Եղիա Սինա լեռան վրայ

1Եւ Աքաաբ Եղիայի բոլոր ըրածը, ու անոր՝ բոլոր մարգարէները սրով մեռցընելը Յեզաբէլի պատմեց: 2Ու Յեզաբէլ պատգամաւոր մը ղրկեց Եղիայի՝ ըսելով, Աստուածները այսպէս ու ասկէ ավելի ընեն ինծի, եթէ վաղը այս ատեն քու անձդ անոնց մէկուն անձին տեղ չդնեմ: 3Ու Եղիա այս բանը տեսնելով՝ ելաւ իր անձին ազատութեանը համար գնաց, և Յուդայի Բերսաբէէն մտաւ, ու իր մանչը հոն ձգեց: 4Եւ ինք անապատին մէջ մէկ օրուան ճամբայ գնաց, ու գիհիի մը տակ նստաւ. և սրտանց մեռնիլ ուզեց, ու ըսաւ, Ալ հերիք է, ով Տէր, առ իմ հոգիս, քանզի ես իմ հայրերէս լաւ չեմ: 5Ու գիհիի մը տակ պառկեցաւ քնացաւ. և ահա հրեշտակ մը անոր դպաւ ու անոր ըսաւ, Ելիր կեր: 6Ու Եղիա նայեցաւ, և ահա գլխուն քով մոխիրի տակ եփուած շօթ* մը ու մէկ կուժ ջուր կար. ու կերաւ խմեց, ու նորէն պառկեցաւ: 7Եւ Տէրոջը հրեշտակը դարձաւ երկրորդ անգամ անոր դպաւ ու անոր ըսաւ, Ելիր կեր, քանզի քու երթալու ճամբադ* շատ է: 8Եւ անիկա ելաւ, կերաւ ու խմեց. և այն կերակուրին ուժովը քառասուն օր ու քառասուն գիշեր գնաց, ու մինչև Քորեբ, Աստուծոյ լեռը, հասաւ: 9Եւ հոն քարայրը մտաւ ու գիշերը հոն մնաց. և ահա Տէրոջը խօսքը անոր եղաւ՝ ըսելով, Ով Եղիա, հոս ի՞նչ բան ունիս: 10Ու անիկա ըսաւ, Զօրաց Տէր Աստուծոյն համար մեծ նախանձաւորութիւն ունեցայ, քանզի Իսրայէլի որդիները քու ուխտդ թողուցին, քու սեղաններդ փլցուցին ու քու մարգարէներդ սրով մեռցուցին. ու միայն ես մնացեր եմ, և իմ անձս ալ կը փնտռեն՝ որպէս զի զանիկա վերցընեն: 11Ու անոր ըսաւ. Ելիր ու լեռը Տէրոջը առջև կայնէ: Եւ ահա Տէրը կ՚անցնէր. ու Տէրոջը առջեւէն լեռները քակող ու ապառաժները կոտրող մեծ ու սաստիկ հով եղաւ, բայց Տէրը այն հովին մէջ չէր. և հովին ետեւէն գետնաշարժ եղաւ, բայց Տէրը գետնաշարժին մէջ չէր. 12Ու գետնաշարժին ետեւէն կրակ եղաւ, բայց Տէրը կրակին մէջ չէր. և կրակին ետեւէն մեղմ ու բարակ ձայն մը կը լսուէր: 13Ու Եղիա զանիկա լսածին պէս՝ իր վերարկուովը երեսը ծածկեց, ու ելաւ քարայրին բերանը կայնեցաւ. ու ահա անոր ձայն մը եկաւ ու ըսաւ, Ով Եղիա, հոս ի՞նչ բան ունիս: 14Ու անիկա ըսաւ, Զօրաց Տէր Աստուծոյն համար մեծ նախանձաւորութիւն ունեցայ, քանզի Æսրայէլի որդիները քու ուխտդ թողուցին, քու սեղաններդ փլցուցին ու քու մարգարէներդ սրով մեռցուցին. ու միայն ես մնացեր եմ, և իմ անձս ալ կը փնտռեն՝ որպէս զի զանիկա վերցնեն: 15Ու Տէրը անոր ըսաւ, Գնա, քու ճամբադ դարձիր, և Դամասկոսի անապատին ճամբայէն երթալով՝ Ազայէլը Ասորւոց վրայ թագաւոր օծես. 16Եւ Նամեսսի որդին Յէուն Իսրայէլի վրայ թագաւոր օծես. ու Աբէլմաուլայէ եղող Սափատի որդին Եղիսէն քու տեղդ մարգարէ օծես: 17Եւ պիտի ըլլայ թէ ով որ Ազայէլի սուրէն ազատի, Յէու պիտի մեռցնէ զանիկա, ու ով որ Յէուի սուրէն ազատի, Եղիսէ պիտի մեռցնէ զանիկա. 18Բայց ես Իսրայէլէ եօթը հազար մարդ պահեցի, այսինքն բոլոր անոնք որ Բահաղի առջև ծունկ կրկնած չեն, ու զանիկա բերնով պագած չեն:

Եղիսէի կոչումը

19Եւ անկէ գնաց ու Սափատի որդին Եղիսէն գտաւ, որ արտ կը վարէր՝ իր առջև տասուերկու զոյգ եզնէր ունենալով, ու ինք երկոտասաներորդին հետ էր. ու Եղիա անոր քովէն անցնելով՝ իր վերարկուն անոր վրայ ձգեց: 20Այն ատեն Եղիսէ եզները թողուց ու Եղիայի ետեւէն վազեց, ու ըսաւ, Հրաման տուր՝ որ երթամ հայրս ու մայրս համբուրեմ, ու քու ետեւէդ գամ. ու Եղիա անոր ըսաւ, Գնա, ետ դարձիր, քանզի ես քեզի ի՞նչ ըրի: 21Եւ անոր քովէն դարձաւ, ու եզներուն մէկ զոյգը բռնեց մորթեց, ու եզներուն գործիքներովը անոնց միսը եփեց, և ժողովուրդին տուաւ, ու կերան. և ինք ելաւ Եղիայի ետեւէն գնաց ու անոր ծառայութիւն կ՚ընէր: