1Եւ տեսի, եւ ահա Գառն կայր ի վերայ լերինն Սիովնի. եւ ընդ նմա հարեւր քառասուն եւ չորք հազարք, որ ունէին զանուն նորա եւ անուն՝՝ Հօր նորա գրեալ ի վերայ ճակատուց նոցա։ 2Եւ լուայ ձայն յերկնից որպէս զձայն ջուրց բազմաց եւ ձայն որոտման մեծի. եւ լուայ իբրեւ զձայն քնարահարաց, զի հարկանիցեն զքնարս իւրեանց։ 3Եւ երգէին զերգս նորս առաջի աթոռոյն եւ առաջի չորից կենդանեացն եւ առաջի երիցանցն. եւ ոչ ոք կարէ գիտել զերգս նոցա, բայց միայն հարեւր քառասուն եւ չորս հազարքն, որք ազատեալ են յերկրէ։ 4Սոքա են որք ընդ կանայս ոչ խառնակեցան, եւ են կուսանք. սոքա զկնի երթան Գառինն ուր եւ երթիցէ. սոքա ընտրեցան ի մարդկանէ առաջի՝՝ Աստուծոյ եւ Գառինն։ 5Եւ ի բերան նոցա ոչ գտաւ սուտ, զի անբիծք են։

6Եւ տեսի այլ հրեշտակ թռուցեալ ի մէջ երկնից. եւ ունէր աւետիս յաւիտենական աւետարանել ամենայն ազգաց եւ լեզուաց որ բնակեալ են յերկրի՝՝։ 7Եւ ասէր ի ձայն մեծ. Երկերուք յԱստուծոյ եւ տուք փառս նմա, զի եկն ժամ դատաստանի նորա. եւ երկիր պագէք Արարչին երկնի եւ երկրի եւ ծովու եւ աղբերաց ջուրց։

8Եւ այլ հրեշտակ երկրորդ գայր զհետ նորա եւ ասէր. Անկաւ, անկաւ Բաբելոն մեծն, ի գինւոյ արբեցութենէ՝ ի ցասմանէ՝ ի պոռնկութենէ իւրմէ՝ որ արբեցոյց զամենայն հեթանոսս՝՝։ 9Եւ այլ հրեշտակ երրորդ գայր զհետ նոցա, եւ ի ձայն մեծ ասէր. Ով ոք երկրպագեաց գազանին եւ պատկերի նորա, եւ կամ զդրոշմ նշանի նորա առ ի ճակատ իւր եւ կամ ի վերայ աջոյ ձեռին իւրոյ, 10այնպիսին արբցէ ի բաժակէ ցասմանն Աստուծոյ, արկելոյ յանապակէ բարկութեան բաժակին, եւ տանջեսցի հրով եւ ծծմբով առաջի Աստուծոյ եւ Գառինն։ 11Եւ ծուխ նոցա ելցէ՝՝ յաւիտեանս յաւիտենից. եւ ոչ ունին հանգիստ որք երկիր պագին գազանին ի տուէ եւ ի գիշերի, եւ որք երկիր պագին պատկերին, եւ առին զդրոշմ եւ զանուն նորա՝՝։ 12Եւ համբերութիւն սրբոցն աստ է. այս՝ որք պահեն զպատուիրանս Աստուծոյ եւ զհաւատս Յիսուսի։ 13Եւ լուայ ձայն յերկնից որ ասէր ցիս. Գրեա. Երանի մեռելոցն որք ի Տէր ննջեցին՝ այժմիկ վաղվաղակի՝՝. զայս ասէ Հոգին, քանզի հանգեան յաշխատութենէ իւրեանց. բայց միայն՝՝ գործք իւրեանց չոգան զհետ նոցա։

14Եւ տեսի, եւ ահա ամպ սպիտակ, եւ ի վերայ ամպոյն նստէր նման Որդւոյ մարդոյ, եւ ի գլուխ իւր պսակ ոսկի, եւ ի ձեռին իւրում ունէր գերանդի սրեալ։

15Եւ այլ հրեշտակ ելանէր յերկնից, աղաղակէր ի ձայն մեծ եւ ասէր. Որ նստիսդ ի վերայ ամպոյդ՝ առաքեա զգերանդիդ քո եւ հնձեա, զի եկն ժամանակ հնձոց, եւ հասեալ են հունձք երկրի։ 16Եւ արկ որ նստէր ի վերայ ամպոյն՝ զգերանդին իւր յերկիր, եւ հնձէր զամենայն բնակիչս երկրի։

17Եւ այլ հրեշտակ ելանէր ի տաճարէն որ յերկինս, եւ ունէր եւ սա գերանդի սրեալ։ 18Եւ այլ հրեշտակ ելանէր ի սեղանոյն որ ունէր իշխանութիւն ի վերայ հրոյ, եւ աղաղակեաց ի ձայն մեծ առ հրեշտակն որ ունէր զգերանդին սրեալ, եւ ասէր. Կթեա զողկոյզս յայգւոյ երկրէ, զի հասեալ է խաղողդ ի դմա։ 19Եւ արկ հրեշտակն զգերանդի իւր յերկիր, եւ կթէր զխաղող նորա, եւ արկանէր ի հնձանն Աստուծոյ ի մեծ։ 20Եւ կոխեցաւ հնձանն արտաքոյ քաղաքին, եւ ելանէր ի հնձանէն արիւն մինչեւ ի սանձս ձիոյն՝ եւ երկայնութիւն նորա՝՝ հազար եւ վեց հարեւր ասպարէզ։