Զգուշացում կուռքերէ

1Չեմ ուզեր որ չգիտցող ըլլաք, եղբայրներ, որ մեր հայրերը ամէնն ալ ամպին տակ էին, ու ամէնն ալ ծովէն անցան, 2Եւ ամէնն ալ Մովսէսով մկրտուեցան ամպին ու ծովին մէջ, 3Եւ ամէնն ալ նոյն հոգևոր կերակուրը կերան, 4Ու ամէնն ալ նոյն հոգևոր խմելիքը խմեցին, վասն զի կը խմէին այն հոգևոր վէմէն որ անոնց հետ կ’երթար. ու այն վէմը Քրիստոս էր: 5Բայց ոչ թէ անոնցմէ շատերուն հաւնեցաւ Աստուած, վասն զի անապատին մէջ փռուած ինկան: 6Ու այն բաները մեզի օրինակ եղան, որպէս զի չար բաներու ցանկացող չըլլանք, ինչպէս անոնք ցանկացան: 7Ոչ ալ կռապաշտ ըլլաք, ինչպէս անոնցմէ ոմանք. ինչպէս գրուած է, Ժողովուրդը նստաւ ուտելու և խմելու, ու ելան խաղալու: 8Եւ պոռնկութիւն չընենք, ինչպէս անոնցմէ ոմանք պոռնկեցան, ու մէկ օրուան մէջ քսանուիրեք հազար հոգի ինկան: 9Եւ Քրիստոսը չփորձենք, ինչպէս անոնցմէ ոմանք փորձեցին, ու օձերէն ջարդուեցան: 10Եւ տրտունջ չընէք, ինչպէս անոնցմէ ոմանք տրտունջ ըրին, ու սատակիչէն ջարդուեցան: 11Բայց այս ամէն բաները իբրև օրինակ կը պատահէին անոնց. իսկ մեզի, որոնց դարերուն վերջը հասաւ, խրատ ըլլալու համար գրուեցան: 12Ուստի ան որ կը սեպէ թէ հաստատուն կեցած է, թող զգուշանայ որ չըլլայ թէ իյնայ: 13Ձեզի մարդկային փորձութենէ զատ ուրիշ չէ պատահած. բայց Աստուած հաւատարիմ է, որ ձեզ պիտի չթողու ձեր կարողութենէն աւելի փորձուիլ, հապա փորձութեանը հետ ազատութեան միջոց մըն ալ պիտի տայ, որպէս զի կարող ըլլաք համբերել: 14Անոր համար, իմ սիրելիներս, կռապաշտութենէ փախէք: 15Որպէս թէ իմաստուններու հետ կը խօսիմ. դուք դատեցէք ինչ որ կը զրուցեմ: 16Օրհնութեան գաւաթը զոր մենք կ’օրհնենք, չէ՞ որ Քրիստոսի արեանը հաղորդութիւնն է. հացը զոր մենք կը կտրենք, չէ՞ որ Քրիստոսի մարմնին հաղորդութիւնն է: 17Քանզի մենք շատերս մէկ հաց մէկ մարմին ենք, վասն զի ամէնս ալ այն մէկ հացէն կը վայելենք: 18Նայեցէք մարմնաւոր Իսրայէլի. չէ՞ որ այն զոհուածները ուտողները սեղանին հաղորդ են: 19Ուրեմն ի՞նչ կ’ըսեմ, թէ կուռքը բա՞ն մըն է, կամ թէ կուռքերու զոհուածը բա՞ն մըն է: 20Բայց զայս կ’ըսեմ թէ այն բաները զորոնք հեթանոսները զոհ կ’ընեն, դևերուն կը զոհեն ու ոչ թէ Աստուծոյ. ու չեմ ուզեր որ դուք դևերուն հաղորդ ըլլաք. չէք կրնար խմել Տէրոջը գաւաթը ու դևերուն գաւաթը. 21Չէք կրնար վայելել Տէրոջը սեղանէն ու դևերուն սեղանէն: 22Նախանձի՞ գրգռենք Տէրը. միթէ մենք անկէ զօրաւո՞ր ենք: 23Ամէն բան ինծի օրինաւոր է, բայց ոչ թէ ամէն բան օգտակար. ամէն բան ինծի օրինաւոր է, բայց ոչ թէ ամէն բան շինութիւն կ’ընէ: 24Չըլլայ որ մէկը միայն իր անձին օգուտը փնտռէ, հապա իր ընկերինն ալ: 25Ամէն ինչ որ սպանդանոցին մէջ կը ծախուի` կերէք, ու քննութիւն մի ընէք խղճմտանքի համար. 26Վասն զի երկիր իր լիութիւնովը Տէրոջն է: 27Եւ եթէ անհաւատներէն մէկը ձեզ կերակուրի հրաւիրէ, և ուզէք երթալ, ամէն ինչ որ ձեր առջև դրուի` կերէք, ու քննութիւն մի ընէք խղճմտանքի համար: 28Ապա եթէ մէկը ձեզի ըսէ թէ Ատիկա կուռքի զոհուած է, այն ատեն իրեն համար որ ձեզի իմացուց` ու խղճմտանքի համար մի ուտէք. 29Սակայն խղճմտանք կ’ըսեմ` ոչ թէ ձերը, հապա ընկերինը: Բայց ինչո՞ւ իմ ազատութիւնս պիտի դատուի ուրիշին խղճմըտանքէն: 30Եթէ ես շնորհակալութեամբ կը վայելեմ` ինչո՞ւ հայհոյուիմ, որու համար կը գոհանամ: 31Արդ թէ° ուտէք, թէ° խմէք և թէ ի°նչ գործ որ ընէք, ամէն բան Աստուծոյ փառքին համար ըրէք: 32Գայթակղութեան պատճառ մի ըլլաք` ոչ Հրեաներուն, ոչ հեթանոսներուն և ոչ Աստուծոյ եկեղեցիին: 33Ինչպէս ես ալ ամէն կերպով ամէնուն հաճոյ կ’ըլլամ, ու չեմ փնտռեր իմ անձիս օգուտը, հապա շատերունը` որպէս զի փրկուին: