Երկրորդ Թագավորաց գիրք

17

Քուսի Աբիսողոմը կը մոլորեցնէ

1Եւ Աքիտոփէլ ըսաւ Աբիսողոմի, Հիմա տասուերկու հազար մարդ ընտրեմ ու ելլնեմ, և այս գիշեր Դաւիթի ետեւէն իյնամ: 2Ու անիկա քանի որ յոգնած ու ձեռքերը թուլցած է, անոր վրայ հասնիմ ու վախցընեմ զանիկա, որպէս զի անոր հետ եղող ժողովուրդը փախչի. ու միայն թագաւորը զարնեմ: 3Այսպէս բոլոր ժողովուրդը քեզի պիտի դարձնեմ. քանզի քու փնտռած մարդդ ձեռքդ անցնելով՝ ամէնը ձեռքդ անցած կը սեպուի, ու բոլոր ժողովուրդը խաղաղութեան մէջ կ՚ըլլայ: 4Եւ այս խօսքը Աբիսողոմի աչքին ու Իսրայէլի բոլոր ծերերուն աչքին հաճոյ երեւցաւ: 5Եւ Աբիսողոմ ըսաւ, Հիմա Արաքացի Քուսին ալ կանչեցէք, որպէս զի անոր խորհուրդն ալ* լսենք: 6Ու երբ Քուսի Աբիսողոմի քով եկաւ, Աբիսողոմ անոր հետ խօսեցաւ ու ըս³ւ, Աքիտոփէլ այսպիսի բան մը ըսաւ. արդեօք անոր խօսքը ընե՞նք՝ թէ ոչ, դուն խօսէ*: 7Եւ Քուսի Աբիսողոմի ըսաւ, Աքիտոփէլի տուած խորհուրդը այս անգամ աղէկ չէ: 8Եւ Քուսի ըսաւ, Դուն գիտես որ քու հայրդ ու անոր մարդիկը զօրաւոր են, ու սրտերնին այրած է՝ դաշտի մէջ ձագերը կորսնցուցած արջու պէս. և քու հայրդ պատերազմող մարդ մըն է, ու գիշերը ժողովուրդին հետ չկենար: 9Եւ հիմա անիկա կա՛մ փոսի մը մէջ կա՛մ ուրիշ տեղ մը պահուած է. ու եթէ առաջին անգամ ասոնցմէ իյնալու ըլլան, ամէն լսողը պիտի ըսէ թէ Աբիսողոմի ետեւէն գացող ժողովուրդը կոտրուեր է: 10Այն ատեն առիւծի պէս սիրտ ունեցող զօրաւոր մարդը անգամ բոլորովին պիտի թուլնայ. քանզի բոլոր գիտէ որ քու հայրդ զօրաւոր է, ու անոր հետ եղողները ուժի տէր մարդիկ են: 11Այս պատճառաւ ես քեզի խորհուրդ կուտամ, որ բոլոր Իսրայէլ, Դանէ մինչև Բերսաբէէ, ծովեզերքը եղող աւազին պէս բազմութեամբ քու քովդ ժողվուին. դուն ալ անձամբ անոնց մէջ պատերազմի երթաս: 12Ու այսպէս անոր վրայ երթանք, անիկա ուր տեղ որ գտնուի, ու անոր վրայ հասնինք, ինչպէս ցօղը գետնի վրայ կ՚իջնէ, և անկէ ու անոր հետ եղող բոլոր մարդոցմէն մէ՛կը ողջ չմնայ: 13Եւ եթէ քաղաքի մը մէջ գոցուի, այն քաղաքը բոլոր Իսրայէլ չուաններ տանի, ու զանիկա մինչև հեղեղատը քաշենք, այնպէս որ հոն պզտիկ քար մը անգամ չմնայ: 14Եւ Աբիսողոմ ու բոլոր Իսրայէլի մարդիկը ըսին, Արաքացի Քուսիի խորհուրդը Աքիտոփէլի խորհուրդէն աղէկ է: Քանզի Տէրը Աքիտոփէլի աղէկ խորհուրդը ցրուելու հրաման տուեր էր, որպէս զի Տէրը Աբիսողոմի վրայ չարիք հասցնէ:

Դաւիթ կը զգուշացուի ու կը փախչի

15Եւ Քուսի Սադովկ ու Աբիաթար քահանաներուն ըսաւ, Աքիտոփէլ Աբիսողոմի ու Իսրայէլի ծերերուն այս ինչ խորհուրդը տուաւ, ես ալ այս ինչ խորհուրդը տուի. 16Հիմա շուտով մարդ ղրկեցէք ու Դաւիթի իմացուցէք ու ըսէք, Գիշերը անապատին դաշտերուն մէջ մի կենար, հապա շուտով անցիր. չըլլայ որ թագաւորը ու անոր հետ եղող բոլոր ժողովուրդը յանկարծ զարնուին*: 17Եւ Յովնաթան ու Աքիմաաս Ռովգելի աղբիւրին քով կայներ էին, քանզի չէին կրնար քաղաքը մտնել ու երեւնալ. և աղախինը գնաց ու անոնց պատմեց, և անոնք գացին ու թագաւորին իմացուցին: 18Եւ պատանի մը տեսաւ զանոնք ու Աբիսողոմի պատմեց. բայց անոնք երկուքը մէկտեղ շուտով գացին ու Բաւուրիմ մարդու մը մտան. և անիկա իր գաւիթին մէջ ջրհոր մը ունէր, ու անոնք հոն իջան: 19Եւ կինը ծածկոց մը առաւ, ջրհորին բերնին վրայ փռեց, ու անոր վրայ ձաւար տարածեց, ու բանը չհասկցուեցաւ: 20Եւ Աբիսողոմի ծառաները այն կնոջ տունը մտան ու ըսին, Աքիմաաս ու Յովնաթան ո՞ւր են: Եւ կինը անոնց ըսաւ, Ջուրին անդիի կողմը անցան: Ու անոնք փնտռեցին ու չգտան, ու դարձան: 21Եւ անոնց երթալէն ետքը ջրհորէն ելան, ու գացին Դաւիթ թագաւորին իմացուցին, և Դաւիթի ըսին, Ելէք ու շուտով ջուրէն անցէք, քանզի Աքիտոփէլ ձեզի համար այսպիսի խորհուրդ մը ըրաւ: 22Եւ Դաւիթ ու անոր հետ եղող բոլոր ժողովուրդը ելան ու Յորդանանէ անցան. ու մինչև առաւօտեան լոյսը Յորդանանէ չանցած մարդ չմնաց: 23Եւ Աքիտոփէլ երբ տեսաւ որ իր խորհուրդը չկատարուեցաւ, իր իշուն համետը դրաւ ու ելաւ իր քաղաքը ու իր տունը գնաց. և իր տանը համար պատուէր տուաւ, ու ինքզինք խեղդեց ու մեռաւ, և իր հօրը գերեզմանը թաղուեցաւ: 24Եւ Դաւիթ Մանայիմ հասաւ, Աբիսողոմ ալ բոլոր Իսրայէլի մարդոցը հետ Յորդանանէ անցաւ: 25Եւ Աբիսողոմ Յովաբի տեղ Ամեսային դրաւ զօրքին վրայ. ու Ամեսայի Յեթեր անունով Իսրայելացիի մը որդի էր. անիկա Յովաբի մօրը Շարուհեայի քոյրը, Նաասի աղջիկը Աբիգեան, առեր էր: 26Եւ Իսրայէլ Աբիսողոմի հետ Գաղաադու երկիրը բանակեցաւ: 27Ու երբ Դաւիթ Մանայիմ եկաւ, Ամմոնի որդիներուն Ռաբբայէն Նաասի որդին Սոբի, ու Լադաբարէ Ամիէլի որդին Մաքիր, և Ռովգելիմէ Գաղաադացի Բերզելի 28Անկողիններ, կոնքեր, հողէ ամաններ, ցորեն, գարի, ալիւր ու բոհրած ցորեն ու բակլայ և ոսպ ու բոհրած սիսեռ, 29Ու մեղր և կոգի ու ոչխարներ և կովու պանիր՝ Դաւիթի ու անոր հետ եղող ժողովուրդին բերին որպէս զի ուտեն. քանզի ըսին, Ժողովուրդը անապատին մէջ անօթի, յոգնած ու ծարաւած է:

Աստվածաշունչ «Արեւմտահայերեն» Թարգմանություն (1981)