1Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ. 2Եթէ կշռելով ոք կշռէր զբարկութիւնս իմ, եւ զցաւս իմ միանգամայն բառնայր ի լուծ կշռոց, 3քան զաւազ ծովու ծանրագոյն լինէր. նա ուրեմն բանք իմ անզգամք են։ 4Զի նետք Տեառն ի մարմնի իմում են, եւ սրտմտութիւն նորա ծծէ զարիւն իմ. յորժամ սկսանիմ խօսել՝ կտտեն զիս՝՝։ 5Իսկ արդ՝ զիա՞րդ, միթէ տարապարտո՞ւց խանչիցէ ցիռ, բայց եթէ կերակուր խնդրիցէ. կամ թէ գոչիցէ՞ եզն առ մսուր՝ յորժամ ունիցի զկերակուր. 6կամ ուտիցի՞ հաց առանց աղի, կամ գուցէ՞ համ ի բանս ունայնս։ 7Սա՝ ոչ կարէ հանդարտել անձն իմ, զի շարաւով տեսանեմ զկերակուր իմ՝ իբրեւ զհոտ առիւծու։ 8Զի եթէ տացէ՝ եւ եկեսցեն յիս խնդրուածք իմ, եւ զյոյս իմ տացէ Տէր։ 9Սկսաւ Տէր խոցոտել զիս, բայց ի սպառ մի՛ սպանցէ զիս։ 10Եղիցի ինձ քաղաքն իմ գերեզման՝ յորոյ վերայ պարսպացն ճեմէի, եւ ի նա ոչ խնայեցից. զի ոչ սուտ արարից զբանս սրբոյն Աստուծոյ իմոյ։՝՝ 11Զի զի՞նչ է զօրութիւն իմ եթէ համբերից, կամ զի՞նչ ժամանակ՝ զի հանդարտեսցէ անձն իմ՝՝։ 12Միթէ զօրութիւն վիմա՞ց իցէ զօրութիւն իմ, կամ մարմինք իմ պղնձի՞ք. կամ թէ ո՞չ ի նա ապաւինէի։ 13Արդ՝՝ օգնութիւն իմ մերժեցաւ յինէն, եւ ողորմութիւն հրաժարեաց յինէն, այցելութիւն Տեառն անտես արար զիս։ 14Ոչ հայեցան յիս մերձաւորք իմ, 15իբրեւ զվտակ պակասեալ եւ իբրեւ զալիս անցին զինեւ։ 16Որք սարսէին յինէն՝ արդ ահաւասիկ հասին ի վերայ իմ։ 17Իբրեւ զձիւն կամ իբրեւ զսառն պաղեալ՝ որ հալիցի ի հասանելոյ ջերմութեան եւ ոչ ճանաչիցի թէ որպէս էր, 18նոյնպէս եւ ես լքայ յամենեցունց, կորեայ եւ տնանկացայ։ 19Տեսէք զճանապարհս Թեմնացւոց՝ որք ի շաւիղս Սաբայ հայիք, 20եւ ամօթ կրեսցեն յուսացեալքն ի քաղաքս եւ յինչս։ 21Դա եւ դուք աւադիկ անողորմ հասէք ի վերայ իմ. հայեցեալ ի վէրս իմ՝ երկերուք։ 22Արդ ես զձե՞զ ինչ խնդրեցի, 23կամ ձերո՞վ զօրութեամբդ կարօտեալ իցեմ ապրեցուցանել զիս ի թշնամեաց, կամ ի ձեռաց հզօրաց փրկել զիս։ 24Ուսուցէք զիս՝ եւ ես լռեցից. եւ եթէ մոլորեալ ինչ իցեմ, արարէք զիս խելամուտ։ 25Այլ ուրեմն խոտան են բանք ճշմարտի. քանզի ոչ եթէ ի ձէնջ խնդրեմ զօրութիւն։ 26Եւ ոչ կշտամբանք բանից ձերոց լռեցուցանեն զիս, եւ ոչ բարբառոյ բանից ձերոց անսացից։ 27Բայց զի իբրեւ ի վերայ որբոյ յարուցեալ էք ի վերայ իմ, եւ խաղացեալ էք ի վերայ բարեկամի ձերոյ։ 28Բայց արդ հայեցեալ յերեսս ձեր ոչ ստեցից. նստարուք, եւ մի՛ ինչ լիցի անիրաւութիւն ի դատաստանի, 29եւ դարձեալ իրաւանց ուշ ունիցիք։ 30Զի ոչ գոյ ի լեզուի իմում անիրաւութիւն, կամ կոկորդ իմ ոչ խոկասցէ յիմաստութիւն։՝՝