1Եւ իբրեւ վախճանեաց ամենայն ժողովուրդն անցանել ընդ Յորդանան, խօսեցաւ Տէր ընդ Յեսուայ եւ ասէ. 2Առեալ քեզ ի ժողովրդենէ այտի արս երկոտասան, այր մի յիւրաքանչիւր ցեղէ, 3հրաման տուր նոցա եւ ասասցես. Առէք դուք ձեզ այտի ի միջոյ Յորդանանու յոտնատեղեաց քահանայիցդ պատրաստական քարինս երկոտասան, եւ տարջիք ընդ ձեզ. եւ դիջիք ի մէջ բանակին ձերոյ ուր բանակիցիք զայս գիշեր։ 4Եւ կոչեաց Յեսու արս երկոտասան ի փառաւորաց որդւոցն՝՝ Իսրայելի, մի յիւրաքանչիւր ցեղէ. 5եւ ասէ ցնոսա Յեսու. Մատերուք առաջի իմ յանդիման Տեառն՝՝ ի մէջ Յորդանանու, եւ առեալ բարձցեն անտի իւրաքանչիւր ոք քար մի ի վերայ ուսոց իւրոց ըստ թուոյ ցեղիցն Իսրայելի. 6զի լինիցին նոքա ձեզ կալ ի նշանակ հանապազորդ. զի յորժամ հարցանիցէ ցքեզ առ վաղիւ որդին քո եւ ասիցէ. Զի՞նչ են քարինքս այսոքիկ ձեզ, 7պատմեսցես դու որդւոյն քում եւ ասիցես, թէ՝ Զի պակասեաց գետն Յորդանան յերեսաց տապանակի ուխտին Տեառն ամենայն երկրի՝՝ մինչ անցանէր ընդ Յորդանան, նուազեաց ջուրն Յորդանանու. եւ եղիցին ձեզ քարինքս այսոքիկ ի յիշատակ ի մէջ որդւոցն Իսրայելի մինչեւ ցյաւիտեան։ 8Եւ արարին որդիքն Իսրայելի որպէս պատուիրեաց Տէր Յեսուայ՝՝. եւ առեալ երկոտասան քարինս ի միջոյ Յորդանանու, որպէս հրաման ետ Տէր Յեսուայ, ի վախճանի անցանելոյ՝՝ որդւոցն Իսրայելի, եւ տարան զնոսա ընդ իւրեանս ի բանակն եւ եդին զնոսա անդ։ 9Եւ կանգնեաց Յեսու այլ եւս երկոտասան քարինս անդէն ի Յորդանան, ի տեղւոջ ուր կացին ոտք քահանայիցն որ կրէին զտապանակ ուխտին Տեառն. եւ են անդ մինչեւ ցայսօր ժամանակի։ 10Եւ կացին անդ քահանայքն որ բարձեալ ունէին զտապանակ ուխտին Տեառն ի մէջ Յորդանանու՝ մինչեւ վախճանեաց Յեսու զամենայն զոր պատուիրեաց Տէր Յեսուայ պատմել ժողովրդեանն ըստ ամենայնի զոր պատուիրեաց Մովսէս Յեսուայ. եւ փութացաւ ժողովուրդն եւ անց։ 11Եւ եղեւ իբրեւ վախճանեաց ամենայն ժողովուրդն անցանել, անց եւ տապանակ ուխտին Տեառն, եւ երկոտասան քարինքն առաջի նոցա՝՝։

12Անցին եւ որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի կազմեալք առաջի որդւոցն Իսրայելի, որպէս պատուիրեաց նոցա Մովսէս. 13չորք բեւրք վառեալք ի կռիւ, անցին առաջի Տեառն ի պատերազմ ընդ Երիքով քաղաքի՝՝։

14Յաւուր յայնմիկ աճեցոյց Տէր զՅեսու առաջի ամենայն ազգին Իսրայելի, եւ երկնչէին ի նմանէ որպէս երկնչէին ի Մովսիսէ որչափ ժամանակս եւ եկաց։ 15Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Յեսուայ եւ ասէ. 16Հրաման տուր քահանայիցդ որ բարձեալ ունին զտապանակ ուխտին վկայութեան՝ ելանել ի Յորդանանէ։ 17Եւ հրաման ետ Յեսու քահանայիցն եւ ասէ. Ելէք ի Յորդանանէ։ 18Եւ եղեւ իբրեւ ելին քահանայքն որ բարձեալ ունէին զտապանակ ուխտին Տեառն ի միջոյ Յորդանանու, եւ եդին զոտսն քահանայքն ի ցամաքի, դիմեաց ջուրն Յորդանանու ի տեղի իւր, եւ գնայր որպէս յերէկն եւ յեռանդ ընդ ամենայն յատակս նորա։

19Եւ ել ժողովուրդն ի Յորդանանէ ի տասներորդում աւուր ամսոյն առաջնոյ. եւ բանակեցան որդիքն Իսրայելի՝՝ ի Գաղգաղա, յարեւելից կողմանէ Երիքովի։ 20Եւ զերկոտասան քարինսն զոր առին ի Յորդանանէ՝ կանգնեաց Յեսու ի Գաղգաղա. 21եւ ասէ ցորդիսն Իսրայելի. Յորժամ հարցանիցեն որդիքն ձեր առ վաղիւ եւ ասասցեն՝ Զի՞նչ են քարինքս այսոքիկ, 22պատմեսջիք որդւոց ձերոց թէ՝ Ցամաքաւ անց Իսրայէլ ընդ Յորդանան, 23ի ցամաքեցուցանել Տեառն Աստուծոյ մերոյ զջուրսն Յորդանանու յերեսաց նոցա մինչեւ անցին՝՝, որպէս արար Տէր Աստուած մեր ընդ ծովն Կարմիր, զոր ցամաքեցոյց Տէր Աստուած մեր՝՝ առաջի մեր մինչեւ անցաք. 24զի ծանիցեն ամենայն ազգք երկրի թէ զօրութիւն Տեառն զօրաւոր է, եւ զի դուք պաշտիցէք զՏէր Աստուած ձեր զամենայն ժամանակս։