1Յայնժամ կոչեաց Յեսու զորդիսն Ռուբենի եւ զորդիսն Գադայ եւ զկէս ցեղին Մանասէի, 2եւ ասէ ցնոսա. Դուք ձեզէն լուարուք զամենայն ինչ զոր պատուիրեաց ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն, եւ ունկնդիր եղէք բարբառոյ իմոյ ըստ ամենայնի զոր պատուիրեցի ձեզ։ 3Եւ ոչ թողէք զեղբարս ձեր զայնչափ աւուրս, եւս աւելի՝՝ մինչեւ ցայսօր ժամանակի եւ պահեցէք զպատուիրանս Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։ 4Եւ արդ հանգոյց Տէր Աստուած մեր զեղբարս ձեր, որպէս եւ ասաց նոցա. բայց արդ դարձեալ երթայք ի տունս ձեր յերկիր կալուածոց ձերոց, զոր ետ ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն յայնկոյս Յորդանանու։ 5Այլ զգոյշ լինիջիք յոյժ առնելոյ զպատուիրանսն եւ զօրէնսն զոր պատուիրեաց ձեզ Մովսէս ծառայ Տեառն, սիրել զՏէր Աստուած ձեր եւ գնալ յամենայն ճանապարհս նորա, պահել զպատուիրանս նորա, եւ յարել ի նա եւ պաշտել զնա յամենայն սրտէ ձերմէ եւ յամենայն անձնէ ձերմէ։ 6Եւ օրհնեաց զնոսա Յեսու եւ արձակեաց զնոսա, եւ գնացին ի տունս իւրեանց։ 7Եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի ետ Մովսէս ի Բասանաստան, եւ կիսոյն ետ Յեսու ընդ եղբարս նոցա առ ծովեզերբն՝՝։ Եւ յորժամ արձակեաց զնոսա Յեսու ի տունս իւրեանց, եւ օրհնեաց զնոսա. 8եւ խօսեցաւ ընդ նոսա՝ եւ ասէ. Ընչիւք բազմօք երթիցեն ի տունս իւրեանց՝՝, եւ անասուն բազում յոյժ, եւ արծաթ եւ ոսկի, եւ պղինձ եւ երկաթ, եւ հանդերձ բազում յոյժ բաժանեցան աւար ի թշնամեաց ընդ եղբարս իւրեանց՝՝։

9Եւ դարձան եւ գնացին որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի յորդւոցն Իսրայելի, ի Սելովայ, յերկրէն Քանանացւոց, երթալ յերկիրն Գաղաադու՝ յերկիր կալուածոց իւրեանց զոր ժառանգեցին հրամանաւ Տեառն ի ձեռն Մովսիսի։

10Եւ եկին ի Գալիլովթ Յորդանանու, որ է յերկրին Քանանու, եւ շինեցին որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի սեղան առ եզերբ Յորդանանու, սեղան մեծ տեսանելով։ 11Եւ լուան որդիքն Իսրայելի եւ ասեն եթէ՝ Ահա շինեցին որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի սեղան ի սահմանս երկրին Քանանացւոց ի Գալիլովթ Յորդանանու, յայնկոյս որդւոցն Իսրայելի. 12եւ լուան որդիքն Իսրայելի, եւ ժողովեցան որդիքն Իսրայելի ի Սելով, ելանել տալ ընդ նոսա պատերազմ։ 13Եւ առաքեցին որդիքն Իսրայելի առ որդիսն Ռուբենի եւ առ որդիսն Գադայ եւ առ կէս ցեղին Մանասէի ի Գաղաադ, զՓենէէս զորդի Եղիազարու որդւոյ Ահարոնի՝՝ քահանայի 14եւ տասն այր յիշխանացն ընդ նմա, մի մի իշխան ի նահապետացն՝ յամենայն ցեղիցն Իսրայելի. իշխանք տանց նահապետաց էին հազարապետք Իսրայելի. 15եւ եկին առ որդիսն Ռուբենի եւ առ որդիսն Գադայ եւ առ կէս ցեղին Մանասէի ի Գաղաադ. խօսեցան ընդ նոսա եւ ասեն. 16Այսպէս ասէ ամենայն ժողովուրդն Տեառն. Զի՞նչ են յանցանքդ այդոքիկ զոր յանցեայք առաջի Տեառն Աստուծոյ Իսրայելի, դառնալ յետս ի Տեառնէ, շինել ձեզ սեղան, եւ լինել ձեզ ապստամբ ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ՝՝։ 17Միթէ փո՞քր իցեն մեզ մեղքն Փեգովրայ զի ոչ եմք սրբեալ ի նմանէ մինչեւ ցայսօր, եւ եղեն հարուածք ի վերայ ժողովրդեանն Տեառն. 18եւ դուք դարձայք այսօր ի Տեառնէ. եւ եղիցի թէ ապստամբիցէք այսօր ի Տեառնէ, եւ լինիցի վաղիւ բարկութիւն ի վերայ ամենայն Իսրայելի։ 19Եւ արդ եթէ փոքր իցէ ձեզ երկիր կալուածոց ձերոց, անցէք յերկիր կալուածոց Տեառն, ուր հարեալ է խորանն Տեառն, եւ ժառանգեցէք ի միջի մերում. եւ մի՛ լինիք ապստամբք ի Տեառնէ, եւ մի՛ ի մէնջ ապստամբէք, վասն շինելոյ ձերոյ սեղան արտաքոյ քան զսեղան Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 20Ո՞չ ապաքէն Աքար Զարայեան յանցեաւ յանցանս ի նզովից անտի, եւ ի վերայ ամենայն ժողովրդեանն Իսրայելի եղեւ բարկութիւն. եւ նա միայն էր,՝՝ միթէ ի՞նքն միայն մեռաւ յիւրում ի մեղսն։

21Պատասխանի ետուն որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին Մանասէի, խօսեցան ընդ հազարապետսն եւ ասեն. 22Աստուած՝ Աստուած է Տէր, եւ Աստուած՝ Աստուած ինքնին գիտէ, եւ Իսրայէլ ինքնին գիտասցէ, եթէ վասն ապստամբութեան ինչ յանցեաք առաջի Տեառն, մի՛ ապրեցուսցէ զմեզ յաւուրս յայսմիկ. 23եւ եթէ շինեցաք մեզ սեղան ապստամբելոյ ի Տեառնէ մերմէ, հանել ի վերայ նորա զոհ ողջակիզաց՝՝, կամ եթէ առնել ի վերայ նորա զոհ փրկութեան, Տէր ինքնին խնդրեսցէ։ 24Այլ վասն երկիւղի արարաք զայս. ասեմք. Գուցէ խօսեսցին որդիքն ձեր ընդ որդիսն մեր եւ ասիցեն, թէ՝ Զի՞ կայ ձեր եւ Տեառն Աստուծոյ Իսրայելի։ 25Եւ սահման եդ Տէր ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ, որդիք Ռուբենի եւ որդիք Գադայ, զՅորդանան, եւ չիք ձեր բաժին ի Տեառնէ. եւ օտարացուցանիցեն որդիք ձեր զորդիսն մեր զի մի՛ պաշտիցեն զՏէր՝՝։ 26Եւ ասացաք առնել այսպէս. շինել զսեղանս զայս, ոչ վասն ողջակիզաց եւ ոչ վասն զոհից, 27այլ զի իցէ սա ի վկայութիւն ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ եւ ընդ որդիս մեր յետ մեր, պաշտել զպաշտօն Տեառն առաջի նորա ընծայիւք մերովք եւ պատարագօք մերովք եւ զոհիւք փրկութեանց մերոց՝՝, եւ ոչ ասասցեն որդիք ձեր ցորդիս մեր վաղիւ, թէ՝ Ոչ գոյ ձեր բաժին ի Տեառնէ։ 28Եւ ասացաք թէ լինիցի երբեք եւ խօսեսցին ընդ մեզ կամ ընդ ազգս մեր վաղիւ. եւ ասիցեն թէ՝ Տեսէք զնմանութիւն սեղանոյ Տեառն զոր արարին հարքն մեր, ոչ վասն ողջակիզաց եւ ոչ վասն զոհից, այլ վկայութիւն ընդ մեզ եւ ընդ ձեզ եւ ի մէջ որդւոց մերոց՝՝։ 29Այլ քաւ լիցի մեզ ապստամբել ի Տեառնէ այսօր, առ ի շինելոյ մեզ սեղան զոհից կամ ողջակիզաց կամ զոհից փրկութեան՝՝ արտաքոյ քան զսեղան Տեառն Աստուծոյ մերոյ որ է առաջի խորանի նորա։

30Եւ իբրեւ լուան Փենէէս քահանայ եւ ամենայն իշխանք ժողովրդեանն եւ հազարապետքն Իսրայելի որ էին ընդ նմա զբանսն, զոր խօսեցան որդիքն Ռուբենի եւ որդիքն Գադայ եւ կէս ցեղին՝՝ Մանասէի, հաճոյ թուեցաւ նոցա։ 31Եւ ասէ Փենէէս որդի Եղիազարու քահանայ Տեառն ցորդիսն Ռուբենի եւ ցորդիսն Գադայ եւ ցկէս ցեղին՝՝ Մանասէի. Այսօր գիտացաք թէ ընդ մեզ է Տէր, զի ոչ յանցեայք առաջի Տեառն զյանցումնդ զայդ, զի ապրեցուցէք զորդիսն Իսրայելի ի ձեռաց Տեառն։

32Եւ դարձան Փենէէս քահանայ որդի Եղիազարու եւ իշխանք տոհմիցն յորդւոցն Ռուբենի եւ յորդւոցն Գադայ եւ ի կիսոյ ցեղէն Մանասէի՝՝, յերկրէն Գաղաադու՝ յերկիրն Քանանու առ որդիսն Իսրայելի, եւ ետուն նոցա զպատգամսն։ 33Եւ հաճոյ թուեցաւ բանն որդւոցն Իսրայելի, եւ օրհնեցին զԱստուած որդւոցն Իսրայելի. եւ խօսեցան ընդ որդիսն Իսրայելի եւ ասեն մի՛ եւս ելանել ընդ նոսա ի պատերազմ՝ սատակել զերկիր որդւոցն Ռուբենի եւ որդւոցն Գադայ եւ կիսոյ ցեղին Մանասէի. եւ բնակեցան ի նմա։ 34Եւ անուանեաց Յեսու զսեղանն Ռուբենի եւ զԳադայ եւ զկէս ցեղին Մանասէի եւ ասէ. Զի վկայութիւն է ի մէջ նոցա, թէ Տէր՝ Աստուած է նոցա՝՝։