1Պատգամն որ եղեւ առ Երեմիա ի Տեառնէ՝ եւ ասէ. 2Կաց ի դրան տանն Տեառն եւ ընթերցիր անդ զբանս զայս, եւ ասասցես. Լուարուք զբան Տեառն, ամենայն Հրէաստան որք մտանէք ընդ դրունսդ ընդ այդոսիկ երկիր պագանել Տեառն։ 3Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Ուղիղ արարէք զճանապարհս ձեր եւ զգնացս, եւ բնակեցուցից զձեզ ի տեղւոջս յայսմիկ։ 4Եւ մի՛ յանձնապաստան լինիք ի բանս ստութեան, զի ամենեւին ոչ օգնեսցեն ձեզ՝՝ որ ասեն. Տաճար Տեառն, տաճար Տեառն, տաճար Տեառն է։ 5Եթէ ուղղելով ուղղիցէք զճանապարհս ձեր եւ զգնացս, եւ եթէ առնելով առնիցէք իրաւունս ի մէջ առն եւ ընկերի իւրոյ, 6եւ զեկն եւ զորբն եւ զայրին ոչ յաղթահարիցէք, եւ արիւն անպարտ ոչ հեղուցուք ի տեղւոջդ յայդմիկ, եւ զհետ աստուածոց օտարաց ոչ երթիցէք չարի ձերում, 7բնակեցուցից զձեզ ի տեղւոջդ յայդմիկ, յերկրի զոր ետու հարցն ձերոց յաւիտենից մինչեւ յաւիտեանս։

8Ապա թէ դուք յանձնապաստան իցէք ի բանս ստութեան, ուստի ոչ ինչ օգտիցիք։ 9Եւ գողանայցէք եւ սպանանիցէք եւ շնայցէք եւ երդնուցուք սուտ, եւ արկանիցէք խունկս Բահաղու, եւ երթիցէք զհետ աստուածոց օտարաց՝ զորս ոչ գիտիցէք, ստոց, ուստի եւ չար լինիցի ձեզ՝՝, 10եւ գայցէք կայցէք առաջի իմ ի տանս յայսմիկ՝ յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ. եւ ասիցէք. Մերժեցաք յառնելոյ՝՝ զամենայն գարշելիսն զայնոսիկ։ 11Միթէ այրս աւազակա՞ց եղեւ տունդ իմ, յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ, այդր առաջի ձեր. եւ ես ահաւասիկ տեսի, ասէ Տէր։ 12Զի չոգայք՝՝ ի տեղին իմ ի Սելով, ուր բնակեցուցի զանուն իմ անդ զառաջինն. եւ տեսէք զինչ արարի ընդ նա յերեսաց չարեաց ժողովրդեան իմոյ Իսրայելի։

13Եւ արդ փոխանակ զի արարէք զայդ ամենայն գործս, ասէ Տէր, եւ խօսեցայ ընդ ձեզ ընդ առաւօտս խօսելով՝ եւ ոչ լուարուք ինձ, կոչեցի զձեզ՝ եւ ոչ ետուք ինձ պատասխանի, 14եւ արարից ընդ տունդ ընդ այդ յորոյ վերայ կոչեցեալ է անուն իմ, յոր դուքդ ապաստան էք, եւ ընդ տեղիդ զոր ետու ձեզ եւ հարցն ձերոց, որպէս արարի ընդ Սելով. 15եւ ընկեցից զձեզ յերեսաց իմոց, որպէս ընկեցի զեղբարս ձեր՝ զամենայն զաւակն Եփրեմեան։

16Եւ դու մի՛ կար յաղօթս ի վերայ ժողովրդեանդ այդորիկ, եւ մի՛ խնդրեր ի վերայ դոցա ողորմութիւն, եւ մի՛ աղաչեր, եւ մի՛ անկանիր առաջի իմ վասն դոցա. զի ոչ լսեմ քեզ։ 17Եթէ ո՞չ տեսանես զինչ գործեն դոքա ի քաղաքս Յուդայ եւ ի ճանապարհս Երուսաղեմի։ 18Որդիք նոցա փայտ քաղեն, եւ հարքն նոցա հրատս արկանեն, եւ կանայք նոցա հայս հարկանեն, առնել կարկանդակս զօրութեանց երկնից. եւ նուիրեն նուէրս աստուածոց օտարաց, զի բարկացուցանիցեն զիս։ 19Միթէ զի՞ս բարկացուցանիցեն, ասէ Տէր, եւ ո՞չ զանձինս, զի ամաչեսցեն երեսք նոցա։

20Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր. Ահա զբարկութիւն եւ զսրտմտութիւն իմ հեղից ի վերայ տեղւոյդ այդորիկ, ի վերայ մարդոյ եւ անասնոյ, եւ ի վերայ փայտի ագարակի, եւ ի վերայ արդեանց երկրի, բորբոքեսցի եւ ոչ շիջցի։

21Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայելի. Զողջակէզս ձեր ժողովեցէք հանդերձ զոհիւք ձերովք, եւ կերայք միս. 22զի ոչ խօսեցայ ընդ հարսն ձեր, եւ ոչ պատուէր ետու նոցա յաւուրն յորում հանի զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց՝ վասն բանի ողջակիզաց եւ զոհից։ 23Այլ զայս բան պատուիրեցի նոցա եւ ասեմ. Լուարուք ձայնի իմում, եւ ես եղէց ձեզ յԱստուած, եւ դուք եղիջիք ինձ ի ժողովուրդ, եւ գնասջիք յամենայն ճանապարհս իմ զոր պատուիրեցի ձեզ, զի բարի լինիցի ձեզ։ 24Եւ ոչ լուան ինձ, եւ ոչ անսաց ունկն նոցա. այլ գնացին ըստ խորհրդոց սրտից իւրեանց չարաց. եւ եղեն յետս եւ ոչ յառաջ։ 25Յօրէ յորմէ ելին հարքն նոցա յերկրէն Եգիպտացւոց մինչեւ ցայսօր, եւ արդ առաքեցի առ ձեզ զամենայն ծառայս իմ զմարգարէս ի տուէ. ընդ առաւօտս առաքեալ։ 26Եւ ոչ լուան ինձ, եւ ոչ անսաց ունկն նոցա. եւ խստացուցին զպարանոցս իւրեանց՝ առաւել քան զհարց՝՝ իւրեանց։

27Եւ ասասցես ցնոսա զբանս զայս, եւ ոչ լուիցեն քեզ. եւ կոչեսցես զնոսա՝ եւ ոչ տայցեն քեզ պատասխանի։ 28Եւ ասասցես առ նոսա. Այս ազգ է որ ոչ լուան ձայնի Տեառն Աստուծոյ իւրեանց, եւ ոչ ընկալան զխրատ. պակասեցին հաւատք, եւ բարձաւ ճշմարտութիւն՝՝ ի բերանոյ նոցա։

29Կտրեա զհերս քո եւ ի բաց ընկեա, եւ ա՛ռ զողբս ի շրթունս. զի խոտեաց Տէր եւ մերժեաց զազգն որ առնէր զայս՝՝։ 30Զի արարին որդիքն Յուդայ չար առաջի իմ, ասէ Տէր. կարգեցին զգարշելիսն իւրեանց ի տանն յորոյ կոչեցեալ էր անուն իմ ի վերայ նորա՝ պղծել զնա։ 31Եւ շինեցին բագին Տափեթայ, որ է ի ձոր որդւոցն Ենովմայ, այրել զուստերս եւ զդստերս իւրեանց ի հուր. զոր ոչ հրամայեցի նոցա, եւ ոչ զմտաւ ածի ի սրտի իմում։ 32Վասն այնորիկ ահա աւուրք եկեսցեն, ասէ Տէր, եւ ոչ եւս ասասցեն Բագին Տափեթայ՝՝, եւ Ձոր որդւոցն Ենովմայ, այլ Ձոր կոտորելոց, եւ թաղեսցեն ի Տափեթն առ ի տեղւոյն չբաւելոյ։ 33Եւ եղիցին դիակունք ժողովրդեանդ այդորիկ ի կերակուր թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի, եւ ոչ ոք իցէ որ հալածիցէ։ 34Եւ բարձից ի քաղաքացն Յուդայ եւ յանցիցն Երուսաղեմի զձայն խրախճանաց եւ զձայն ցնծացելոց, զձայն հարսին եւ զձայն փեսայի, զի յանապատ եղիցի երկիրն։