Սողոմոնի Առակների գիրք
13
1Որդի խորագէտ հնազանդ հօր, որդի անհնազանդ՝ ի կորուստ եղիցի։ 2Ի պտղոյ արդարութեան կերիցէ առատ, անձինք անօրինաց սատակեսցին տարաժամ։՝՝ 3Որ խնայէ ի բերան իւր՝ պահէ զանձն, իսկ որ յանդուգն է շրթամբք՝ խռովէ զանձն իւր։ 4Ի կարօտութեան է ամենայն վատ, ձեռք ժրաց ի դարմանս։՝՝ 5Զբան անիրաւ ատեայ արդար. իսկ ամպարիշտն ամաչէ, եւ ոչ գտցէ համարձակութիւն՝՝։ 6Արդարութիւն պահէ զանմեղս ճանապարհաւ, զամպարիշտս անզգամեցուցանեն մեղք։ 7Են՝ որ մեծացուցանեն զանձինս՝ եւ ոչ ինչ ունին, եւ են՝ որ խոնարհեցուցանեն զանձինս՝ եւ լի են մեծութեամբ բազմաւ։ 8Փրկանք անձին մարդոյ՝ մեծութիւն իւր, իսկ տնանկն ոչ հանդարտէ պատուհասի։ 9Լոյս արդարոց՝ յամենայն ժամ՝՝. լոյս ամպարշտաց՝ շիջցի։ Անձինք նենգաւորք՝ մոլորեսցին ի մեղս, այլ արդարք գթասցին եւ ողորմեսցին։ 10Անզգամն թշնամանօք գործէ զչարիս՝՝, իսկ որ իրաւախոհքն են յանձինս՝ իմաստունք են։ 11Մեծութիւն խռկեալ անիրաւութեամբ՝ պակասեսցէ, իսկ որ աստուածպաշտութեամբ ժողովէ՝ բազմասցի։ 12Լաւ է ի սկզբան օգնել սրտիւ, քան որ վաղվաղիցէ խոստանալ՝ եւ կախեալ կայցէ զյուսոյ։ Արդար ողորմի եւ տայ փոխ. ծառ կենաց է ցանկութիւն բարեաց։ 13Որ արհամարհէ զիրօք՝ արհամարհեսցի ի նոցանէ. որ երկնչի ի պատուիրանէն՝ առողջ լիցի։ Որդւոյ նենգաւորի՝ բարի ինչ մի՛ եղիցի. ծառայի իմաստնոյ՝ յաջողեսցին գործք իւր, եւ ուղղեսցին ճանապարհք նորա։ 14Օրէնք իմաստնոյ աղբեւր կենաց, իսկ անմիտն ընդ որոգայթիւ մեռցի։՝՝ 15Իմաստութիւն բարի՝ տայ շնորհս. եւ ճանաչել զօրէնս՝ մտաց բարեաց է.՝՝ ճանապարհ արհամարհողաց ի կորուստ։ 16Ամենայն խորագէտ գործէ իմաստութեամբ, իսկ անմիտն տարածէ յանձն իւր զչարիս։ 17Թագաւոր յանդուգն՝՝ անկցի ի չարիս. եւ հրեշտակ հաւատարիմ փրկէ զնա։ 18Զաղքատութիւն եւ զանարգանս՝ ի բաց բառնայ խրատ՝՝, եւ որ պահէ զյանդիմանութիւնս՝ փառաւորեսցի։ 19Ցանկութիւնք բարեպաշտաց քաղցրացուցանեն զոգիս, գործք ամպարշտաց՝ հեռի են ի գիտութենէ։՝՝ 20Որ գնայ ընդ իմաստունս՝ իմաստուն եղիցի, եւ որ թարթափի ընդ անզգամս՝ յայտնի եղիցի՝՝։ 21Զմեղաւորս հալածեն չարիք, եւ արդարոց հասցեն բարութիւնք։ 22Այր առատ ժառանգեցուցանէ զորդիս որդւոց. գանձի արդարոց՝ մեծութիւն ամպարշտաց։ 23Արդարք վայելեսցեն ի մեծութեան ամս բազումս, եւ անիրաւք կորնչին վաղվաղակի։՝՝ 24Որ խնայէ ի գաւազան՝ ատեայ զորդի իւր, իսկ որ սիրէն՝ խնամով խրատէ։ 25Արդարն յուտել իւրում յագեցուցանէ զանձն իւր, եւ անձինք ամպարշտաց կարօտեալք։