2Կեցո զիս, Աստուած, զի հասին ջուրք յանձն իմ, ընկլայ ես ի խորս անդնդոց, ուր ոչ գոյ ինձ հանգիստ։ 3Եկի ես ի խորս ծովու, եւ շրջանք ընկղմեցին զիս։ 4Վաստակեցի ես առ աղաղակել, կերկերեցաւ կոկորդ իմ. նուաղեցին աչք իմ, առ յուսալ ինձ առ Տէր Աստուած՝՝ իմ։

5Բազում եղեն քան զհեր գլխոյ իմոյ ոյք ատէին զիս ի տարապարտուց. զօրացան յիս թշնամիք իմ եւ ատելիք իմ ի նանիր. ինչ զոր ոչ յափշտակեալ էր՝ տուժէի նոցա։

6Աստուած, դու ծանեար զանզգամութիւն իմ, եւ յանցանք իմ ի քէն ոչ ծածկեցան։ 7Մի՛ ամաչեսցեն վասն իմ որ համբերեն քեզ, Տէր, Տէր զօրութեանց. մի՛ պատկառեսցեն վասն իմ ոյք խնդրեն զքեզ, Աստուած Իսրայելի։ 8Վասն քո համբերի նախատանաց, եւ ծածկեաց ամօթ զերեսս իմ։ 9Օտար եղէ ես յեղբարց իմոց, եւ հեւր որդւոց մօր իմոյ։ 10Նախանձ տան քո եկեր զիս, նախատինք նախատչաց քոց անկան ի վերայ իմ։ 11Խոնարհեցուցի պահօք զանձն իմ, եւ եղեն ինձ այս նախատինք։ 12Արարի զհանդերձս իմ քուրձ, եւ եղէ յառակ նոցա։ 13Զինէն խորհէին ոյք նստէին առ դրունս, զիս այպն առնէին ոյք ըմպէին գինի։

14Ես յաղօթս կայի առ քեզ, Տէր, ի ժամանակ ընդունելի. Աստուած, ի բազում ողորմութեան քում լուր ինձ, ի ճշմարտութիւն փրկութեան քո։ 15Ապրեցո զիս ի կաւոյ զի մի՛ ընկլայց, ապրեցայց ես յատելեաց իմոց եւ ի խորոց ջուրց բազմաց։ 16Մի՛ ընկլցեն զիս պտոյտք ջուրց, եւ մի՛ ընկղմեսցեն զիս անդունդք խորոց. եւ ջրհոր մի՛ կափուսցէ զբերան իւր ի վերայ իմ։ 17Լուր ինձ, Տէր, զի քաղցր է ողորմութիւն քո, ըստ բազում գթութեան քում հայեաց յիս. 18եւ մի՛ դարձուցաներ զերեսս քո ի ծառայէ քումմէ, զի նեղեալ եմ ես. վաղվաղակի լուր ինձ։ 19Հայեա յանձն իմ եւ փրկեա զիս, եւ վասն թշնամեաց իմոց ապրեցո զիս։

20Զի դու գիտես զնախատինս իմ, զամօթ իմ եւ զպատկառանս իմ. առաջի քո են ամենայն նեղիչք անձին իմոյ։ 21Նախատանաց համբեր սիրտ իմ եւ թշուառութեան. ակն ունէի թէ ո՛ տրտմեսցի ընդ իս, եւ ոչ ոք էր. եւ մխիթարիչ ինձ ոք ոչ գտաւ։ 22Ետուն ի կերակուր ինձ լեղի, եւ ի ծարաւ իմ արբուցին ինձ քացախ։

23Եղիցին սեղանք նոցա առաջի նոցա յորոգայթ, ի հատուցումն եւ ի՝՝ գայթակղութիւն։ 24Խաւարեսցին աչք նոցա զի մի՛ տեսցեն, եւ զթիկունս նոցա հանապազ կորացո։ 25Արկցես ի վերայ նոցա զբարկութիւն քո, եւ սրտմտութիւն բարկութեան քո հասցէ ի վերայ նոցա։ 26Եղիցին բնակութիւնք նոցա աւերակ, եւ ի յարկս նոցա մի՛ ոք իցէ որ բնակիցէ։ 27Զի զոր դուն հարեր՝ հալածեցին, եւ ի վէրս ցաւոց իմոց յաւելին։ 28Դիր զմեղս ի վերայ մեղաց նոցա, զի մի՛ մտցեն յարդարութիւն քո։ 29Ջնջեսցին նոքա ի դպրութենէ քումմէ կենաց, եւ ընդ արդարս քո մի՛ գրեսցին։

30Աղքատ եւ ցաւած եմ ես, փրկութիւն քո, Աստուած, ընկալցի զիս։ 31Օրհնեցից զանուն Աստուծոյ իմոյ օրհնութեամբ, եւ բարձր արարից զնա գովութեամբ։ 32Հաճոյ եղիցի Աստուծոյ քան զորթ մատաղ, որ բերէ զեղջեւրս եւ զկճղակս։ 33Տեսցեն աղքատք եւ ուրախ եղիցին. խնդրեցէք զԱստուած եւ կեցցեն անձինք ձեր։ 34Զի լուաւ Տէր տնանկաց, եւ զկապեալս իւր ոչ արհամարհեաց։

35Օրհնեսցեն զնա երկինք եւ երկիր, ծով եւ ամենայն որ զեռայ ի նոսա։ 36Աստուած փրկէ զՍիոն, եւ շինեսցին քաղաքք Հրէաստանի. շինեսցեն, բնակեսցեն եւ ժառանգեսցեն ի նմա։ 37Զաւակ ծառայից քոց հաստատեսցի անդ, եւ ոյք սիրեն զանուն քո բնակեսցեն ի նմա։