1Եւ խօսեցաւ Կորխ՝ որդի Իսահառայ որդւոյ Կահաթու որդւոյ Ղեւեայ, եւ Դաթան եւ Աբիրոն որդիք Եղիաբայ որդւոյ Ռուբենի, եւ Աւնան որդի Փաղեթայ որդւոյ՝՝ Ռուբենի, 2եւ կացին հակառակ Մովսիսի, եւ երկերիւր եւ յիսուն այր յորդւոցն Իսրայելի գլխաւորք ժողովրդեանն՝ խորհրդականք խորհրդոց եւ արք անուանիք։ 3Կուտեցան ի վերայ Մովսիսի եւ Ահարոնի եւ ասեն. Շատ լիցի ձեզ, զի ամենայն ժողովուրդն եւ ամենեքեան սուրբք են, եւ Տէր ի միջի նոցա. եւ արդ ընդէ՞ր ճոխացեալ էք ի վերայ ժողովրդեանդ Տեառն։ 4Եւ լուեալ Մովսիսի՝ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց. 5եւ խօսեցաւ ընդ Կորխայ եւ ընդ ամենայն ժողովրդեան նորա, եւ ասէ. Յայց ել եւ ծանեաւ Աստուած՝՝ զիւրսն եւ զսուրբն, եւ մերձեցոյց առ ինքն. եւ զորս ոչն ընտրեաց՝ ոչ մերձեցոյց՝՝ առ ինքն։ 6Արդ զայս արարէք. առէք ձեզ զբուրուառս ձեր, Կորխ եւ ամենայն ժողովուրդդ իւր. 7եւ դիք ի նոսա հուր, եւ արկէք ի նոսա խունկ առաջի Տեառն ի վաղիւ. եւ եղիցի այր զոր ընտրեսցէ Տէր՝ նա է սուրբ. շատ լիցի ձեզ, որդիք Ղեւեայ։ 8Եւ ասէ Մովսէս ցԿորխ. Լուարուք ինձ, որդիք Ղեւեայ. 9միթէ փո՞քր ինչ իցէ ձեզ այդ, զի զատոյց զձեզ Աստուած Իսրայելի ի ժողովրդենէ իւրմէ, եւ մերձեցոյց զձեզ առ ինքն՝ պաշտել զպաշտօն խորանին Տեառն, եւ կալ առաջի ժողովրդեանն պաշտել զնա. 10եւ մերձեցոյց զքեզ առ ինքն, եւ զամենայն եղբարս քո զորդիսն Ղեւեայ ընդ քեզ, եւ քահանայանա՞լ եւս խնդրէք։ 11Եւ այդպէս դու եւ ժողովուրդ քո գումարեալ էք զԱստուծոյ. եւ Ահարոն ո՞վ է զի տրտնջէք զնմանէ։ 12Եւ առաքեաց Մովսէս կոչել զԴաթան եւ զԱբիրոն, զորդիսն Եղիաբու. եւ ասեն. Ոչ եկեսցուք. 13միթէ փո՞քր իցէ այն զի հաներ զմեզ յերկրէն որ բղխէր զկաթն եւ զմեղր, սպանանել զմեզ յանապատի աստ. եւ արդ սաստե՞ս եւս մեզ. եւ դո՞ւ ես իշխան։ 14Միթէ յերկի՞րն որ բղխէր զկաթն եւ զմեղր տարար զմեզ, եւ ետուր մեզ անդ ժառանգութիւն անդոց եւ այգեաց. եթէ զաչս մեր բրեսցես, ոչ եկեսցուք առ քեզ՝՝։ 15Եւ ծանրացասումն եղեւ յոյժ Մովսէս, եւ ասէ ցՏէր. Մի՛ հայիր ի զոհսն նոցա. զի զցանկալի ինչ՝՝ ուրուք ի նոցանէ ես ոչ առի, եւ ոչ զոք ի նոցանէ չարչարեցի։ 16Եւ ասէ Մովսէս ցԿորխ. Սրբեա զժողովուրդ քո, եւ՝՝ եղիջիք պատրաստք առաջի Տեառն, դու եւ Ահարոն՝՝ առ վաղիւ. 17եւ առէք իւրաքանչիւր զբուրուառ իւր, եւ դիջիք ի վերայ նոցա խունկս, եւ մատուսջիք առաջի Տեառն իւրաքանչիւր զբուրուառ իւր, զերկերիւր եւ զյիսուն բուրուառսն, եւ դու եւ Ահարոն զիւրաքանչիւր բուրուառ իւր։ 18Եւ եդին ի նոսա հուր, եւ արկին ի նոսա խունկ, եւ կացին առ դրան խորանին վկայութեան, Մովսէս եւ Ահարոն։ 19Եւ կուտեաց ի վերայ նոցա Կորխ զամենայն ժողովուրդն իւր ի դուռն խորանին վկայութեան. եւ երեւեցան փառք Տեառն ամենայն ժողովրդեանն։

20Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի եւ ասէ. 21Մեկնեցարուք ի միջոյ ժողովրդեանդ այդորիկ, եւ սատակեցից զդոսա միանգամայն։ 22Անկան ի վերայ երեսաց իւրեանց եւ ասեն. Աստուած, Աստուած հոգւոց ամենայն մարմնոյ. եթէ մի մարդ մեղաւ, ի վերայ ամենայն ժողովրդե՞անդ գայցէ բարկութիւն Տեառն։

23Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 24Խօսեաց ընդ ժողովրդեանն եւ ասասցես. Զատարուք շուրջ զժողովրդեամբդ Կորխայ եւ Դաթանայ եւ Աբիրոնի։ 25Եւ յարեաւ Մովսէս եւ գնաց առ Դաթան եւ Աբիրոն, եւ գնացին ընդ նմա ամենայն ծերքն Իսրայելի։ 26Եւ խօսեցաւ ընդ ժողովրդեանն եւ ասէ. Մեկնեցարուք ի վրանաց արանց խստասրտացդ այդոցիկ, եւ մի՛ մերձենայցէք յինչ ի դոցա, զի մի՛ կորնչիցիք ընդ ամենայն մեղս դոցա։ 27Եւ մեկնեցան ի ժողովրդենէն Կորխայ՝՝ շուրջ զնոքօք. եւ Դաթան եւ Աբիրոն ելին եւ կային առ դրան վրանաց իւրեանց, եւ կանայք նոցա եւ մանկունք իւրեանց եւ աղխն իւրեանց։ 28Եւ ասէ Մովսէս. Այսու գիտասջիք եթէ Տէր առաքեաց զիս գործել զամենայն զգործս զայսոսիկ, եւ եթէ ոչ յինէն ինչ է. 29եթէ ըստ մահու ամենայն մարդկան մեռանիցին դոքա, կամ ըստ հանդիսի ամենայն մարդկան լինիցի հանդէս դոցա, ապա զիս Տէր ոչ առաքեաց։ 30Այլ թէ նորանշան ինչ ցուցցէ Տէր, եւ բացեալ երկրի զբերան իւր կլանիցէ զդոսա եւ զտունս դոցա՝՝ եւ զամենայն ինչ որ դոցա իցէ, եւ իջանիցեն կենդանւոյն ի դժոխս, գիտասջիք եթէ բարկացուցին արքդ այդոքիկ զՏէր։ 31Եւ իբրեւ դադարեաց ի խօսելոյ զբանս զայսոսիկ, պատառեցաւ երկիրն ի ներքոյ նոցա. 32եւ բացաւ երկիր՝՝ եւ եկուլ զնոսա եւ զտունս նոցա, եւ զմարդիկն որ էին ընդ Կորխայ եւ զանասունս նոցա։ 33Եւ իջին նոքա եւ որ ինչ էր նոցա կենդանւոյն ի դժոխս. եւ ծածկեաց զնոսա երկիրն, եւ կորեան ի միջոյ ժողովրդեանն։ 34Եւ ամենայն Իսրայէլ որ շուրջ զնոքօք էր՝ փախեան ի ձայնէ նոցա. զի համարէին թէ գուցէ կլանիցէ եւ զնոսա երկիրն։ 35Եւ ել հուր ի Տեառնէ եւ եկեր զերկերիւր եւ զյիսուն այրն՝ որ մատուցանէին զխունկսն։

36Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս ( 37) Եւ՝՝ ցԵղիազար ցորդին Ահարոնի ցքահանայ. Բարձէք զբուրուառսդ պղնձիս՝՝ ի միջոյ այրեցելոցդ. եւ զհուրդ օտար ցրուեսցես ի բաց. 38զի սրբեցան բուրուառքդ՝՝ մեղաւորացդ այդոցիկ յոգիս իւրեանց, եւ արասցես զայդ՝՝ դրուագս կռածոյս նուարտանս սեղանոյն. զի մատուցան առաջի Տեառն եւ սրբեցան. եւ եղիցին ի նշանակ որդւոցն Իսրայելի։ 39Եւ ա՛ռ Եղիազար որդի Ահարոնի քահանայի՝՝ զբուրուառսն պղնձիս զորս մատուցին այրեցեալքն, եւ արար դրուագս սեղանոյն 40ի յիշատակ որդւոցն Իսրայելի, զի մի՛ մերձենայցէ այլազգի ոք որ չիցէ ի զաւակէ Ահարոնի՝ դնել խունկս առաջի Տեառն, զի մի՛ լինիցի իբրեւ զԿորխ եւ զխուժան նորա. որպէս խօսեցաւ Տէր ի ձեռն Մովսիսի։

41Եւ տրտնջեցին որդիքն Իսրայելի ի վաղիւ անդր զՄովսիսէ եւ զԱհարոնէ, եւ ասեն. Դուք կոտորեցէք զժողովուրդն Տեառն։ 42Եւ եղեւ ի կուտել ժողովրդեանն ի վերայ Մովսիսի եւ Ահարոնի, դիմեցին ի խորանն վկայութեան, եւ ծածկեաց զնա ամպն, եւ երեւեցան փառքն Տեառն։ 43Եւ կացին Մովսէս եւ Ահարոն յանդիման խորանին վկայութեան։ 44Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի՝՝ եւ ասէ. 45Մեկնեցարուք ի միջոյ ժողովրդեանդ այդորիկ եւ սատակեցից զդոսա միանգամայն. եւ անկան ի վերայ երեսաց իւրեանց։ 46Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն. Առ դու զբուրուառն, եւ դիցես ի նմա հուր ի սեղանոյ անտի, եւ արկ ի նա խունկ, եւ տար վաղվաղակի ի բանակն եւ քաւեսցես վասն նոցա. քանզի ել բարկութիւն ի Տեառնէ եւ սկսաւ սատակել զժողովուրդն։ 47Եւ ա՛ռ Ահարոն, որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Մովսէս, եւ ընթացաւ ի ժողովուրդ անդր, եւ ահա սկսեալ էր սատակումն ի ժողովրդեանն, եւ արկ զխունկն, եւ քաւեաց վասն ժողովրդեանն. 48եւ եկաց ի մէջ մեռելոց եւ կենդանեաց. եւ դադարեաց սատակումնն։ 49Եւ եղեն մեռեալք ի սատակմանն չորեքտասան հազար եւ եւթն հարեւր, թող զմեռեալսն վասն Կորխայ։ 50Եւ դարձաւ Ահարոն առ Մովսէս ի դուռն խորանին վկայութեան, եւ դադարեաց սատակումնն։