Սողոմոնի Առակների գիրք

21

1Որպէս սահանք ջրոց. նոյնպէս սիրտ թագաւորի ի Աստուծոյ. ընդ որ կոյս կամի հայեցուցանել՝ դարձուցանէ զնա։ 2 այր երեւի անձին իւրում արդար, բայց ուղղէ զսիրտս Տէր։ 3Գործել զարդարութիւն եւ խօսել զճշմարտութիւն՝՝ հաճոյ է առաջի Տեառն զարիւն զոհից։ 4Մեծամիտ է ի թշնամանս այր խստասիրտ՝՝. ղամբար ամպարշտաց՝ ։ 5 համառօտ՝ սակայն՝՝ յառաւելութիւն, եւ ամենայն վաղվաղուկ՝ սակայն ի նուազութիւն։ 6Որ կուտէ զգանձս ստութեամբ լեզուի՝ զհետ երթայ սնոտեաց, եւ հասանէ յորոգայթս մահու։ 7Սատակումն ամպարշտաց հասցէ՝՝, զի ոչ կամին առնել զիրաւունս։ 8Առ խոտորեալս՝ խոտորեալ ճանապարհ առաքէ , զի սուրբ եւ ուղիղ են գործք նորա։ 9Լաւ է բնակել առ անկեան ի ներքոյ օդոյ, քան ի բռեալս անիրաւութեամբ եւ ի տան խառնակութեան։՝՝ 10Անձն ամպարշտի ցանկանայ չարեաց, եւ ոչ յումեքէ ողորմութիւն՝՝։ 11Ի տուժել անխրատի՝ խորագիտագոյն եւս լինի . առ իմաստութեան՝՝ հանճարեղն ընդունի զգիտութիւն։ 12Ի միտ առնու զսիրտ ամպարշտաց, եւ ապականեն զամպարիշտս չարիք՝՝։ 13Որ խնու զլսելիս իւր զի մի՛ լուիցէ տկարաց, եւ նա կարդասցէ առ Տէր՝ եւ ոչ լուիցէ նմա։ 14Տուրք գաղտնիք՝ դարձուցանեն զբարկութիւն. որ խնայէ ի տուրս՝ սաստիկ բարկութիւն յարուցանէ՝՝։ 15Ուրախութիւն արդարոց առնել , եւ սուրբն՝ պիղծ թուի չարագործաց՝՝։ 16Այր մոլորեալ ի ճանապարհէ արդարութեան՝ ի հսկայից հանգիցէ։ 17Այր կարօտեալ՝՝ սիրէ զուրախութիւն. որ սիրէ զգինի եւ ի մեծութիւն։ 18Ջնջան՝՝ լինի արդարոյն անօրէնն, եւ ուղղոց որ անցանէն զուխտիւ։ 19Լաւ է բնակել յանապատի՝ քան ընդ կնոջ անզգամի՝ լեզուանւոյ եւ բարկացողի։ 20Գանձ հանգիցէ ի բերան՝՝ իմաստնոյ, արք տգէտք կլցեն զնա։ 21Ճանապարհ արդարութեան եւ ողորմածութեան գտցէ զկեանս եւ զարդարութիւն եւ զփառս։ 22Ի վերայ ամուր քաղաքաց՝՝ եհաս իմաստութիւնն, եւ քակեաց զամուրս յորս յուսացեալ էին ամպարիշտք։ 23Որ պահէ զբերան իւր եւ զլեզու՝ պահէ ի նեղութենէ զանձն իւր։ 24Խիստն եւ յանդուգն եւ հպարտն՝ ժանտ կոչին, եւ որ պահէ ոխս՝ անօրէն է։ 25Ցանկութիւնք սպանանեն զվատ՝՝, զի ոչ յօժարեն ձեռք նորա գործել ինչ։ 26Ամպարիշտ ցանկայ զամենայն աւուրս զցանկութիւն չարեաց՝՝, իսկ արդարն ողորմի եւ տայ առանց խնայելոյ։ 27Պատարագք ամպարշտաց պիղծ են առաջի Տեառն՝՝, քանզի անօրէնութեամբ իսկ մատուցանեն զնոսա։ 28Վկայ սուտ կորիցէ. այր հլու՝ զգուշութեամբ խօսեսցի։ 29Այր ամպարիշտ՝ յանդգնութեամբ հարկանի ի դիմի, իսկ ուղիղն ինքնին իմանայ զճանապարհս իւր։ 30Ոչ է մարդոյ իմաստութիւն, ոչ արութիւն եւ ոչ խորհուրդ առ Աստուած։՝՝ 31Երիվար պատրաստի յաւուր պատերազմի, բայց ի Տեառնէ օգնականութիւն։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)