1Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա երկրորդ անգամ, եւ նա կայր տակաւին կապեալ ի սրահի բանտին, եւ ասէ. 2Այսպէս ասէ Տէր՝ որ արար զերկիրդ եւ՝՝ ստեղծ զդա՝ կանգնել զդա, Տէր անուն է նորա. 3կարդա առ իս, եւ տաց քեզ պատասխանի, եւ պատմեցից քեզ մեծամեծս եւ զօրաւորս՝ զոր ոչ գիտիցես։ 4Զի այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի վասն տանց քաղաքիդ այդորիկ, եւ վասն ապարանից արքայից Յուդայ՝ քակելոց ի մահարձանս եւ ի մարտկոցս, 5եկելոցն՝՝ մարտնչել ընդ Քաղդէացիս, եւ լնուլ զնոսա դիակամբք մարդկան, զորս հարի բարկութեամբ իմով եւ սրտմտութեամբ, եւ դարձուցի զերեսս իմ ի նոցանէ վասն ամենայն չարութեանց նոցա։ 6Ահաւասիկ ես ածից զսպիսն ի բժշկութիւն՝՝, եւ բժշկեցից զնոսա, եւ յայտնեցից նոցա զհնչիւն խաղաղութեան եւ զհաւատս՝՝։ 7Եւ դարձուցից զգերութիւնն Յուդայ եւ զգերութիւնն Երուսաղեմի, եւ շինեցից զնոսա իբրեւ զառաջինն։ 8Եւ սրբեցից զնոսա յամենայն անիրաւութեանց իւրեանց զոր անիրաւեցան յիս, եւ ոչ եւս յիշեցից զմեղս նոցա զոր մեղան առ իս եւ ապստամբեցան յինէն։ 9Եւ եղիցի ինձ յուրախութիւն եւ յօրհնութիւն՝՝ եւ ի մեծարանս առաջի ամենայն ժողովրդոց երկրի, որք լսիցեն զամենայն բարութիւնս զոր ես արարից դոցա. եւ երկիցեն եւ դառնայցեն ի վերայ ամենայն բարութեանցն, եւ ի վերայ ամենայն խաղաղութեանցն զոր ես արարից դոցա։

10Այսպէս ասէ Տէր. Դարձեալ լուիցի ի տեղւոջդ յայդմիկ զորմէ դուքդ ասէք թէ՝ Աւերակ է ի մարդոյ եւ յանասնոյ, ի քաղաքս Յուդայ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի յաւերակսն՝ առ ի չգոյէ մարդկան եւ առ ի չգոյէ բնակչաց եւ առ ի չգոյէ անասնոց, 11ձայն ուրախութեան եւ ձայն ցնծութեան, ձայն փեսայի եւ ձայն հարսին, որք ասիցեն՝՝. Գոհացարուք զՏեառնէ ամենակալէ զի քաղցր է, զի յաւիտեան է ողորմ նորա. բերցեն պատարագս օրհնութեան ի տուն Տեառն. զի դարձուցից զգերութիւն երկրիդ այդորիկ՝ ըստ առաջնոյն, ասէ Տէր։ 12Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Դարձեալ եղիցին յաւերակ տեղւոջդ առ ի չգոյէ մարդոյ եւ անասնոյ, եւ յամենայն քաղաքս դորա՝ վանք հովուաց եւ մակաղատեղք խաշանց, 13ի քաղաքս լեռնականս եւ ի քաղաքս Սեփելայ եւ ի քաղաքս Նագեբայ, եւ յերկրին Բենիամինի եւ շուրջ զԵրուսաղեմաւ եւ ի քաղաքս Յուդայ, դարձեալ անցանիցեն խաշինք ընդ ձեռն թուողի, ասէ Տէր։

14Ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ հաստատեցից զբանս իմ բարի զոր խօսեցայ ի վերայ տանն Իսրայելի, եւ ի վերայ տանդ Յուդայ։ 15Յաւուրսն յայնոսիկ եւ ի ժամանակին յայնմիկ ծագեցից Դաւթի ծագումն արդարութեան, որ առնիցէ իրաւունս եւ արդարութիւն յերկրի։ 16Յաւուրսն յայնոսիկ փրկեսցի Յուդա, եւ Երուսաղէմ բնակեսցէ յուսով. եւ այս է անուն՝ զոր կոչեսցէ՝՝ նմա, Տէր արդարութիւն մեր։ 17Զի այսպէս ասէ Տէր. Մի՛ պակասեսցէ Դաւթի այր, որ նստիցի յաթոռ տանն Իսրայելի. 18եւ քահանայիցն Ղեւտացւոց՝ մի՛ պակասեսցէ այր յերեսաց իմոց՝ մատուցանել ողջակէզս եւ զոհել զոհս, եւ արկանել խունկս՝՝ զամենայն աւուրս։

19Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա մարգարէ եւ ասէ. 20Այսպէս ասէ Տէր. Եթէ խափանիցէք զուխտ իմ զտուընջեան եւ զուխտ իմ զգիշերոյ, զի մի՛ լինիցի տիւ եւ գիշեր ի ժամանակի իւրեանց, 21ապա եւ ուխտն իմ որ ընդ Դաւթի ծառայի իմոյ է՝ խափանեսցի, չլինել նմա որդի որ թագաւորեսցէ յաթոռ նորա, եւ քահանայիցն Ղեւտացւոց պաշտօնէից իմոց։ 22Զոր օրինակ ոչ թուին զօրութիւնք երկնից, եւ ոչ չափի աւազ ծովու, նոյնպէս բազմացուցից զզաւակն Դաւթի ծառայի իմոյ, եւ զՂեւտացիսն պաշտօնեայս իմ։

23Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա եւ ասէ. 24Ո՞չ տեսանես զինչ խօսի ժողովուրդդ եւ ասեն, եթէ՝ Զազգս զերկուս զոր ընտրեաց Տէր՝ մերժեաց զնոսա. եւ զժողովուրդն իմ զայրացուցանեն չլինել միւսանգամ յազգ առաջի նոցա։ 25Այսպէս ասէ Տէր. Եթէ զուխտ իմ զտուընջեան եւ զգիշերոյ եւ զերկնից եւ զերկրի հաստատութեամբ ոչ կարգեցի,՝՝ 26ապա եւ զզաւակն Յակոբայ եւ զԴաւթի ծառայի իմոյ անարգեցից, չառնուլ ի զաւակէ նորա իշխան ի վերայ զաւակին Աբրահամու եւ Իսահակայ եւ Յակոբայ. զի դարձուցից զդարձ նոցա եւ գթացայց ի նոսա։