1Եւ կանխեաց Յեսու ընդ առաւօտն. եւ չուեցին ի Սատիմայ եւ եկին մինչեւ ցՅորդանան, ինքն եւ ամենայն որդիքն Իսրայելի. եւ բանակեցան անդ յառաջ քան զանցանելն։ 2Եւ եղեւ յետ երից աւուրց անցին դպիրքն ընդ բանակն. 3եւ պատուիրեցին ժողովրդեանն եւ ասեն. Յորժամ տեսանիցէք զտապանակ ուխտին Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, եւ զքահանայսն մեր եւ՝՝ զՂեւտացիսն որ բարձեալ ունիցին զնա, եւ դուք խաղասջիք ի տեղեաց ձերոց եւ գնասջիք զհետ նորա. 4բայց հեռագոյն լինիցի ընդ ձեզ եւ ընդ նոսա՝ որչափ կանգունք երկուց հազարաց. զտեղի առնուցուք՝՝ եւ ոչ մերձենայցէք ի նա, զի գիտիցէք զճանապարհն ընդ որ երթայցէք. զի ոչ էք երթալոց զճանապարհ երեկին եւ եռանդի՝՝։ 5Եւ ասէ Յեսու ցժողովուրդն. Սրբեցարուք առ վաղիւ, զի վաղիւ արասցէ ի ձեզ Տէր սքանչելիս։ 6Եւ խօսեցաւ Յեսու ընդ քահանայսն եւ ասէ. Առէք զտապանակ ուխտին Տեառն, եւ գնացէք յառաջագոյն առաջի ժողովրդեանն. եւ բարձին քահանայքն զտապանակ ուխտին Տեառն եւ երթային առաջի ժողովրդեանն։

7Եւ ասէ Տէր ցՅեսու. Յաւուր յայսմիկ սկիզբն արարից բարձրացուցանել զքեզ առաջի ամենայն որդւոցն Իսրայելի, զի ծանիցեն թէ որպէս էի ընդ Մովսիսի, նոյնպէս եղէց եւ ընդ քեզ։ 8Եւ արդ պատուիրեա քահանայիցն որ բառնան զտապանակ ուխտին եւ ասասցես. Յորժամ մտանիցէք յեզր ջրոյն Յորդանանու, կացջիք ի ներքս ի Յորդանան։

9Եւ ասէ Յեսու ցորդիսն Իսրայելի. Մատերուք այսր եւ լուարուք զպատգամս Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։ 10Եւ ասէ Յեսու. Այնու գիտասջիք եթէ Տէր կենդանի է ի ձեզ. եւ սատակելով սատակեսցէ յերեսաց ձերոց զՔանանացին եւ զՔետացին եւ զԽեւացին եւ զՓերեզացին եւ զԳերգեսացին եւ զԱմովրհացին եւ զՅեբուսացին. 11ահաւասիկ տապանակ ուխտին Տեառն ամենայն երկրի անցանէ առաջի ձեր ընդ Յորդանան։ 12Եւ արդ յառաջ կալարուք ի ձէնջ արս երկոտասան յորդւոցդ Իսրայելի, այր մի յիւրաքանչիւր ցեղէ. 13եւ եղիցի իբրեւ մխեսցին ոտք քահանայիցն կրելեաց զտապանակ ուխտին Տեառն ամենայն երկրի ի ջուրն Յորդանանու, պակասեսցէ ջուրն որ իջանէ ի վերուստ, կացցէ իբրեւ զկարկառակոյտ մի։

14Եւ եղեւ իբրեւ չուեաց ժողովուրդն ի խորանաց իւրեանց անցանել ընդ Յորդանան, եւ քահանայքն բարձին զտապանակ ուխտին Տեառն առաջի ամենայն ժողովրդեանն։ 15Եւ իբրեւ մտանէին քահանայքն որ կրէին զտապանակ ուխտին ի Յորդանան, եւ ոտք քահանայիցն կրելեաց տապանակին մխեցան յեզր ջրոյն Յորդանանու, եւ Յորդանան լցեալ գայր դարիւ եւ դարիւ որպէս յաւուրս հնձոց ցորենոյ՝՝, 16եւ կացին ջուրքն որ իջանէին ի վերուստ՝ միաձոյլք, անջրպետեալք, հեռացեալք յոյժ յոյժ. յԱդամիտէս քաղաքէ որ է մասն Կարիաթարիմայ՝՝. եւ որ իջանէինն՝ իջին ի ծովն Արաբացւոց, ի ծովն Աղի, մինչեւ ի սպառ նուազելոյ. եւ ժողովուրդն կայր յանդիման Երիքովի։ 17Եւ կացին քահանայքն որ կրէին զտապանակ ուխտին Տեառն ի վերայ ցամաքի ի մէջ Յորդանանու պատրաստութեամբ. եւ ամենայն որդիքն Իսրայելի անցին ընդ ցամաք, մինչեւ վախճանեաց ամենայն ժողովուրդն անցանել ընդ Յորդանան։