Ղևտացիների գիրք

7

1Եւ այս օրէն իցէ խոյին որ վասն յանցանացն իցէ. զի սրբութիւն սրբութեանց է. 2ի տեղւոջ ուր սպանանիցեն զողջակէզն՝ սպանցեն եւ զխոյն յանցանաց առաջի Տեառն՝՝, եւ հեղցէ առ յատակաւ՝՝ սեղանոյն շուրջանակի. 3եւ զամենայն զճարպ նորա եւ զմկանն, եւ զամենայն զճարպ թաղանթ քաղրթին եւ զամենայն ճարպ փորոտւոյն՝՝. 4եւ զերիկամունսն զերկոսին եւ զճարպն որ ի վերայ նոցա առ մսանամբքն. եւ զլերդաբոյթն երիկամամբքն հանդերձ կորզեսցէ. 5 հանցէ զայն քահանայն ի սեղանն՝՝ Տեառն. զի վասն յանցանաց է։ 6Ամենայն արու քահանայիցն կերիցէ զայն. ի սուրբ տեղւոջ կերիցեն զայն, քանզի սրբութիւն սրբութեանց է։ 7Որպէս զվասն մեղացն՝ նոյնպէս եւ զվասն յանցանացն. օրէն՝ մի եւ նոյն կացցէ նոցա. եւ քահանայն որ քաւիցէ նովաւ՝ նմա լիցի։ 8Եւ քահանայն՝ որ մատուցանիցէ զողջակէզ ինչ մարդոյ, մորթ ողջակիզին զոր մատուցանէ՝ նմա եղիցի։ 9Եւ որ գործիցի ի թոնրի, եւ ամենայն որ գործիցի ի կասկարայս կամ ի տապակի, քահանային որ մատուցանիցէ զայն՝ եղիցի։ 10Եւ ամենայն զոհ զանգեալ իւղով եւ որ չիցէ զանգեալ, ամենեցուն որդւոցն Ահարոնի իւրաքանչիւր ումեք եղիցի հասարակաց։

11Այս օրէն է փրկութեան զոր մատուցանիցեն Տեառն. 12իսկ եթէ վասն գոհութեան մատուցանիցէ զայն, մատուսցէ վասն զոհի գոհութեանն պանս բաղարջս ի նաշհոյ զանգեալ իւղով, եւ քաքարս բաղարջս օծեալ իւղով, եւ նաշիհ զանգեալ իւղով, շօթիւք։ 13 հացիւ մատուսցէ զպատարագն իւր ի վերայ զոհին փրկութեան։ 14Եւ մատուսցէ մի ինչ յամենայն պատարագաց իւրոց նուէր Տեառն. եւ այն, քահանային որ հեղուցու փրկութեան՝ լինիցի։ 15Եւ միս զոհին փրկութեան՝ նորին լինիցի,՝՝ յորում աւուր պատարագիցի՝ կերիցի, եւ մի՛ թողուցուն ի նմանէ յայգ։ 16Եւ կամաւ ոք ուխտս մատուցանիցէ զպատարագն իւր՝՝, յաւուր յորում մատուցանիցէ զզոհն՝ կերիցի, եւ ի անդր. 17եւ մնացեալն ի մսոյ զոհին մինչեւ յօրն երրորդ՝ հրով այրեսցի։ 18Ապա թէ ուտելով ուտիցի ի մսոյ փրկութեան իւրոյ յաւուրն երրորդի, մի՛ լինիցի , մատուցանելեացն, եւ՝՝ մի՛ համարեսցի նմա այն. քանզի ապախտ եւ՝՝ պղծութիւն է, եւ անձն որ կերիցէ ի նմանէ՝ մեղս առցէ։ 19Եւ միս որ մերձեսցի յամենայն պղծութիւն՝ մի՛ կերիցի, այլ հրով այրեսցի. ամենայն սուրբ կերիցէ զմիսն։ 20Եւ անձն որ կերիցէ ի փրկութեանն որ իցէ Տեառն, եւ պղծութիւն նորա ի նմա իցէ, կորիցէ անձն այն ի ժողովրդենէ իւրմէ։ 21Եւ անձն որ մերձեսցի յամենայն իրս պղծութեան, ի պղծութիւնս մարդոյ կամ յանասնոց պղծոց, կամ յամենայն գարշելիս պիղծս, եւ կերիցէ ի մսոյ փրկութեան որ իցէ Տեառն, կորիցէ անձն այն ի ժողովրդենէ իւրմէ։

22Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 23Խօսեաց ընդ որդիսդ Իսրայելի եւ ասասցես. Զամենայն զճարպ զարջառոյ եւ զոչխարի եւ զայծեաց մի՛ ուտիցէք։ 24Եւ ճարպ մեռելոտւոց եւ գազանաբեկաց լինիցի յամենայն գործ, բայց ի կերակուր մի՛ ուտիցի։ 25Եւ ամենայն որ ուտիցէ ի ճարպոյ անասնոց զոր մատուցանիցէք պտուղ Տեառն՝ կորիցէ անձն այն ի ժողովրդենէ իւրմէ։ 26Զամենայն արիւն մի ուտիցէք յամենայն բնակութիւնս ձեր, ի թռչնոց եւ յամենայն անասնոց։ 27Ամենայն անձն որ կերիցէ արիւն՝ կորիցէ ի ժողովրդենէ իւրմէ։

28Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 29Խօսեաց ընդ որդիսդ Իսրայելի եւ ասասցես. Որ մատուցանիցէ փրկութեան Տեառն, ածցէ զպատարագն իւր Տեառն ի փրկութեան իւրոյ։ 30Ձեռք նորա պտուղ . զճարպ երբծոյն եւ զլերդաբոյթն մատուսցէ դնել առաջի Տեառն։ 31Եւ հանցէ զայն քահանայն ի սեղանն՝՝. եւ եղիցի երբուծն Ահարոնի եւ որդւոց նորա։ 32Եւ զերին զաջոյ հաս քահանային ի փրկութեան ձերոյ։ 33Որ մատուցանիցէ փրկութեան եւ զճարպն առ ի յորդւոցն Ահարոնի, նորա լիցի երին աջոյ ի մասն։ 34Զի վերադրաց եւ նուիրացն առի ես յորդւոցն Իսրայելի ի փրկութեան ձերոյ, եւ ետու զայն՝՝ Ահարոնի քահանայի եւ որդւոց նորա, օրէն յաւիտենական յորդւոցն Իսրայելի։ 35Այս օծումն է Ահարոնի եւ որդւոց նորա պտղոց անտի Տեառն, յաւուր մատուցանէր զնոսա՝՝, 36որպէս պատուիրեաց Տէր տալ նոցա յաւուր յորում օծ զնոսա յորդւոցն Իսրայելի. օրէն յաւիտենական յազգս նոցա։

37Այս օրէն է ողջակիզացն եւ զոհից, եւ վասն մեղացն, եւ վասն յանցանաց, եւ կատարմանն եւ զոհին փրկութեան՝՝, 38որպէս պատուիրեաց Տէր Մովսիսի ի լերինն Սինայ, յաւուր յորում պատուիրեաց Տէր որդւոցն Իսրայելի, մատուցանել զպատարագս իւրեանց առաջի Տեառն յանապատին Սինայ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)