2Հաճեցար, Տէր, ընդ երկիր քո, եւ դարձուցեր զգերութիւն Յակոբայ, 3թողեր զանիրաւութիւն ժողովրդեան քո, ծածկեցեր զամենայն մեղս նոցա։ 4Լռեցուցեր զամենայն սրտմտութիւնս քո, դարձար ի բարկութենէ սրտմտութեան քո։ 5Դարձ առ մեզ, Աստուած փրկիչ մեր, եւ դարձո զսրտմտութիւն քո ի մէնջ։ 6Մի՛ յաւիտեան բարկանար մեզ, Տէր, եւ մի՛ ձգեր զբարկութիւն քո ազգէ մինչեւ յազգ։ 7Աստուած, դու դարձեալ կեցուսցես զմեզ, ժողովուրդ քո ուրախ եղիցի ի քեզ։ 8Ցոյց մեզ, Տէր, զողորմութիւնս քո, եւ զփրկութիւնս քո տուր մեզ։

9Լուայց զինչ խօսի Տէր Աստուած մեր. խօսեսցի զխաղաղութիւն ժողովրդեան իւրոյ առ սուրբս իւր՝ եւ առ այնոսիկ որ դարձեալ են առ նա սրտիւք՝՝։ 10Սակայն մերձ է առ երկիւղածս իւր փրկութիւն նորա, բնակել փառաց նորա յերկրի մերում։ 11Ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն պատահեսցին, արդարութիւն եւ խաղաղութիւն համբուրեսցին։ 12Ճշմարտութիւն յերկրէ բուսաւ, արդարութիւն յերկնից երեւեցաւ։ 13Տէր տացէ զքաղցրութիւն եւ երկիր մեր տացէ զպտուղ իւր։ 14Արդարութիւն առաջի նորա գնասցէ, դիցէ ի ճանապարհի զգնացս իւր։