Աստուծոյ կամքը և մարդուն մերժումը

1Ու եղաւ որ եօթներորդ տարին, հինգերորդ ամսուն տասներորդ օրը, Տէրոջը հարցնելու համար Իսրայէլի ծերերէն մարդիկ եկան, և իմ առջևս նստան: 2Ու Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 3Որդի մարդոյ, Իսրայէլի ծերերուն հետ խօսէ ու անոնց ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Միթէ դուք ինծի հարցնելո՞ւ եկաք. ես կենդանի եմ, որ ձեզի պատասխան պիտի չտամ*, կ’ըսէ Տէր Եհովա: 4Միթէ անոնց դատաստան պիտի ընե՞ս, դատաստան պիտի ընե՞ս, որդի մարդոյ. անոնց հայրերուն պղծութիւնները անոնց գիտցուր, 5Ու անոնց ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Այն օրը որ Իսրայէլը ընտրեցի, և Յակոբի տանը սերունդին իմ ձեռքս վերցուցի, ու Եգիպտոսի երկրին մէջ անոնց յայտնուեցայ, և իմ ձեռքս անոնց վերցնելով՝ ըսի թէ Ձեր Տէր Աստուածը ես եմ. 6Այն օրը իմ ձեռքս անոնց վերցուցի, որ զանոնք Եգիպտոսի երկրէն, այն կաթ ու մեղր բղխող ու ամէն երկիրներուն պարծանքը եղող երկիրը հանեմ, զոր անոնց համար պատրաստեր էի*. 7Ու անոնց ըսի, Ամէն մարդ իր աչքերուն գարշութիւնները թող մէկդի ձգէ, ու Եգիպտոսի կուռքերովը մի պղծուիք. ես եմ ձեր Տէր Աստուածը: 8Բայց անոնք ինծմէ ապստամբեցան. և չուզեցին ինծի մտիկ ընել, ու մէկդի չձգեցին ամէն մէկը իր աչքերուն գարշութիւնները, ու Եգիպտոսի կուռքերը չթողուցին. այն ատեն ըսի որ իմ սրտմտութիւնս անոնց վրայ թափեմ, ու Եգիպտոսի երկրին մէջ իմ բարկութիւնս անոնց վրայ կատարեմ: 9Բայց ես ըրի իմ անուանս համար, որ չըլլայ թէ պղծուի այն ազգերուն առջև՝ որոնց մէջ անոնք կը գտնուէին, և որոնց առջև ես անոնց յայտնուեցայ, երբ զանոնք Եգիպտոսի երկրէն հանեցի: 10Եւ զանոնք Եգիպտոսի երկրէն հանեցի, ու զանոնք անապատը բերի. 11Եւ իմ օրէնքներս անոնց տուի, ու իմ դատաստաններս անոնց գիտցուցի, որոնցմով մարդ կ՛ապրի, եթէ զանոնք կատարէ: 12Եւ իմ շաբաթներս ալ անոնց տուի, որպէս զի իմ ու անոնց մէջտեղ նշան ըլլան, որպէս զի գիտնան թէ ես եմ Տէրը՝ որ զանոնք կը սրբեմ: 13Բայց Իսրայէլի տունը անապատին մէջ ինծմէ ապստամբեցաւ. իմ օրէնքներովս չքալեցին, ու իմ դատաստաններս մերժեցին, որոնցմով մարդ կ’ապրի, եթէ զանոնք կատարէ, և իմ շաբաթներս մէծապէս պղծեցին. անոր համար ըսի որ իմ սրտմտութիւնս անոնց վրայ թափեմ անապատին մէջ, ու զանոնք սպառեմ: 14Բայց ես ըրի իմ անուանս համար, որ չըլլայ թէ պղծուի այն ազգերուն առջև՝ որոնց առջև զանոնք հանեցի: 15Նաև անապատին մէջ իմ ձեռքս անոնց վերցուցի, որ զանոնք չտանիմ այն կաթ ու մեղր բղխող ու ամէն երկիրներուն պարծանքը եղող երկիրը, զոր անոնց տուեր էի: 16Քանզի իմ դատաստաններս մերժեցին, ու իմ օրէնքներովս չքալեցին, և իմ շաբաթներս պղծեցին. վասն զի անոնց սիրտը իրենց կուռքերուն ետևէն կ’երթար: 17Բայց իմ աչքս անոնց խնայեց, որ զանոնք չկորսնցնեմ. ուստի անապատին մէջ զանոնք չսպառեցի: 18Եւ անապատին մէջ անոնց որդիներուն ըսի, Ձեր հայրերուն կանոններովը մի քալէք, ու անոնց սովորութիւնները մի պահէք, և անոնց կուռքերովը մի պÁղծուիք. 19Ես եմ Տէրը ձեր Աստուածը. իմ օրէնքներովս քալեցէք, ու իմ դատաստաններս պահեցէք, ու զանոնք ի գործ դրէք: 20Եւ իմ շաբաթներս սուրբ պահեցէք, ու անոնք իմ ու ձեր մէջտեղ նշան ըլլան. որպէս զի գիտնաք թէ ես եմ Տէրը, ձեր Աստուածը: 21Բայց անոնց որդիներն ալ ինծմէ ապստամբեցան. իմ օրէնքներովս չքալեցին ու իմ դատաստաններս կատարելու ուշադրութիւն չըրին. որոնցմով մարդ կ’ապրի, եթէ զանոնք կատարէ, և իմ շաբաթներս պղծեցին. ուստի ըսի որ իմ սրտմտութիւնս անոնց վրայ թափեմ, ու անապատին մէջ իմ բարկութիւնս անոնց վրայ կատարեմ: 22Սակայն իմ ձեռքս քաշեցի ու ըրի իմ անուանս համար. որ չըլլայ թէ պղծուի այն ազգերուն առջև՝ որոնց առջև զանոնք հանեցի: 23Նաև անապատին մէջ իմ ձեռքս անոնց վերցուցի, որ զանոնք ազգերու մէջ ցրուեմ, ու զանոնք երկիրներու մէջ ցիրուցան ընեմ: 24Վասն զի իմ դատաստաններս ի գործ չդրին, ու իմ օրէնքներս մերժեցին, և իմ շաբաթներս պղծեցին. ու անոնց աչքերը իրենց հայրերուն կուռքերուն ետևէն եղան: 25Ուստի ես ալ այնպիսի օրէնքներ տուի անոնց՝ որ բարի չէին, ու այնպիսի դատաստաններ՝ որոնցմով չէին կրնար ապրիլ: 26Եւ զանոնք իրենց ընծաներովը պղծեցի, զանոնք թող տալով որ ամէն արգանդ բացողը կրակէ անցնեն, որպէս զի զանոնք կորսÁնցնեմ, որպէս զի գիտնան թէ ես եմ Տէրը: 27Անոր համար, որդի մարդոյ, Իսրայէլի տանը խօսէ ու անոնց ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Ձեր հայրերը ասով ալ ինծի դէմ յանցանք ընելով՝ զիս նախատեցին: 28Վասն զի երբ զանոնք տարի այն երկիրը, զոր անոնց տալու համար ձեռքս վերցուցեր էի, ամէն բարձր բլուրը ու ամէն տերևախիտ ծառը տեսնելով՝ հոն իրենց զոհերը մատուցին, և իրենց բարկութիւն գրգռող ընծաները հոն տարին, ու իրենց անուշահոտ խունկերը հոն ծխեցին, և իրենց թափելու նուէրները հոն մատուցին: 29Ու անոնց ըսի, Ի՞նչ է այդ բարձր տեղը՝ ուր դուք կ’երթաք. և անոր անունը մինչև այսօր Բարձր տեղ կ’ըսուի: 30Անոր համար Իսրայէլի տանը ըսէ, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Դուք որ ձեր հայրերուն ճամբուն մէջ կը պղծուիք և անոնց գարշութիւններուն հետևելով պոռնկութիւն կ’ընէք, 31Եւ ձեր ընծաները մատուցանելով ու ձեր տղաքը կրակէ անցընելով, ձեր բոլոր կուռքերով կը պղծուիք մինչև այսօր. միթէ ես ձեզի պատասխան պիտի տա՞մ, ով Իսրայէլի տունը. ես կենդանի եմ, կ’ըսէ Տէր Եհովա, որ ձեզի պատասխան պիտի չտամ: 32Եւ ձեր սրտին խորհուրդը ամենևին պիտի չկատարուի, որ կ’ըսէք թէ Մենք փայտ ու քար պաշտելով, հեթանոսներուն պէս, երկիրներուն ազգատոհմներուն պէս, պիտի ըլլանք:

Աստուած կը պատժէ և կը ներէ

33Ես կենդանի եմ, կ’ըսէ Տէր Եհովա, որ անշուշտ ձեր վրայ զօրաւոր ձեռքով ու երկնցած բազուկով ու թափուած բարկութիւնով թագաւորութիւն պիտի ընեմ: 34Եւ զօրաւոր ձեռքով ու երկնցած բազուկով և թափուած բարկութիւնով ձեզ ժողովուրդներէն պիտի հանեմ, ու ձեզ պիտի ժողվեմ այն երկիրներէն՝ ուր դուք ցրուեցաք: 35Եւ ձեզ ժողովուրդներուն անապատը պիտի տանիմ, ու հոն ձեզի հետ երես երեսի դատ պիտի վարեմ: 36Ինչպէս Եգիպտոսի երկրին անապատին մէջ ձեր հայրերուն հետ դատ վարեցի, այնպէս ալ ձեզի հետ դատ պիտի վարեմ, կ’ըսէ Տէր Եհովա: 37Եւ ձեզ գաւազանին տակէն պիտի անցնեմ, ու ձեզ ուխտին կապին տակ պիտի մտցնեմ: 38Եւ ապստամբները ու ինծի դէմ յանցաւոր եղողները ձեզմէ պիտի զատեմ. զանոնք իրենց պանդխտութեան երկրէն պիտի հանեմ, ու անոնք Իսրայէլի երկիրը պիտի չմտնեն. ու պիտի գիտնաք թէ ես եմ Տէրը: 39Եւ դուք, ով Իսրայէլի տունը, Տէր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Գացէք, այսուհետև ա՛լ ամէն մէկդ ձեր կուռքերուն ծառայութիւն ըրէք, քանի որ դուք ինծի մտիկ չէք ըներ. բայց իմ սուրբ անունս ձեր ընծաներովը ու ձեր կուռքերովը մի պղծէք: 40Վասն զի իմ սուրբ լեռանս վրայ, Իսրայէլի բարձր լեռանը վրայ, կ’ըսէ Տէր Եհովա, բոլոր Իսրայէլի տունը՝ ամէնը իրենց երկրին մէջ ըլլալով՝ հոն ինծի ծառայութիւն պիտի ընեն. հոն անոնց պիտի հաճիմ, և ձեր պատարագները ու ձեր ընծաներուն երախայրիները ձեր բոլոր սուրբ բաներովը՝ հոն պիտի փնտռեմ: 41Երբ ձեզ ազգերէն հանեմ ու ձեզ ժողվեմ այն երկիրներէն ուր դուք ցրուած էք, անուշահոտ խունկով ձեզի պիտի հաճիմ, և ձեր մէջ ազգաց աչքերուն առջև սուրբ պիտի ըլլամ: 42Ու երբ ձեզ Իսրայէլի երկիրը տանիմ, այսինքն այն երկիրը զոր ձեր հայրերուն տալու համար ձեռքս վերցուցի, պիտի գիտնաք թէ ես եմ Տէրը: 43Եւ հոն պիտի յիշէք ձեր ճամբաները ու ձեր բոլոր գործերը՝ որոնցմով պղծուեցաք և ձեր ըրած բոլոր չարութիւններուն համար դուք ձեզմէ պիտի զզուիք: 44Ու պիտի գիտնաք թէ ես եմ Տէրը, երբ ձեզի այսպէս ընեմ իմ անուանս համար և ոչ թէ ձեր չար ճամբաներուն ու ձեր ապականուած վարմունքին համեմատ, ով Իսրայէլի տունը, կ’ըսէ Տէր Եհովա: 45Եւ Տէրոջը խօսքը ինծի եղաւ՝ ըսելով, 46Որդի մարդոյ, երեսդ դէպ ի հարաւ շիտկէ ու դէպ ի հարաւ խօսէ, ու հարաւային դաշտին անտառին վրայ մարգարէութիւն ըրէ. 47Եւ հարաւային անտառին ըսէ, Տէրոջը խօսքը մտիկ ըրէ. Տեր Եհովա այսպէս կ’ըսէ. Ահա ես քու մէջդ կրակ պիտի բռնկցնեմ, և քու մէջդ եղած ամէն կանանչ ծառը ու ամէն չոր ծառը պիտի ուտէ. բռնկած բոցը պիտի չմարի, ու անով հարաւէն մինչև հիւսիս ամէն կողմերը պիտի այրին: 48Եւ ամէն մարմին պիտի տեսնէ թէ ես Տէրս զանիկա բռնÁկցուցի. ու անիկա պիտի չմարի: 49Այն ատեն ես ըսի, Ոհ, Տէր Եհովա, անոնք ինծի համար կ’ըսեն, Չէ՞ որ ասիկա առակներ կը խօսի: