1Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Նայէ, քեզ Փարաւոնի աստուած ըրի, ու քու եղբայրդ Ահարոն քու մարգարէդ ըլլայ. 2Դուն խօսիս այն ամէնը զոր քեզի կը հրամայեմ, և քու եղբայրդ Ահարոն թող խօսի Փարաւոնի՝ որ Իսրայէլի որդիները իր երկրէն արձակէ: 3Եւ ես Փարաւոնի սիրտը պիտի խստացնեմ, ու իմ նշաններս ու հրաշքներս Եգիպտոսի երկրին մէջ պիտի շատցնեմ: 4Եւ Փարաւոն ձեզի մտիկ պիտի չընէ. ու ես իմ ձեռքս քո Եգիպտոսի վրայ պիտի ձգեմ, և իմ զօրքերս, իմ ժողովուրդս Իսրայէլի որդիները, մեծ դատաստաններով պիտի հանեմ Եգիպտոսի երկրէն: 5Եւ երբ իմ ձեռքս Եգիպտոսի վրայ երկնցնեմ ու Իսրայէլի որդիները անոնց մեջէն հանեմ, պիտի գիտնան Եգիպտացիք թէ ես եմ Տէրը: 6Եւ Մովսէս ու Ահարոն Տէրոջը իրենց պատուիրածին պէս ըրին. այնպէս ըրին: 7Եւ Մովսէս ութսուն տարեկան էր, ու Ահարոն ութսունուիրեք տարեկան էր, երբ Փարաւոնի հետ խօսեցան: 8Եւ Տէրը խօսեցաւ Մովսէսի ու Ահարոնի՝ ըսելով, 9Երբ Փարաւոն ձեզի խօսի ու ըսէ, Ձեզի համար հրաշք ցուցուցէք, այն ատեն Ահարոնի ըսես թէ Գաւազանդ առ, ու Փարաւոնի առջև նետէ. և անիկա վիշապ պիտի ըլլայ: 10Եւ Մովսէս ու Ահարոն մտան Փարաւոնի՝ ու Տէրոջը պատուիրածին պէս ըրին. և Ահարոն իր գաւազանը նետեց Փարաւոնի առջև ու անոր ծառաներուն առջև, և վիշապ եղաւ: 11Եւ Փարաւոն ալ իմաստունները ու կախարդները կանչեց. և Եգիպտոսի մոգերը՝ անոնք ալ իրենց կախարդութիւններովը այնպէս ըրին: 12Եւ ամէն մէկը իր գաւազանը նետեց, ու անոնք վիշապներ եղան. բայց Ահարոնի գաւազանը անոնց գաւազանները կլլեց: 13Եւ Փարաւոնի սիրտը կարծրացաւ, ու անոնց մտիկ չըրաւ, ինչպէս Տէրը զրուցեր էր:

Տասը հարուածները. Արիւն

14Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Փարաւոնի սիրտը խստացաւ, ժողովուրդը արձակել չուզեր: 15Առտուանց Փարաւոնի գնա. ահա անիկա դէպ ի ջուրը կ’ելլէ. ու դուն գետին եզերքը անոր դիմաց կայնէ, և այն օձ դարձած գաւազանը ձեռքդ առ, 16Ու ըսէ անոր, Եբրայեցւոց Եհովա Աստուածը զիս քեզի ղրկեց՝ ըսելով, Արձակէ իմ ժողովուրդս, որպէս զի զիս պաշտեն անապատին մէջ. և ահա մինչև հիմա մտիկ չըրիր: 17Այսպէս կ’ըսէ Տէրը, Ասով գիտնաս թէ ես եմ Տէրը. Ահա ես իմ ձեռքս եղած գաւազանով գետին մէջի ջուրերուն պիտի զարնեմ, ու արիւն պիտի դառնան. 18Եւ գետին մէջ եղած ձուկերը պիտի մեռնին, ու գետը պիտի հոտի. և Եգիպտացիք պիտի զզուին գետէն ջուր խմելու: 19Եւ Տէրը ըսաւ Մովսէսի, Ըսէ Ահարոնի, Գաւազանդ առ, ու ձեռքդ երկնցուր Եգիպտացւոց ջուրերուն վրայ, անոնց առուներուն վրայ, անոնց գետերուն վրայ, ու անոնց լիճերուն վրայ, և անոնց բոլոր ջրակուտակներուն վրայ, որպէս զի արիւն ըլլան. ու Եգիպտոսի բոլոր երկրին մէջ՝ փայտէ ու քարէ ամաններուն մէջի ջուրերը արիւն ըլլան: 20Եւ Մովսէս ու Ահարոն Տէրոջը պատուիրածին պէս ըրին, և գաւազանը վերցուց, ու Փարաւոնի առջև և անոր ծառաներուն առջև գետին մէջի ջուրերուն զարկաւ, և գետին մէջի բոլոր ջուրերը արիւն դարձան: 21Եւ գետին մէջ եղած ձուկերը մեռան, ու գետը հոտեցաւ, և Եգիպտացիք չէին կրնար գետէն ջուր խմել. ու Եգիպտոսի բոլոր երկրին մէջ արիւն կար: 22Եւ Եգիպտոսի մոգերն ալ իրենց կախարդութիւններով այնպէս ըրին. և Փարաւոնի սիրտը կարծրացաւ, ու Տէրոջը ըսածին պէս՝ անոնց մտիկ չըրաւ: 23Եւ Փարաւոն դարձաւ ու իր տունը եկաւ, ու այս ալ անոր սրտին չդպաւ*: 24Եւ բոլոր Եգիպտացիք գետին բոլորտիքը փորեցին խմելու ջուրի համար. վասն զի գետին ջուրէն չէին կրնար խմել: 25Եւ Տէրը գետը զարնելէն ետքը՝ եօթը օրը լմնցաւ: