Հոբի գիրք
29
1Դարձեալ յաւելեալ Յոբայ յառակի իւրում ասէ. 2Ո՜ առնէր զիս ըստ ամսոց աւուրցն առաջնոց, յորս Աստուած պահէր զիս. 3յորժամ լուսաւոր էր ճրագ նորա ի վերայ գլխոյ իմոյ, յորժամ լուսով նորա գնայի ի խաւարի. 4յորժամ կայի զուարճացեալ ի ճանապարհի, յորժամ Տէր՝՝ այցելութիւն առնէր տան իմում. 5յորժամ զգածեալն էի մեծութեամբ, եւ շուրջ զինեւ ծառայք.՝՝ 6յորժամ թանային ճանապարհք իմ կոգւով, եւ ոռոգանէին լերինք իմ կաթամբ. 7յորժամ ելանէի ընդ առաւօտս ի քաղաքն, եւ արկանէր ի հրապարակս աթոռ իմ, 8տեսանէին զիս երիտասարդք՝ եւ թաքչէին, եւ ծերք՝ եւ յոտն կային. 9ճոխք դադարէին ի խօսելոյ, եւ դնէին մատունս ի վերայ բերանոյ իւրեանց։ 10Ոյք լսէին զինէն՝ երանէին ինձ՝՝, եւ լեզուք նոցա ի քիմս իւրեանց կցեցան։ 11Զի ունկն որ լսէր՝ երանի տայր ինձ, եւ ակն որ տեսանէր՝ խորշէր յինէն՝՝։ 12Զի փրկեցի զաղքատն ի ձեռանէ հզօրին, եւ՝՝ որբոյ որոյ ոչ էր օգնական՝ օգնեցի։ 13Օրհնութիւն կորուսելոյն ի վերայ իմ եկեսցէ, եւ բերան այրւոյն զիս օրհնեաց՝՝։ 14Զարդարութիւն զգեցեալ էի, եւ արկեալ զիրաւունս հանգոյն կրկնոցի։ 15Աչք էի կուրաց եւ ոտք կաղաց. 16հայր էի ես տկարաց, դատաստան զոր ոչ գիտէի՝ քննէի։ 17Խորտակէի զկզակս անիրաւաց, եւ ի միջոյ ժանեաց նոցա կորզէի զյափշտակութիւն. 18ասէի. Թերեւս հասակ իմ ծերասցի, եւ իբրեւ զծառ արմաւոյ բազում ժամանակս կեցից։՝՝ 19Արմատ իմ ընդարձակեալ ի վերայ ջրոց, եւ ցօղ հանգիցէ ի վերայ հնձոց իմոց։ 20Կարծիքն իմ ընդունայն եղեն ինձ, գործիք իմ եւ աղեղն իմ ի ձեռին նորա գնաց։՝՝ 21Յինէն լուեալ անսային, եւ կարկէին ի խորհրդեան իմում։ 22Ի բանս իմ ոչ յաւելուին, խնդալից լինէին յորժամ խօսէի ընդ նոսա։ 23Իբրեւ զերկիր ծարաւի որ սպասիցէ անձրեւի, եւ նոքա իմոց խօսից։՝՝ 24Եթէ ծիծաղէի ընդ նոսա, ոչ հաւատային, եւ լոյս երեսաց իմոց ոչ նուազէր։ 25Ընտրէի զճանապարհս նոցա, եւ նստէի իշխան, եւ բնակէի իբրեւ զթագաւոր ի մէջ զօրականաց. զոր օրինակ գրգանօքն մխիթարէի՝՝։