1Վասն այսորիկ դու զիմաստութիւն քարոզեսցես, զի հանճար ձայնատու լիցի քեզ։ 2Քանզի ի վերայ լերանց գլխաւորաց է, եւ ի մէջ շաւղաց հասեալ կայ. 3եւ առ դրունս հզօրաց սպասէ, եւ ի մուտս օրհնի։՝՝ 4Զձեզ աղաչեմ, ո՛վ մարդիկ, եւ բաշխեմ զբարբառ իմ որդւոց մարդկան։ 5Իմացարուք, անմեղք, զխորագիտութիւն. եւ անխրատք, դիք ի սիրտս ձեր։ 6Ունկն դիք ինձ, զի զպարկեշտս բարբառիմ, եւ բղխեմ ի շրթանց իմոց զուղղութիւնս։ 7Զի զճշմարտութիւն խոկասցէ կոկորդ իմ, եւ պիղծ են առաջի իմ շրթունք սուտք։ 8Արդարութեամբ են ամենայն պատգամք բերանոյ իմոյ, եւ ոչ ինչ գոյ ի նոսա ծռութիւն եւ ոչ թիւրութիւն։ 9Ամենայն ինչ ուղիղ է իմաստնոց, եւ յարմարեալ այնոցիկ ոյք գտանեն զգիտութիւն։ 10Ընկալարուք զխրատ՝ եւ մի՛ զարծաթ, եւ զգիտութիւն քան զոսկի ընտիր։ 11Լաւ է իմաստութիւն քան զականս պատուականս, եւ ամենայն ինչ պատուական չարժէ զնա։ 12Ես իմաստութիւն բնակեցայ ի խորագիտութեան. զխորհուրդս եւ զգիտութիւն կոչեցի յիս։ 13Երկեւղ Տեառն ատեայ զանիրաւութիւն, զթշնամանս եւ զհպարտութիւն եւ զճանապարհս չարեաց։ 14Իմ է խորհուրդ եւ զգուշութիւն, իմ է հանճար եւ զօրութիւն։ 15Ինեւ թագաւորք թագաւորեն, եւ հզօրք գրեն զարդարութիւն. 16ինեւ մեծամեծք մեծանան, եւ բռունք ինեւ ունին զերկիր՝՝։ 17Ես որ զիսն սիրեն՝ սիրեմ. եւ որ զիսն խնդրեն՝ գտցեն շնորհս՝՝։ 18Մեծութիւն եւ փառք՝ իմ են, եւ ստացուածք բազմաց եւ արդարութիւն։ 19Լաւ է զիս ստանալ՝ քան զոսկի եւ զականս պատուականս, եւ զարդիւնս իմ՝ քան զարծաթ ընտիր։ 20Ի ճանապարհս արդարութեան գնամ, եւ ի մէջ շաւղաց արդարութեան շրջիմ։ 21Զի բաշխեցից սիրելեաց իմոց զմեծութիւն, եւ զգանձս նոցա լցուցից բարութեամբ։ Եթէ պատմեցից ձեզ զհանապազորդ լինելոցն, եւ յիշեցուցից որ յաւիտենիցն համարեալ են,՝՝ 22Տէր ստացաւ զիս ի սկիզբն ճանապարհաց իւրոց ի գործս իւր՝՝. 23յառաջ քան զյաւիտեանս հաստատեաց զիս, ի սկզբանէ յառաջ քան զերկիր առնել։ 24Նախ քան զանդունդս գործել, նախ քան զբղխել աղբերաց ջրոց։ 25Յառաջ քան զլերինս հաստատել, եւ յառաջ քան զամենայն բլուրս ծնաւ զիս։ 26Տէր արար զշէնս եւ զանշէնս եւ զեզերս բնակեալս ի ներքոյ երկնից։՝՝ 27Մինչդեռ պատրաստէր զերկինս՝ ընդ նմա էի, եւ մինչ զատուցանէր զաթոռ իւր ի վերայ հողմոց՝՝։ 28Յորժամ զօրացուցանէր զամպս վերինս, եւ յորժամ հաստատուն դնէր զաղբեւրս ի ներքոյ երկնից, 29ի դնել ծովու զհաստատութիւն իւր, զի ջուրք մի՛ անցցեն ըստ ափն նորա, ի ժամանակի յորում հաստատուն դնէր զհիմունս երկրի, 30ես էի առ նովաւ պատշաճեալ, ես էի որով ուրախ լինէր Տէր՝՝ հանապազ, եւ ցնծայի առաջի նորա յամենայն ժամ։ 31Յորժամ զուարճացեալ էր զտիեզերս բովանդակել՝՝, եւ ուրախ լինէի յորդիս մարդկան։

32Արդ, որդեակ, լուր ինձ. եւ երանելի են՝ որ զճանապարհս իմ պահեսցեն։ 33Լուարուք զիմաստութիւն՝ եւ իմաստունք լերուք, եւ մի՛ պաշարիցիք։ 34Երանելի է այր որ լուիցէ ինձ, եւ մարդ որ զճանապարհս իմ պահիցէ,՝՝ տքնիցի առ դրունս իմ հանապազ, եւ պահիցէ զսեամս մտից իմոց։ 35Զի ելք իմ են ելք կենաց, եւ պատրաստին կամք իմ՝՝ ի Տեառնէ։ 36Իսկ որ յիսն մեղանչեն՝ ամպարշտեն յանձինս իւրեանց, եւ որք ատեանն զիս՝ սիրեն զմահ։