Սուրբ Հոգիին պարգևներուն մասին աւելի ծանօթութիւն

1Սիրոյ ետևէն գացէք, ու հոգևոր պարգևներուն նախանձաւոր եղէք, մանաւանդ մարգարէութիւն ընելու: 2Վասն զի ան որ օտար լեզուով կը խօսի` ոչ թէ մարդոց կը խօսի, հապա Աստուծոյ. վասն զի մէկը չկայ որ իմանայ, բայց անիկա հոգիով խորհուրդներ կը խօսի: 3Սակայն ան որ կը մարգարէանայ, մարդոց կը խօսի` շինութիւն ու յորդորանք և մխիթարութիւն տալու: 4Ան որ օտար լեզուով կը խօսի` իր անձին շինութիւն կ’ընէ, ու ան որ կը մարգարէանայ` եկեղեցիին շինութիւն կ’ընէ: 5Կ’ուզեմ որ դուք ամէնդ լեզուներ խօսիք, բայց մանաւանդ որ մարգարէութիւն ընէք, վասն զի ա°լ աղէկ է ան` որ կը մարգարէանայ, քան թէ ան` որ լեզուներ կը խօսի. միայն եթէ թարգմանելու ըլլայ, որպէս զի եկեղեցին շինութիւն առնէ: 6Եւ հիմա, եղբայրներ, եթէ ես ձեզի գամ լեզուներ խօսելով, ի՞նչ օգուտ պիտի ընեմ ձեզի` եթէ չխօսիմ ձեզի կա°մ յայտնութիւնով, կա°մ գիտութիւնով, կա°մ մարգարէութիւնով, կա°մ վարդապետութիւնով: 7Եւ ձայն տուող անկենդան բաները անգամ, թէ° սրինգ և թէ° քնար, եթէ ձայներու զանազանութիւն չընեն, ի՞նչպէս պիտի ճանչցուի սրինգով կամ քնարով հնչուածը: 8Վասն զի եթէ փողն ալ անորոշ ձայն հանէ, ո՞վ պիտի պատրաստուի պատերազմի: 9Նոյնպէս դուք ալ եթէ լեզուով բացայայտ խօսք չզրուցէք, խօսուածը ի՞նչպէս պիտի հասկցուի. վասն զի օդին խօսողներ պիտի ըլլաք: 10Ահա աշխարհի մէջ այնքան տեսակ ձայներ կան, և անոնց մէ°կը առանց նշանակութեան չէ: 11Ուստի եթէ այն ձայնին զօրութիւնը չգիտնամ, ես խօսողին բարբարոս մը պիտի ըլլամ, խօսողն ալ ինծի բարբարոս մը պիտի ըլլայ: 12Նոյնպէս դուք ալ, որովհետև հոգևոր պարգևներու նախանձաւոր էք, եկեղեցիին շինութեանը համար խնդրեցէք որ աւելնաք նոյն պարգևներովը: 13Անոր համար ան որ օտար լեզուով կը խօսի, աղօթք թող ընէ որ թարգմանէ ալ: 14Քանզի եթէ ես աղօթք ընեմ օտար լեզուով, իմ հոգիս աղօթք կ’ընէ, բայց միտքս անպտուղ է: 15Ուրեմն ի՞նչ է. աղօթք ընեմ հոգիով, աղօթք ընեմ մտառութեամբ ալ. սաղմոս երգեմ հոգիով, սաղմոս երգեմ մտառութեամբ ալ: 16Ապա թէ ոչ` եթէ դուն հոգիով օրհնութիւն ընես, անիկա որ տգէտի տեղ կայներ է, ի՞նչպէս Ամէն պիտի ըսէ քու գոհութիւն տալու ատենդ. վասն զի ան քու զրուցածդ չիմանար: 17Թէպէտ դուն աղէկ գոհութիւն կ’ընես, բայց միւսը շինութիւն չառներ: 18Աստուծմէ կը գոհանամ որ ձեր ամէնէն աւելի լեզուներով կը խօսիմ. 19Բայց եկեղեցիին մէջ կ’ուզեմ հինգ խօսք մտառութեամբ խօսիլ, որպէս զի ուրիշներուն ալ սորվեցնեմ, քան թէ բիւրաւոր խօսքեր օտար լեզուով:

Կարգ ու կանոն եկեղեցիին մէջ

20Եղբայրներ, միտքով տղաք մի ըլլաք, հապա չարութիւն գիտնալու կողմէ տղաք եղէք, ու միտքով չափահաս եղէք: 21Օրէնքին մէջ գրուած է թէ Օտար լեզուներով ու օտար շրթունքներով այդ ժողովուրդին հետ պիտի խօսիմ, սակայն և այնպէս ինծի մտիկ պիտի չընեն, կ’ըսէ Տէրը: 22Ուրեմն լեզուները նշանի համար են` ոչ թէ հաւատացեալներուն, հապա անհաւատներուն, բայց մարգարէութիւնը ոչ թէ անհաւատներուն, հապա հաւատացեալներուն: 23Արդ եթէ բոլոր եկեղեցին մէկտեղ գայ, ու ամէնն ալ օտար լեզուներով խօսելու ըլլան, և հոն մտնեն տգէտներ կամ անհաւատներ, պիտի չըսե՞ն թէ դուք խենթեցեր էք: 24Իսկ եթէ ամէնն ալ մարգարէանան, ու հոն անհաւատ մը կամ տգէտ մը մտնէ ամէնէն ալ կը յանդիմանուի, ամէնէն ալ կը քննուի, 25Ու անոր սրտին ծածուկ բաները յայտնի կ’ըլլան, և այսպէս երեսի վրայ ինկած` Աստուծոյ երկրպագութիւն պիտի ընէ, ու խոստովանի թէ իրաւցընէ Աստուած ձեր մէջ է: 26Ուստի ի՞նչ է, եղբայրներ. երբ մէկտեղ կը ժողվուիք, ձեզմէ ամէն մէկը սաղմոս ունի, վարդապետութիւն ունի, լեզու ունի, յայտնութիւն ունի, թարգմանութիւն ունի. ամէնը շինութեան համար թող ըլլայ: 27Եթէ մէկը օտար լեզու կը խօսի, երկու հոգի, և թէ շատը` երեք թող ըլլան, և այն ալ` մէկիկ մէկիկ, ու մէկը թող թարգմանէ: 28Բայց եթէ թարգմանող չըլլայ, եկեղեցիին մէջ լուռ թող կենայ, և ինքնիրեն ու Աստուծոյ թող խօսի: 29Իսկ մարգարէները երկու կամ երեք հոգի թող խօսին, ու միւսները թող քննութիւն ընեն: 30Իսկ եթէ նստողներէն ուրիշ մէկուն ալ բան մը յայտնուելու ըլլայ, առաջինը թող լռէ: 31Վասն զի ամէնդ ալ կրնաք մէկիկ մէկիկ մարգարէանալ, որպէս զի ամէնն ալ սորվին ու ամէնն ալ մխիթարուին: 32Եւ մարգարէներուն հոգիները մարգարէներուն հնազանդ են: 33Վասն զի Աստուած խռովութեան Աստուած չէ, հապա խաղաղութեան, ինչպէս սուրբերուն բոլոր եկեղեցիներուն մէջ: 34Ձեր կիները եկեղեցիներուն մէջ լուռ կենան, վասն զի անոնց հրաման չկայ խօսելու, հապա հնազանդ ըլլալու, ինչպէս օրէնքն ալ կ’ըսէ: 35Բայց եթէ բան սորվիլ կ’ուզեն, տունը իրենց այրերուն թող հարցնեն. քանզի կիներուն անվայել է եկեղեցիի մէջ խօսիլ: 36Միթէ Աստուծոյ խօսքը ձեզմէ՞ ելաւ, կամ թէ միայն ձեզի՞ հասաւ: 37Եթէ մէկը կը կարծէ թէ ինք մարգարէ է, կամ հոգևոր, թող հաստատ գիտնայ թէ ինչ որ ձեզի գրեցի` Տէրոջը պատուէրներն են. 38Բայց եթէ մէկը տգէտ է` թող տգէտ ըլլայ: 39Ուստի, եղբայրներ, մարգարէութիւն ընելու նախանձաւոր եղէք, ու լեզուներ խօսիլն ալ մի արգիլէք: 40Եւ ամէն բան վայելչութեամբ և կարգաւ թող ըլլայ: