Երեմիա մարգարեյի գիրք
34
1Բանն որ եղեւ առ Երեմիա ի Տեառնէ։ Ել՝՝ Նաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց եւ ամենայն զօրականն, եւ ամենայն երկիր որ ընդ իշխանութեամբ ձեռին նորա, եւ ամենայն ազգք, մարտնչէին ընդ Երուսաղեմի, եւ ընդ ամենայն քաղաքսն Յուդայ, եւ ասէ.
2Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Երթ առ Սեդեկիա արքայ Յուդայ, եւ ասասցես ցնա. Այսպէս ասէ Տէր. Մատնելով մատնեսցի քաղաքդ այդ ի ձեռս արքային Բաբելացւոց, եւ առցէ զդա,՝՝ եւ այրեսցէ զդա հրով. 3եւ դու ոչ ապրեսցիս ի ձեռաց նորա, այլ ըմբռնելով ըմբռնեսցիս, եւ ի ձեռս նորա մատնեսցիս, եւ աչք քո զաչս նորա տեսցեն, եւ բերան ի բերան խօսեսցիս ընդ նմա, եւ ի Բաբելոն երթիցես։ 4Արդ լուր զպատգամս Տեառն, Սեդեկիա արքայ Յուդայ. Այսպէս ասէ Տէր վասն քո. Ոչ մեռցիս սրով, 5այլ խաղաղութեամբ մեռանիցիս. եւ որպէս լացին զհարսն քո զթագաւորսն առաջինս՝՝ որ եղեն յառաջ քան զձեզ, նոյնպէս լացցեն եւ զքեզ, թէ՝ Վա՜յ, վա՜յ, տէր, եւ կոծեսցին զքեզ. զի մեծամեծս՝՝ խօսեցայ, ասէ Տէր։
6Եւ խօսեցաւ Երեմիա մարգարէ առ Սեդեկիա արքայ Յուդայ զամենայն զբանս զայսոսիկ յԵրուսաղէմ։ 7Եւ զօր թագաւորին Բաբելացւոց մարտնչէր ընդ Երուսաղեմի եւ ընդ ամենայն քաղաքսն Յուդայ ընդ մնացեալսն, ընդ Ղաքիսայ եւ ընդ Ազեկայ, զի նոքա մնացեալ էին ի քաղաքացն Յուդայ քաղաքք ամուրք։
8Բանն որ եղեւ առ Երեմիա ի Տեառնէ, յետ կատարելոյ Սեդեկեայ արքայի զուխտն ընդ ամենայն ժողովրդեանն որ յԵրուսաղէմ, կոչել նոցա թողութիւն, 9արձակել իւրաքանչիւր ումեք զծառայ իւր, եւ իւրաքանչիւր զաղախին, զայր Եբրայեցին եւ զկին Եբրայեցի՝ ազատս. եւ մի՛ ծառայել առն յազգէ Յուդայ եղբօր իւրում։ 10Եւ դարձան ամենայն մեծամեծք եւ ամենայն ժողովուրդն որ մտեալ էին յուխտ՝ արձակել իւրաքանչիւր զծառայ իւր, եւ իւրաքանչիւր զաղախին իւր՝ զայր Եբրայեցի եւ զկին Եբրայեցի՝՝ ազատս, եւ ոչ եւս ծառայել նոցա. լուան եւ արձակեցին. 11եւ յետոյ դարձան, եւ դարձուցին անդրէն զծառայս եւ զաղախնայս՝ զորս արձակեցին ազատս, եւ կալան զնոսա ի ծառայս եւ յաղախնայս։
12Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա ի Տեառնէ, եւ ասէ. 13Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Ես եդի ուխտ ընդ հարսն ձեր՝ յաւուր յորում փրկեցի զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, ի տանէ ծառայութեան, եւ ասեմ, 14թէ յորժամ վեց ամ լցցի, արձակեսցես զեղբայրն քո զԵբրայեցի որ վաճառեսցի քեզ, եւ գործեսցէ քեզ զվեց ամ, եւ արձակեսցես զնա ազատ ի քէն. եւ ոչ լուան ինձ հարքն ձեր, եւ ոչ խոնարհեցուցին զունկն իւրեանց։ 15Եւ դարձան այսօր առնել զհաճոյս առաջի աչաց իմոց, կոչել իւրաքանչիւր թողութիւն ընկերի իւրում. եւ կատարեցին զուխտն առաջի իմ ի տանն յորոյ վերայ կոչեալ է անուն իմ։ 16Եւ շրջեցէք եւ պղծեցէք զանուն իմ, դառնալ իւրաքանչիւր ի ծառայ իւր, եւ իւրաքանչիւր յաղախին իւր, զորս արձակեցէք ազատս ոգւոց ձերոց՝՝. եւ դարձուցէք զնոսա լինել ձեզ ի ծառայս եւ յաղախնայս։
17Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր. Դուք ոչ լուարուք ինձ կոչել արձակուրդ իւրաքանչիւր եղբօր իւրում, եւ իւրաքանչիւր մերձաւորի իւրում. ահաւասիկ ես կոչեցից ձեզ արձակուրդ, ասէ Տէր, ի սուր եւ ի սով եւ ի մահ. եւ տաց զձեզ ի ցրումն ընդ ամենայն թագաւորութիւնս երկրի։ 18Եւ տաց զարսդ որ անցին զուխտիւ իմով, եւ ոչ կացին ի բանս ուխտի իմոյ զոր արարին առաջի իմ, զորթն զոր կտրեցին եւ անցին ընդ մէջ յօշուածոցն նորա, 19զիշխանս Յուդայ եւ զիշխանս Երուսաղեմի, եւ զներքինիս եւ զքահանայս, եւ զամենայն ժողովուրդ երկրին, որ անցին ընդ մէջ յօշուածոյ որթուն, 20տաց զնոսա ի ձեռս թշնամեաց նոցա եւ ի ձեռս խնդրողաց անձանց նոցա, եւ արկից զդիակունս՝՝ նոցա կերակուր թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի։ 21Եւ զՍեդեկիա արքայ Հրէաստանի եւ զիշխանս նորա տաց ի ձեռս թշնամեաց իւրեանց, եւ ի ձեռս խնդրողաց անձանց նոցա, եւ ի ձեռս զօրու արքային Բաբելացւոց, որ եկեալ հասեալ են ի վերայ նոցա՝՝։ 22Ահաւասիկ ես հրաման տաց, ասէ Տէր, եւ դարձուցից զնոսա այդրէն ի քաղաքդ. մարտիցեն ընդ դմա եւ առցեն զդա, եւ այրեսցեն զդա հրով. եւ զքաղաքսն Յուդայ տաց յանապատ ի բնակչաց իւրեանց։