1Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ. 2Ճշմարտիւ գիտեմ թէ այդ այդպէս իցէ. քանզի զիա՞րդ լինիցի մարդ արդար առաջի Աստուծոյ։ 3Զի եթէ կամիցի դատել ընդ նմա, ոչ լուիցէ նմա. զի եւ մի բան հազար բանի՝՝ պատասխանի ոչ տացէ։ 4Զի իմաստուն է մտօք՝ զօրաւոր եւ մեծ՝ ո՞ խստացաւ ընդդէմ նորա, եւ հանդարտեաց։ 5Որ հնացուցանէ զլերինս եւ ոչ գիտեն, որ տապալէ զնոսա բարկութեամբ։ 6Որ շարժէ զառ ի ներքոյս երկնից ի հիմանց՝՝, եւ սիւնք նորա դողան։ 7Որ ասէ արեգական եւ ոչ ծագէ, եւ ընդդէմ աստեղաց կնքէ։ 8Որ ձգեաց զերկինս միայն, եւ շրջի ի վերայ ծովու իբրեւ յատակի։ 9Որ արար զԲազմաստեղսն եւ զԳիշերավարն եւ զՍայլն եւ զշտեմարանս հարաւոյ։ 10Որ առնէ զմեծամեծս եւ զանքնինս եւ զփառաւորս՝՝ եւ զհրաշակերտս՝ որոց ոչ գոյ թիւ։ 11Եթէ վերասցի քան զիս՝ ոչ տեսից, եւ եթէ անցցէ առ ինեւ՝ եւ ոչ այնպէս գիտացից։ 12Եւ եթէ սատակեսցէ՝ ո՞ դարձուսցէ, կամ ո՞վ ասիցէ ցնա թէ՝ Զի՞նչ արարեր։ 13Զի նա դարձաւ ի բարկութենէ, եւ ի նմանէ սարսեցին կէտք որ ի ներքոյ երկնից։ 14Իցէ՜ թէ լուիցէ ինձ, եւ իրաւացուցանիցէ զբանս իմ։ 15Եթէ իցեմ արդար՝ ոչ լուիցէ ինձ. եւ զդատաստան նորա աղաչեցից։՝՝ 16Եւ եթէ կարդացից եւ անսասցէ՝ չհաւատամ թէ լուաւ իսկ ինձ։ 17Եւ որ միգով սատակեսցէ զիս. բազում են հարուածք զոր արար ինձ տարապարտուց։ 18Ոչ տայ ինձ հանգչել. զի լցոյց զիս դառնութեամբ. 19քանզի հզօր է՝ բռնանայ, իսկ արդ ո՞ իցէ, որ դատաստանի նորա կայցէ հակառակ՝՝։ 20Իսկ եթէ իցեմ եւս արդար, սակայն բերան իմ ամպարշտեսցէ. եւ եթէ իցեմ անարատ, կամակոր գտանիցիմ։ 21Զի եթէ ամպարշտեցի յանձն իմ՝ ոչ գիտեմ, բայց զի բառնան յինէն կեանք իմ։ 22Վասն որոյ ասացի, թէ զմեծն եւ զհզօրն կորուսանէ բարկութիւն։ 23Զի չարք յանհնարին մահու կորիցեն. այլ արդարք ծաղր լինին, զի մատնին ի ձեռս ամպարշտի։ 24Զերեսս՝՝ դատաւորաց նորա ծածկեսցէ. եւ եթէ ոչ նա է՝ ո՞վ իցէ։ 25Այլ իմ կեանք թեթեւագոյն են քան զսուրհանդակ, փախեան եւ ոչ երեւեցան։ 26Եւ կամ թէ իցեն նաւաց հետք ճանապարհի, եւ կամ արծուոյ թռուցելոյ որ խնդրիցէ զկերակուր։

27Եթէ ասիցեմ եթէ խօսեցայց՝ մոռանամ, զերեսս ի վայր արկեալ՝ հեծեծեցից։ 28Շարժեալ եմ ամենայն անդամօք իմովք, զի գիտեմ զի անարատ զիս ոչ թողուցուս։ 29Որովհետեւ ամպարշտէի, ընդէ՞ր ոչ մեռայ։՝՝ 30Եթէ լուացայց ձեռամբ, եւ սրբեցայց ձեռօք սրբեցելովք, 31սաստկացեալ աղտով էներկ զիս, զազրացոյց զիս պատմուճան իմ՝՝։ 32Զի ոչ ես իբրեւ զիս մարդ՝ ընդ որում դատեցայց, եթէ հասարակ եկեսցուք ի դատաստան։ 33Իսկ յանկարծ գոյր միջնորդ, եւ յանդիմանէր եւ լսէր ի մէջ երկոցունց։ 34Ի բաց արասցէ յինէն զգաւազանն, եւ ահ նորա զիս մի՛ զարհուրեցուսցէ, 35եւ մի՛ երկեայց՝ այլ խօսեցայց. նա եւ ոչ այնպէս ես գիտեմ, աշխատեալ անձամբ իմով՝՝։