջեցնեմ: 14Ես Տէրս խօսեցայ, իմ խօսածս պիտի գայ, ու զանիկա պիտի կատարեմ, պիտի չներեմ ու պիտի չխնայեմ և պիտի չզղջամ. քու ճամբաներուդ ու քու գործերուդ համեմատ պիտի դատուիս, կ’ըսէ Տէր Եհովա:

Մարգարէին կնոջ մահը

15Եւ Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 16Որդի մարդոյ, ահա ես հարուածով մը քու աչքերուդ ցանկութիւնը քեզմէ պիտի առնեմ. ու դուն չողբաս ու չլաս և քու աչքերէդ արցունք չգայ: 17Լռութեամբ ըլլայ քու հեծութիւնդ, մեռելի սուգ մի բռներ. քու ապարօշդ գլուխդ փաթթէ, կոշիկներդ ոտքերդ հագիր ու շրթունքդ մի ծածկեր և մարդոց հացը մի ուտեր: 18Եւ առաւօտուն ժողովուրդին խօսեցայ, ու իրիկունը կինս մեռաւ, ու հետևեալ առաւօտուն ինծի հրամայուածը ըրի: 19Եւ ժողովուրդը ինծի ըսաւ, Մեզի չե՞ս պատմեր թէ այս քու ըրածներէդ ի՞նչ պիտի իմանանք մենք: 20Ու ես անոնց ըսի, Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 21Իսրայէլի տանը ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Ահա ես իմ սրբարանս, ձեր զորութեանը պարծանքը, ձեր աչքերուն ցանկութիւնը ու ձեր հոգւոյն խնայածը, պիտի պղծեմ. և ձեր թողուցած տղաքներնիդ ու աղջիկներնիդ սրով պիտի իյնան: 22Եւ դուք իմ ըրածիս պէս պիտի ընէք. ձեր շրթունքները պիտի չծածկէք, ու մարդոց հացը պիտի չուտէք. 23Ու ձեր ապարօշները գլուխներնիդ, և ձեր կոշիկները ոտքերնիդ պիտի ըլլան. պիտի չողբաք ու պիտի չլաք, հապա ձեր անօրէնութիւններովը պիտի մաշիք, և իրարու հետ պիտի հեծէք: 24Ու Եզեկիէլ ձեզի նշան մըն է. դուք անոր բոլոր ըրածին պէս պիտի ընէք. ու երբ ասիկա ըլլայ, պիտի գիտնաք թէ ես եմ Տէր Եհովա: 25Եւ դուն, որդի մարդոյ, երբ ես անոնցմէ առնեմ անոնց զօրութիւնը, անոնց պարծանքի ցնծութիւնը, անոնց աչքերուն ցանկութիւնը ու անոնց հոգւոյն սիրած տղաքները ու աղջիկները, 26Ահա այն օրը ազատուածը քեզի պիտի գայ, և քու ականջներուդ պիտի պատմէ: 27Այն օրը քու բերանդ պիտի բացուի ազատուածին, ու պիտի խօսիս և ալ համր չըլլաս. ու դուն անոնց նշան պիտի ըլլաս, ու պիտի գիտնան թէ ես եմ Տէրը: