2Ողորմեա ինձ, Աստուած, զի կոխեաց զիս մարդ, զօրհանապազ պատերազմունք նեղեցին զիս։ 3Կոխեցին զիս թշնամիք իմ զօրհանապազ, եւ բազում եղեն ոյք մարտնչէին ընդ իս ի բարձանց։ 4Ի տուէ ես ոչ երկեայց, զի ի Տէր յուսացայ. 5Աստուծով գովեցից զբանս իմ՝՝. յԱստուած յուսացայ եւ ոչ երկեայց զի՞ արասցէ ինձ մարդ։ 6Զօրհանապազ զբանս իմ անարգեցին, զինէն էին խորհուրդք նոցա ի չարութիւն։ 7Պանդուխտք եղիցին եւ թաքթաքունք շրջեսցին՝՝. նոքա գարշապարի իմում սպասեսցեն՝ որպէս եւ սպասէին անձին իմոյ։ 8Որպէս առ ոչնչէ մերժեսցես զնոսա՝՝. բարկութեամբ զժողովուրդս հնազանդեցուսցես, Աստուած։ 9Զկեանս իմ պատմեցից քեզ. եդից զարտասուս իմ առաջի քո որպէս խոստացար դու ինձ։՝՝ 10Դարձցին թշնամիք իմ յետս իւրեանց, յաւուր յորում կարդացից առ քեզ. ահա ծանեայ զի Աստուած իմ ես դու։ ԶԱստուած օրհնեցից ի բանս իմ, եւ զՏէր գովեցից ի խօսս իմ՝՝. 11յԱստուած յուսացայ եւ ոչ երկեայց, զի՞ արասցէ ինձ մարդ։

12Յինէն են ուխտք իմ, զոր տաց քեզ, Աստուած, օրհնութեամբ։՝՝ 13Փրկեցեր զանձն իմ ի մահուանէ, զաչս իմ յարտասուաց, եւ զոտս իմ ի գայթակղութենէ. հաճոյ եղէց առաջի Տեառն յերկրին կենդանեաց՝՝։