2Ողորմեա ինձ, Աստուած, ողորմեա ինձ, զի ի քեզ յուսացաւ անձն իմ. ի հովանի թեւոց քոց յուսացայց, մինչեւ անցցէ անօրէնութիւն։ 3Աղաղակեցի առ Աստուած բարձրեալ, առ Աստուած բարերար իմ։ 4Առաքեաց յերկնից եւ կեցոյց զիս, եդ ի նախատինս որ կոխէին զիս. առաքեաց Աստուած զողորմութիւն եւ զճշմարտութիւն իւր. 5եւ փրկեաց զանձն իմ ի միջոյ գազանաց, զի ննջէի ես խռովեալ՝՝. որդւոց մարդկան ատամունք իւրեանց զէն եւ նետք են, եւ լեզուք նոցա որպէս զսուր սուսերի։

6Բարձրեալ ես դու յերկինս, Աստուած, եւ յամենայն երկրի են փառք քո։ 7Որոգայթ պատրաստեցին ոտից իմոց, խոնարհ արարին զանձն՝՝ իմ. փորեցին առաջի իմ խորխորատ, եւ անկան ինքեանք ի նոյն։ 8Պատրաստ է սիրտ իմ, Աստուած, պատրաստ է սիրտ իմ օրհնել եւ սաղմոս ասել քեզ փառօք իմովք՝՝։ 9Զարթիք, փառք իմ, զարթիք սաղմոսիւք եւ օրհնութեամբ, եւ ես զարթեայց առաւօտուց։ 10Խոստովան եղէց քեզ ի ժողովուրդս, Տէր, եւ սաղմոս ասացից քեզ յազինս։ 11Մեծ եղեւ մինչեւ յերկինս ողորմութիւն քո, մինչեւ յամպս ճշմարտութիւն քո։ 12Բարձրեալ ես դու յերկինս, Աստուած, եւ յամենայն երկրի են փառք քո։