Տապարին գլուխին գտնուիլը

1Եւ մարգարէից որդիները Եղիսէի ըսին, Ահա այս տեղը, ուր մենք քու առջեւդ կը նստինք, մեզի նեղ է: 2Երթանք ուրեմն մինչև Յորդանան, ու այն տեղէն ամէն մէկս մէյմէկ գերան առնենք, ու հոն մեզի բնակելու տեղ շինենք: Եւ անիկա ըսաւ, Գացէք: 3Ու անոնցմէ մէկը ըսաւ, Շնորհք ըրէ, քու ծառաներուդ հետ եկուր. և անիկա՝ Կու գամ ըսաւ. 4Ու անոնց հետ գնաց. և Յորդանան հասնելով ծառեր կտրեցին: 5Ու երբ մէկը գերան մը կը կտրէր, տապարին երկաթը ջուրին մէջ ինկաւ. ուստի անիկա պոռալով՝ ըսաւ, Ոհ, տէր իմ, այն ալ փոխ առնուած էր: 6Եւ Աստուծոյ մարդը ըսաւ, Ո՞ւր ինկաւ. ու անիկա այն տեղը ցուցուց անոր: Ու Եղիսէ փայտ մը կտրեց ու հոն նետեց, ու երկաթը ջուրին երեսը ելաւ: 7Եւ անոր ըսաւ, Զանիկա վերցուր, ան ալ ձեռքը երկնցուց ու զանիկա առաւ:

Սուրիական բանակը կը պարտուի

8Եւ Ասորւոց թագաւորը Իսրայէլի դէմ պատերազմ կ’ընէր, ու իր ծառաներուն հետ խորհուրդ ըրաւ ու ըսաւ, Այս ինչ կամ այն ինչ տեղը բանակ դնեմ: 9Եւ Աստուծոյ մարդը Իսրայէլի թագաւորին մարդ ղրկեց՝ ըսելով, Զգուշացիր որ այն տեղէն չանցնիս, վասն զի Ասորիները հոն իջած են: 10Ու Իսրայէլի թագաւորը Աստուծոյ մարդուն ըսած տեղը մարդ ղրկելով տեղեկացաւ, ու անկէ զգուշացաւ շատ անգամ: 11Եւ այս բանին համար Ասորւոց թագաւորին սիրտը նեղանալով՝ իր ծառաները կանչեց ու անոնց ըսաւ, Չէ՞ք յայտներ ինծի, թէ մերիններէն ո՞վ կայ որ Իսրայէլի թագաւորին լուր կը ղրկէ: 12Ու ծառաներէն մէկը ըսաւ, Չկայ այնպիսի մէկը, ով տէր իմ թագաւոր. հապա Իսրայէլի մէջ եղող Եղիսէ մարգարէն՝ քու պառկելու սենեակիդ մէջ խօսած խօսքերդ Իսրայէլի թագաւորին կը յայտնէ: 13Եւ անիկա ըսաւ, Գացէք ու անոր ուր ըլլալը տեսէք, որպէս զի զանիկա բռնել տամ: Եւ անոր պատմեցին ու ըսին, Ահա անիկա Դօթայիմի մէջ է: 14Ուստի անիկա ձիեր ու կառքեր և բազմաթիւ զօրքեր ղրկեց հոն, որոնք գիշերով գացին և քաղաքը պաշարեցին: 15Եւ Աստուծոյ մարդուն ծառան առաւօտուն կանուխ ելաւ ու դուրս գնաց. և ահա զօրքեր, ձիեր ու կառքեր քաղաքը պաշարեր էին. ու ծառան անոր ըսաւ, Ոհ, տէր իմ, ի՞նչ ընենք: 16Ու Եղիսէ ըսաւ, Մի վախնար, քանզի մեզի հետ եղողները անոնց հետ եղողներէն շատուոր են: 17Ու Եղիսէ աղօթք ըրաւ ու ըսաւ, Ով Տէր, ասոր աչքերը բաց որպէս զի տեսնէ: Եւ Տէրը ծառային աչքերը բացաւ. ու տեսաւ որ ահա լեռը Եղիսէի չորս կողմը հրեղէն ձիերով ու կառքերով լեցուն էր: 18Ու երբ անոնք Եղիսէի քով իջան, Եղիսէ Տէրոջը աղօթք ըրաւ ու ըսաւ, Կ’աղաչեմ, այս ազգը կուրութեամբ զարկ. և Տէրը զանոնք կուրութեամբ զարկաւ Եղիսէի խօսքին համեմատ: 19Այն ատեն Եղիսէ անոնց ըսաւ, Ճամբան այս չէ ու քաղաքը ասիկա չէ, ետեւէս եկէք որպէս զի ձեզ ձեր փնտռած մարդուն տանիմ. և զանոնք Սամարիա տարաւ: 20Ու երբ Սամարիա եկան, Եղիսէ ըսաւ, Ով Տէր, ասոնց աչքերը բաց որպէս զի տեսնեն: Եւ Տէրը անոնց աչքերը բացաւ, ու տեսան, և ահա Սամարիայի մէջ էին: 21Եւ Իսրայէլի թագաւորը զանոնք տեսնելով՝ Եղիսէի ըսաւ, Ով հայր իմ, զարնե՞մ, զարնե՞մ: 22Եւ անիկա ըսաւ, Մի զարներ. միթէ քու սրովդ ու աղեղովդ գերի բռնածներդ կը զարնե՞ս. անոնց առջև հաց ու ջուր դիր, որպէս զի ուտեն, խմեն ու իրենց տէրոջը երթան: 23Եւ անոնց մեծ կոչունք մը ըրաւ, ու կերան խմեցին, ու զանոնք ետ ղրկեց, ու իրենց տէրոջը գացին. և Ասորւոց գունդերը մէյմըն ալ Իսրայէլի երկիրը չեկան:

Սամարիայի պաշարումը

24Եւ անկէ ետքը Ասորւոց Բենադադ թագաւորը իր բոլոր բանակը ժողվեց, ու ելաւ Սամարիան պաշարեց: 25Եւ Սամարիայի մէջ մեծ սով եղաւ, քանզի զանիկա պաշարեր էին, այնպէս որ մէկ իշու գլուխը ութսուն սիկղ արծաթի, ու մէկ կապիճին չորրորդ մասը աղաւնիի աղբը* հինգ սիկղ արծաթի ծախուեցաւ: 26Ու երբ Իսրայէլի թագաւորը պարսպին վրայէն կ’անցնէր, կին մը անոր աղաղակեց ու ըսաւ, Ով տէր իմ թագաւոր, օգնէ ինծի: 27Եւ անիկա ըսաւ, Եթէ Տէրը քեզի չօգնէ, ես քեզի ուրկէ՞ օգնեմ, կալէ՞ն թէ հնձանէն: 28Ու թագաւորը անոր ըսաւ, Քեզի ի՞նչ եղաւ: Եւ անիկա ըսաւ, Այս կինը ինծի ըսաւ որ Քու տղադ տուր, ու այսօր զանիկա ուտենք, և իմ տղաս վաղը ուտենք: 29Ուստի իմ տղաս եփեցինք և զանիկա կերանք. ու երկրորդ օրը անոր ըսի, Տղադ տուր որպէս զի ուտենք, բայց անիկա իր տղան պահեց: 30Եւ թագաւորը այն կնոջ խօսքը լսածին պէս իր հանդերձները պատռեց, ու պարսպին վրայէն անցած ատենը ժողովուրդը տեսաւ որ ահա ներսէն անոր մարմնին վրայ քուրձ կար: 31Եւ անիկա ըսաւ, Աստուած ինծի այսպէս ու ասկէ աւելի ընէ, եթէ այսօր Սափատեան Եղիսէի գլուխը իր վրայ մնայ: 32Ու Եղիսէ իր տունը կը նստէր, ու ծերերը անոր հետ կը նստէին. և թագաւորը իր առջեւէն մարդ մը ղրկեց անոր. ու պատգամաւորը դեռ չեկած՝ Եղիսէ ծերերուն ըսաւ, Կը տեսնէ՞ք որ այս մարդասպանի որդին գլուխս առնելու մարդ ղրկեց. նայեցէք, այն մարդը եկածին պէս դուռը գոցեցէք, ու զանիկա դրանը քով բռնեցէք. միթէ անոր տէրոջը ոտքերուն ձայնը անոր ետեւէն չէ՞: 33Ու երբ անոնց հետ կը խօսէր, ահա այն պատգամաւորը անոր քով իջաւ. ու ըսաւ, Ահա այս չարիքը Տէրոջմէն է. ալ ասկէ ետև Տէրոջմէն ի՞նչ պիտի յուսամ: