1Եւ եղեւ բան Տեառն առ Յովնան երկրորդ անգամ եւ ասէ. 2Արի գնա ի Նինուէ քաղաք մեծ, եւ քարոզեսջիր ի նա ըստ առաջին քարոզութեանն զոր խօսեցայ՝՝ առ քեզ։ 3Յարեաւ Յովնան եւ գնաց ի Նինուէ, որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Տէր. եւ Նինուէ էր քաղաք մեծ Աստուծոյ, իբրեւ գնաց երից աւուրց ճանապարհի։ 4Եւ սկսաւ Յովնան մտանել ի քաղաքն իբրեւ աւուր միոջ գնաց ճանապարհի, քարոզեաց եւ ասէ. Այլ եւս երեք աւուրք, եւ Նինուէ կործանեսցի։

5Եւ հաւատացին արք Նինուէացիք յԱստուած, եւ քարոզեցին պահս եւ քուրձ զգեցան ի մեծամեծաց մինչեւ ցփոքունս իւրեանց։ 6Եհաս բանն առ թագաւորն Նինուէացւոց. յարեաւ յաթոռոյ իւրմէ եւ մերկացաւ զպատմուճան իւր, զգեցաւ քուրձ եւ նստաւ ի վերայ մոխրոյ։ 7Եւ քարոզեցաւ եւ պատմեցաւ ի Նինուէ՝ ի թագաւորէն եւ ի մեծամեծաց իւրոց, թէ՝ Մարդ եւ անասուն, խաշն եւ արջառ, մի՛ ինչ ճաշակեսցեն եւ մի՛ ճարակեսցին եւ մի՛ ջուր արբցեն։ 8Եւ զգեցան քուրձ մարդ եւ անասուն, եւ աղաղակեցին առ Աստուած սրտի մտօք, եւ դարձան՝՝ յիւրաքանչիւր ճանապարհաց իւրեանց չարաց եւ յանօրէնութենէ որ ի ձեռս իւրեանց. 9եւ ասեն. Ո՛ գիտէ, ապաշաւեսցէ Աստուած եւ դարձցի ի բարկութենէ սրտմտութեան իւրոյ, եւ մի՛ կորիցուք։ 10Եւ ետես Աստուած զգործս նոցա՝ զի դարձան իւրաքանչիւր ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց, եւ զղջացաւ Աստուած ի վերայ չարեացն զոր խօսեցաւ առնել նոցա, եւ ոչ արար։