1Եւ եղեւ իբրեւ դադարեաց Երեմիա ի խօսելոյ ընդ ամենայն ժողովրդեանն զամենայն բանս Տեառն Աստուծոյ նոցա, զորս առաքեաց Տէր Աստուած նոցա առ նոսա, 2եւ ասեն Յեզոնիա որդի Ովսէի, եւ Յովնան որդի Կարէի, եւ ամենայն արք ամբարտաւանք՝ ցԵրեմիա. Սուտ խօսիս դու, ոչ առաքեաց զքեզ Տէր Աստուած մեր առ մեզ՝ ասել, թէ՝ Մի՛ մտանէք յԵգիպտոս բնակել անդ. 3այլ Բարուք որդի Ներեայ գրգռէ զքեզ ընդ մեզ, զի տացես զմեզ ի ձեռս Քաղդէացւոց կոտորել եւ տանել զմեզ գերի ի Բաբելոն։ 4Եւ ոչ լուան Յովնան որդի Կարէի եւ ամենայն զօրավարք զօրացն եւ ամենայն ժողովուրդն ձայնի Տեառն՝ բնակել յերկրին Յուդայ։ 5Եւ ա՛ռ Յովնան որդի Կարէի եւ ամենայն զօրավարք զօրացն զամենայն մնացորդս Յուդայ որ դարձեալ էին յամենայն ազգաց ուր ցրուեալ էին անդր, բնակել յերկրին Յուդայ, 6զարս եւ զկանայս եւ զմանկտի, եւ զդստերս թագաւորին, եւ զանձինս որ մնացեալ էին ի Նաբուզարդանայ դահճապետէ առ Գոդողեայ որդւոյ Աքիկամայ որդւոյ Սափանայ, եւ զԵրեմիա մարգարէ եւ զԲարուք որդի Ներեայ, 7եւ գնացին յերկիրն Եգիպտացւոց, վասն չլսելոյ ձայնի Տեառն. եւ չոգան ի Տափնաս։

8Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա ի Տափնաս, եւ ասէ. 9Առ դու քեզ քարինս մեծամեծս, եւ թաղեա զնոսա յաղիւսադրանն թաքստեան՝՝, ի մուտս ապարանիցն փարաւոնի ի Տափնաս առաջի արանցդ Յուդայ, 10եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Ահաւասիկ ես առաքեմ եւ ածեմ զՆաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց զծառայ իմ, եւ արկցէ զաթոռ իւր՝՝ ի վերայ քարանցդ այդոցիկ զորս ծածկեցի. եւ առցէ զզէն իւր զինքեամբ՝՝ ի վերայ դոցա. 11եւ մտցէ հարցէ զերկիրդ Եգիպտացւոց, զոր ի մահ՝ ի մահ, եւ զոր ի գերութիւն՝ ի գերութիւն, եւ զոր ի սուր՝ ի սուր։ 12Եւ արկցէ հուր ի տունս աստուածոց նոցա եւ այրեսցէ զնոսա, եւ տարցի գերի. եւ որոնեսցէ զերկիրդ Եգիպտացւոց՝ որպէս որոնէ հովիւ զհանդերձս իւր. եւ ելցէ այտի խաղաղութեամբ։ 13Եւ խորտակեսցէ զսիւնս Արեգ քաղաքի որ է յերկրիդ Եգիպտացւոց, եւ զմեհեանս դից նոցա այրեսցէ հրով։