2Տէր, մի՛ սրտմտութեամբ քով յանդիմաներ զիս, եւ մի՛ բարկութեամբ քով խրատեր զիս։ 3Զի նետք քո հարան յիս, եւ յիս հաստատեցաւ ձեռն քո։ 4Ոչ գոյ բժշկութիւն մարմնոյ իմոյ յերեսաց բարկութեան քո. ոչ է խաղաղութիւն ոսկերաց իմոց յերեսաց մեղաց իմոց։ 5Անօրէնութիւնք իմ բարձրացան քան զգլուխ իմ, որպէս բեռն ծանր ծանրացան ի վերայ իմ։ 6Նեխեցան եւ փտեցան վէրք իմ յերեսաց անզգամութեան իմոյ։ 7Տառապեցայ եւ խոնարհ եղէ յոյժ, զօրհանապազ տրտում գնայի. 8զի անձն իմ լի եղեւ չարչարանօք, եւ ոչ գոյ բժշկութիւն մարմնոյ իմոյ։ 9Չարչարեցայ եւ խոնարհ եղէ մինչեւ յոյժ, մռնչէի առ հեծութեան սրտի իմոյ։

10Տէր, առաջի քո է ամենայն ցանկութիւն իմ, եւ հեծութիւն իմ ի քէն ոչ ծածկեցաւ։ 11Սիրտ իմ խռովեցաւ յիս եւ եթող զիս զօրութիւն իմ, լոյս աչաց իմոց՝ եւ այս ոչ եղեւ ընդ իս։ 12Բարեկամք իմ եւ մերձաւորք իմ առաջի իմ մերձեցան եւ՝՝ կացին, եւ մերձաւորք իմ հեռի եղեն յինէն. 13բռնադատէին զիս եւ՝՝ խնդրէին զանձն իմ. ոյք խնդրէին չար ի վերայ իմ՝ խօսեցան զանօրէնութիւն, եւ զնենգութիւն զօրհանապազ խորհեցան։ 14Այլ ես որպէս խուլ՝ զի ոչ լսէ, որպէս համր՝ որ ոչ բանայ զբերան իւր։ 15Եղէ ես որպէս մարդ՝ որ ոչ լսէ, եւ ոչ գոն խօսք ի բերան նորա։

16Ես ի քեզ, Տէր, յուսացայ, եւ դու լուիցես ինձ, Տէր Աստուած իմ։ 17Ասացի թէ՝ Մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ, ի սասանել ոտից իմոց՝ ի վերայ իմ մեծամեծս խօսեցան։ 18Ես ի տանջանս պատրաստ եմ, եւ ցաւք իմ առաջի իմ են յամենայն ժամ։ 19Զանօրէնութիւնս իմ պատմեցից, եւ հոգացայց վասն մեղաց իմոց։ 20Իսկ արդ թշնամիք իմ կենդանի են, եւ զօրացեալ են քան զիս. եւ բազումք էին ոյք ատէին զիս ի տարապարտուց։ 21Ոյք հատուցին ինձ չար փոխանակ ընդ բարւոյ. չարախօսէին զինէն, զի ես երթայի զհետ արդարութեան։ 22Մի՛ թողուր զիս, Տէր, Աստուած իմ, եւ մի՛ ի բացեայ առնիր յինէն, հայեաց յօգնել ինձ, Տէր փրկութեան իմոյ։