Սաբէէին ապստամբութիւնը

1Եւ հոն Բենիամինի ցեղէն Բոքորեան Սաբէէ անունով անօրէն մարդ մը գտնուեցաւ. և անիկա փող հնչեցուց ու ըսաւ, Մենք Դաւիթի քով բաժին՝ ու Յեսսէի որդւոյն քով ժառանգութիւն չունինք. ով Իսրայէլ, ամէն մարդ իր վրանը դառնայ: 2Ուստի Իսրայէլի բոլոր մարդիկը Դաւիթէ զատուեցան, ու Բոքորեան Սաբէէի ետեւէն գացին. բայց Յուդայի մարդիկը Յորդանանէ մինչև Երուսաղէմ իրենց թագաւորին յարեցան: 3Եւ Դաւիթ Երուսաղէմ իր տունը եկաւ. ու թագաւորը իր տանը պահպանութեանը համար թողուցած տասը հարճերը առաւ, ու զանոնք տան մը մէջ պահել տուաւ և զանոնք կը կերակրէր, բայց անոնց չմօտեցաւ. և անոնք մինչև իրենց մեռնելու օրը պահուած մնացին, ու որբեւարիի պէս ապրեցան: 4Եւ թագաւորը Ամեսայիի ըսաւ, Մինչև երեք օր Յուդայի մարդիկը ինծի կանչէ, ու դուն ալ հոս ներկայ եղիր: 5Ուստի Ամեսայի Յուդան կանչելու գնաց, ու Դավիթի դրած ատենէն աւելի ուշացաւ: 6Այն ատեն Դաւիթ Աբեսսայի ըսաւ, Հիմա Բոքորեան Սաբէէ Աբիսողոմէ աւելի չարութիւն պիտի ընէ մեզի. ուրեմն դուն քու տէրոջդ ծառաները քեզի հետ առ ու անոր ետեւէն ինկիր, չըլլայ որ իրեն պարսպաւոր քաղաքներ գտնէ ու մեր աչքէն անյայտ ըլլայ: 7Այսպէս Յովաբի մարդիկը ու Քերեթիները ու Փելեթիները և բոլոր զօրաւորները անոր ետեւէն ելան, ու Բոքորեան Սաբէէն հալածելու համար Երուսաղէմէ ելան: 8Եւ անոնք Գաբաւոնի մէջ եղող մեծ քարին քով էին, Ամեսայի անոնց դիմաց ելաւ. և Յովաբ իր հագած հանդերձը գօտեւորած էր, ու անոր վրայէն ուրիշ գօտիով՝ մէջքը սուր մը կապած էր պատեանովը մէկտեղ. ու երբ անիկա կ՚երթար՝ սուրը պատեանէն ինկաւ: 9Եւ Յովաբ Ամեսայիի ըսաւ, եղբայրս, ողջ առո՞ղջ ես. ու Յովաբ Ամեսային համբուրելու համար աջ ձեռքովը անոր մօրուքէն բռնեց: 10Եւ Ամեսայի Յովաբի ձեռքը եղած սուրէն չզգուշացաւ. ու անով Յովաբ սնակուշտէն զարկաւ զանիկա և անոր աղիքները գետինը թափեց, ու անոր երկու անգամ չզարկաւ. ու անիկա մեռաւ: Եւ Յովաբ ու անոր եղբայրը Աբեսսա Բոքորեան Սաբէէի ետեւէն ինկան: 11Այն ատեն Յովաբի պատանիներէն մէկը անոր քով կայնեցաւ ու ըսաւ, Ով որ Յովաբը կը սիրէ, ու ով որ Դաւիթի կողմէն է, Յովաբի ետեւէն երթայ: 12Եւ Ամեսայի ճամբուն վրայ իր արիւնին մէջ կը թաւալէր: Ու այն մարդը երբ տեսաւ որ բոլոր զօրքը կայնեցաւ մնաց, Ամեսային ճամբուն վրայէն վերցուց ու արտի մը մէջ ձգեց, և անոր վրայ լաթ մը ծածկեց. քանզի տեսաւ որ ամէն անոր քով եկողը կանգ կ՚առնէ: 13Ու զանիկա ճամբուն վրայէն վերցուցածին պէս՝ ամէն մարդ Յովաբի ետեւէն գնաց Բոքորեան Սաբէէն հալածելու համար: 14(Բայց անիկա Իսրայէլի բոլոր ցեղերէն մինչև Աբէլ ու Բեթմաաքա անցեր էր բոլոր Բերացիներուն հետ, որոնք անոր քով ժողվուելով՝ անոր ետեւէն գացեր էին:) 15Եւ անոնք եկան, ու Բեթմաաքայի Աբէլի մէջ զանիկա պաշարեցին. ու քաղաքին առջև հողաբլուր մը շինեցին, որ պարսպին մօտ կանգնուեցաւ. և Յովաբի հետ եղող բոլոր զօրքը պարիսպը փլցնելու կ՚աշխատէին: 16Ու իմաստուն կին մը քաղաքէն կանչեց, Լսեցէք, լսեցէք. շնորհք ըրէք, Յովաբի ըսէք, Հոս մօտեցիր, որպէս զի քեզի հետ խօսիմ: 17Եւ Յովաբ անոր մօտեցաւ. ու կինը ըսաւ, Յովաբը դո՞ւն ես: Եւ անիկա ըսաւ, Ես եմ: Ու կինը անոր ըսաւ, Քու աղախինիդ խօսքերը մտիկ ըրէ. ու անիկա ըսաւ, Ահա մտիկ կ՚ընեմ: 18Եւ կինը խօսեցաւ ու ըսաւ, Հին ատենը սովորաբար կ՚ըսէին, Թող Աբէլի երթան հարցնեն*, ու այնպէս լմնցնեն: 19Եւ Իսրայէլի մէջ խաղաղարար ու հաւատարիմ քաղաք մըն եմ. ու դուն կը ջանաս աւրել այնպիսի քաղաք մը՝ որ Իսրայէլի մէջ մայրաքաղաք մըն է*. Տէրոջը ժառանգութիւնը ինչո՞ւ բնաջինջ կ՚ընես: 20Եւ Յովաբ պատասխան տուաւ ու ըսաւ, Քա՜ւ լիցի, քա՜ւ լիցի, որ ես բնաջինջ ընեմ կամ աւրեմ. 21Բանը այդպէս չէ. հապա Եփրեմի լեռնէն Բոքորեան Սաբէէ անունով մարդ մը իր ձեռքը Դաւիթ թագաւորին դէմ վերցուց. միայն զանիկա տուէք ու այս քաղաքէն երթամ: Եւ կինը Յովաբի ըսաւ, Ահա անոր գլուխը պարսպին վրայէն քեզի պիտի նետուի: 22Ու կինը բոլոր ժողովուրդին գնաց, իր իմաստութեամբ խօսեցաւ. և Բոքորեան Սաբէէի գլուխը կտրեցին ու Յովաբի նետեցին: Այն ատեն անիկա փող հնչեցուց, ու ամէն մարդ այն քաղաքէն իր վրանը քաշուեցաւ. Յովաբ ալ Երուսաղէմ թագաւորին դարձաւ:

Դաւիթին զօրավարները

23Եւ Յովաբ Իսրայէլի բոլոր զօրքերուն վրայ էր. ու Յովիադայի որդին Բանեա Քերեթիներուն ու Փելեթիներուն վրայ էր. 24Եւ Ադորամ հարկերուն վրայ. ու Աքիղուդի որդին Յովսափատ յիշատակաց դպիր էր. 25Եւ Սուսա ատենադպիր էր. ու Սադովկ ու Աբիաթար քահանաներ էին: 26Եւ Յայիրացի Իրաս ալ Դաւիթի նախարարն էր: