2ԻՏէր յուսացայ. ո՞րպէս ասիցէք ցանձն իմ. Փոփոխեաց ի լերինս որպէս ճնճղուկ։ 3Զի ահա մեղաւորք լարեցին զաղեղունս իւրեանց, պատրաստ արարին զնետս ի կապարճս, ձգել ընդ խաւար այնոցիկ ոյք ուղիղ են սրտիւք։ 4Զի զոր դուն շինեցեր՝ նոքա աւերեցին՝՝. իսկ արդարն զի՞ արար։ 5Տէր ի տաճար սուրբ իւրում, Տէր յերկինս յաթոռ իւրում. աչք նորա ի տնանկս հային, արտեւանունք նորա քննեն զորդիս մարդկան։ 6Տէր քննէ զարդարն. եւ զամպարիշտն, որ սիրէ զմեղս ատեայ զանձն իւր՝՝։ 7Տեղասցէ ի վերայ մեղաւորաց որոգայթ, հուր եւ ծծումբ. այսմրրիկ բաժին բաժակի նոցա։ 8Արդար է Տէր, զարդարութիւն սիրէ, զուղղութիւն տեսանեն երեսք նորա։